युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

कथंवीर्यः समभवत् स राजा वदतां वरः । (१।२)

कथं च जातरूपेण समयुज्यत स द्विज ॥ (१।३)

क्व च तत् सांप्रतं द्रव्यं भगवन्न् अवतिष्ठते । (२।१)

कथं च शक्यम् अस्माभिस्तद् अवाप्तुं तपोधन ॥ (२।२)

व्यास उवाच । (३।१)

असुराश्चैव देवाश्च दक्षस्यासन् प्रजापतेः । (३।२)

अपत्यं बहुलं तात ते ऽस्पर्धन्त परस्परम् ॥ (३।३)

तथैवाङ्गिरसः पुत्रौ व्रततुल्यौ बभूवतुः । (४।१)

बृहस्पतिर् बृहत्तेजाः संवर्तश्च तपोधनः ॥ (४।२)

तावपि स्पर्धिनौ राजन् पृथग् आस्तां परस्परम् । (५।१)

बृहस्पतिश्च संवर्तं बाधते स्म पुनः पुनः ॥ (५।२)

स बाध्यमानः सततं भ्रात्रा ज्येष्ठेन भारत । (६।१)

अर्थान् उत्सृज्य दिग्वासा वनवासम् अरोचयत् ॥ (६।२)

वासवो ऽप्यसुरान् सर्वान्निर्जित्य च निहत्य च । (७।१)

इन्द्रत्वं प्राप्य लोकेषु ततो वव्रे पुरोहितम् । (७।२)

पुत्रम् अङ्गिरसो ज्येष्ठं विप्रश्रेष्ठं बृहस्पतिम् ॥ (७।३)

याज्यस्त्वङ्गिरसः पूर्वम् आसीद् राजा करंधमः । (८।१)

वीर्येणाप्रतिमो लोके वृत्तेन च बलेन च । (८।२)

शतक्रतुर् इवौजस्वी धर्मात्मा संशितव्रतः ॥ (८।३)

वाहनं यस्य योधाश्च द्रव्याणि विविधानि च । (९।१)

ध्यानाद् एवाभवद् राजन्मुखवातेन सर्वशः ॥ (९।२)

स गुणैः पार्थिवान् सर्वान् वशे चक्रे नराधिपः । (१०।१)

संजीव्य कालम् इष्टं च सशरीरो दिवं गतः ॥ (१०।२)

बभूव तस्य पुत्रस्तु ययातिर् इव धर्मवित् । (११।१)

अविक्षिन्नाम शत्रुक्षित् स वशे कृतवान्महीम् । (११।२)

विक्रमेण गुणैश्चैव पितेवासीत् स पार्थिवः ॥ (११।३)

तस्य वासवतुल्यो ऽभून्मरुत्तो नाम वीर्यवान् । (१२।१)

पुत्रस्तम् अनुरक्ताभूत् पृथिवी सागराम्बरा ॥ (१२।२)

स्पर्धते सततं स स्म देवराजेन पार्थिवः । (१३।१)

वासवो ऽपि मरुत्तेन स्पर्धते पाण्डुनन्दन ॥ (१३।२)

शुचिः स गुणवान् आसीन्मरुत्तः पृथिवीपतिः । (१४।१)

यतमानो ऽपि यं शक्रो न विशेषयति स्म ह ॥ (१४।२)

सो ऽशक्नुवन् विशेषाय समाहूय बृहस्पतिम् । (१५।१)

उवाचेदं वचो देवैः सहितो हरिवाहनः ॥ (१५।२)

बृहस्पते मरुत्तस्य मा स्म कार्षीः कथंचन । (१६।१)

दैवं कर्माथवा पित्र्यं कर्तासि मम चेत् प्रियम् ॥ (१६।२)

अहं हि त्रिषु लोकेषु सुराणां च बृहस्पते । (१७।१)

इन्द्रत्वं प्राप्तवान् एको मरुत्तस्तु महीपतिः ॥ (१७।२)

कथं ह्यमर्त्यं ब्रह्मंस्त्वं याजयित्वा सुराधिपम् । (१८।१)

याजयेर् मृत्युसंयुक्तं मरुत्तम् अविशङ्कया ॥ (१८।२)

मां वा वृणीष्व भद्रं ते मरुत्तं वा महीपतिम् । (१९।१)

परित्यज्य मरुत्तं वा यथाजोषं भजस्व माम् ॥ (१९।२)

एवम् उक्तः स कौरव्य देवराज्ञा बृहस्पतिः । (२०।१)

मुहूर्तम् इव संचिन्त्य देवराजानम् अब्रवीत् ॥ (२०।२)

त्वं भूतानाम् अधिपतिस्त्वयि लोकाः प्रतिष्ठिताः । (२१।१)

नमुचेर् विश्वरूपस्य निहन्ता त्वं बलस्य च ॥ (२१।२)

त्वम् आजहर्थ देवानाम् एको वीर श्रियं पराम् । (२२।१)

त्वं बिभर्षि भुवं द्यां च सदैव बलसूदन ॥ (२२।२)

पौरोहित्यं कथं कृत्वा तव देवगणेश्वर । (२३।१)

याजयेयम् अहं मर्त्यं मरुत्तं पाकशासन ॥ (२३।२)

समाश्वसिहि देवेश नाहं मर्त्याय कर्हिचित् । (२४।१)

ग्रहीष्यामि स्रुवं यज्ञे शृणु चेदं वचो मम ॥ (२४।२)

हिरण्यरेतसो ऽम्भः स्यात् परिवर्तेत मेदिनी । (२५।१)

भासं च न रविः कुर्यान्मत्सत्यं विचलेद् यदि ॥ (२५।२)

बृहस्पतिवचः श्रुत्वा शक्रो विगतमत्सरः । (२६।१)

प्रशस्यैनं विवेशाथ स्वम् एव भवनं तदा ॥ (२६।२)