वैशंपायन उवाच । (१।१)

मागधेनार्चितो राजन् पाण्डवः श्वेतवाहनः । (१।२)

दक्षिणां दिशम् आस्थाय चारयामास तं हयम् ॥ (१।३)

ततः स पुनर् आवृत्य हयः कामचरो बली । (२।१)

आससाद पुरीं रम्यां चेदीनां शुक्तिसाह्वयाम् ॥ (२।२)

शरभेणार्चितस्तत्र शिशुपालात्मजेन सः । (३।१)

युद्धपूर्वेण मानेन पूजया च महाबलः ॥ (३।२)

तत्रार्चितो ययौ राजंस्तदा स तुरगोत्तमः । (४।१)

काशीन् अन्ध्रान् कोसलांश्च किरातान् अथ तङ्गणान् ॥ (४।२)

तत्र पूजां यथान्यायं प्रतिगृह्य स पाण्डवः । (५।१)

पुनर् आवृत्य कौन्तेयो दशार्णान् अगमत् तदा ॥ (५।२)

तत्र चित्राङ्गदो नाम बलवान् वसुधाधिपः । (६।१)

तेन युद्धम् अभूत् तस्य विजयस्यातिभैरवम् ॥ (६।२)

तं चापि वशम् आनीय किरीटी पुरुषर्षभः । (७।१)

निषादराज्ञो विषयम् एकलव्यस्य जग्मिवान् ॥ (७।२)

एकलव्यसुतश्चैनं युद्धेन जगृहे तदा । (८।१)

ततश्चक्रे निषादैः स संग्रामं रोमहर्षणम् ॥ (८।२)

ततस्तम् अपि कौन्तेयः समरेष्वपराजितः । (९।१)

जिगाय समरे वीरो यज्ञविघ्नार्थम् उद्यतम् ॥ (९।२)

स तं जित्वा महाराज नैषादिं पाकशासनिः । (१०।१)

अर्चितः प्रययौ भूयो दक्षिणं सलिलार्णवम् ॥ (१०।२)

तत्रापि द्रविडैर् अन्ध्रै रौद्रैर् माहिषकैर् अपि । (११।१)

तथा कोल्लगिरेयैश्च युद्धम् आसीत् किरीटिनः ॥ (११।२)

तुरगस्य वशेनाथ सुराष्ट्रान् अभितो ययौ । (१२।१)

गोकर्णम् अपि चासाद्य प्रभासम् अपि जग्मिवान् ॥ (१२।२)

ततो द्वारवतीं रम्यां वृष्णिवीराभिरक्षिताम् । (१३।१)

आससाद हयः श्रीमान् कुरुराजस्य यज्ञियः ॥ (१३।२)

तम् उन्मथ्य हयश्रेष्ठं यादवानां कुमारकाः । (१४।१)

प्रययुस्तांस्तदा राजन्न् उग्रसेनो न्यवारयत् ॥ (१४।२)

ततः पुर्या विनिष्क्रम्य वृष्ण्यन्धकपतिस्तदा । (१५।१)

सहितो वसुदेवेन मातुलेन किरीटिनः ॥ (१५।२)

तौ समेत्य कुरुश्रेष्ठं विधिवत् प्रीतिपूर्वकम् । (१६।१)

परया भरतश्रेष्ठं पूजया समवस्थितौ । (१६।२)

ततस्ताभ्याम् अनुज्ञातो ययौ येन हयो गतः ॥ (१६।३)

ततः स पश्चिमं देशं समुद्रस्य तदा हयः । (१७।१)

क्रमेण व्यचरत् स्फीतं ततः पञ्चनदं ययौ ॥ (१७।२)

तस्माद् अपि स कौरव्य गान्धारविषयं हयः । (१८।१)

विचचार यथाकामं कौन्तेयानुगतस्तदा ॥ (१८।२)

तत्र गान्धारराजेन युद्धम् आसीन्महात्मनः । (१९।१)

घोरं शकुनिपुत्रेण पूर्ववैरानुसारिणा ॥ (१९।२)