MBh, 6, 32
Select a line for its word-by-word analysis.
यत्ते ऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥ (१।३)
yatte 'haṃ prīyamāṇāya vakṣyāmi hitakāmyayā ||
असंमूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (३।२)
asaṃmūḍhaḥ sa martyeṣu sarvapāpaiḥ pramucyate ||
बुद्धिर्ज्ञानमसंमोहः क्षमा सत्यं दमः शमः । (४।१)
buddhirjñānamasaṃmohaḥ kṣamā satyaṃ damaḥ śamaḥ |
सुखं दुःखं भवो ऽभावो भयं चाभयमेव च ॥ (४।२)
sukhaṃ duḥkhaṃ bhavo 'bhāvo bhayaṃ cābhayameva ca ||
भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥ (५।२)
bhavanti bhāvā bhūtānāṃ matta eva pṛthagvidhāḥ ||
मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥ (६।२)
madbhāvā mānasā jātā yeṣāṃ loka imāḥ prajāḥ ||
एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः । (७।१)
etāṃ vibhūtiṃ yogaṃ ca mama yo vetti tattvataḥ |
अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते । (८।१)
ahaṃ sarvasya prabhavo mattaḥ sarvaṃ pravartate |
कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥ (९।२)
kathayantaśca māṃ nityaṃ tuṣyanti ca ramanti ca ||
तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् । (१०।१)
teṣāṃ satatayuktānāṃ bhajatāṃ prītipūrvakam |
ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥ (१०।२)
dadāmi buddhiyogaṃ taṃ yena māmupayānti te ||
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥ (११।२)
nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā ||
परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् । (१२।२)
paraṃ brahma paraṃ dhāma pavitraṃ paramaṃ bhavān |
असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥ (१३।२)
asito devalo vyāsaḥ svayaṃ caiva bravīṣi me ||
न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥ (१४।२)
na hi te bhagavanvyaktiṃ vidurdevā na dānavāḥ ||
स्वयमेवात्मनात्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम । (१५।१)
svayamevātmanātmānaṃ vettha tvaṃ puruṣottama |
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः । (१६।१)
vaktumarhasyaśeṣeṇa divyā hyātmavibhūtayaḥ |
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ (१६।२)
yābhirvibhūtibhirlokānimāṃstvaṃ vyāpya tiṣṭhasi ||
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् । (१७।१)
kathaṃ vidyāmahaṃ yogiṃstvāṃ sadā paricintayan |
केषु केषु च भावेषु चिन्त्यो ऽसि भगवन्मया ॥ (१७।२)
keṣu keṣu ca bhāveṣu cintyo 'si bhagavanmayā ||
भूयः कथय तृप्तिर्हि शृण्वतो नास्ति मे ऽमृतम् ॥ (१८।२)
bhūyaḥ kathaya tṛptirhi śṛṇvato nāsti me 'mṛtam ||
हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः । (१९।२)
hanta te kathayiṣyāmi divyā hyātmavibhūtayaḥ |
प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥ (१९।३)
prādhānyataḥ kuruśreṣṭha nāstyanto vistarasya me ||
आदित्यानामहं विष्णुर् ज्योतिषां रविरंशुमान् । (२१।१)
ādityānāmahaṃ viṣṇur jyotiṣāṃ raviraṃśumān |
इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥ (२२।२)
indriyāṇāṃ manaścāsmi bhūtānāmasmi cetanā ||
रुद्राणां शंकरश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् । (२३।१)
rudrāṇāṃ śaṃkaraścāsmi vitteśo yakṣarakṣasām |
पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् । (२४।१)
purodhasāṃ ca mukhyaṃ māṃ viddhi pārtha bṛhaspatim |
यज्ञानां जपयज्ञो ऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥ (२५।२)
yajñānāṃ japayajño 'smi sthāvarāṇāṃ himālayaḥ ||
अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः । (२६।१)
aśvatthaḥ sarvavṛkṣāṇāṃ devarṣīṇāṃ ca nāradaḥ |
गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥ (२६।२)
gandharvāṇāṃ citrarathaḥ siddhānāṃ kapilo muniḥ ||
उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् । (२७।१)
uccaiḥśravasamaśvānāṃ viddhi māmamṛtodbhavam |
ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥ (२७।२)
airāvataṃ gajendrāṇāṃ narāṇāṃ ca narādhipam ||
प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥ (२८।२)
prajanaścāsmi kandarpaḥ sarpāṇāmasmi vāsukiḥ ||
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् । (३०।१)
prahlādaścāsmi daityānāṃ kālaḥ kalayatāmaham |
मृगाणां च मृगेन्द्रो ऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥ (३०।२)
mṛgāṇāṃ ca mṛgendro 'haṃ vainateyaśca pakṣiṇām ||
झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी ॥ (३१।२)
jhaṣāṇāṃ makaraścāsmi srotasāmasmi jāhnavī ||
अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम् ॥ (३२।२)
adhyātmavidyā vidyānāṃ vādaḥ pravadatāmaham ||
अक्षराणामकारो ऽस्मि द्वंद्वः सामासिकस्य च । (३३।१)
akṣarāṇāmakāro 'smi dvaṃdvaḥ sāmāsikasya ca |
मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् । (३४।१)
mṛtyuḥ sarvaharaścāhamudbhavaśca bhaviṣyatām |
कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥ (३४।२)
kīrtiḥ śrīrvākca nārīṇāṃ smṛtirmedhā dhṛtiḥ kṣamā ||
बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम् । (३५।१)
bṛhatsāma tathā sāmnāṃ gāyatrī chandasāmaham |
मासानां मार्गशीर्षो ऽहम् ऋतूनां कुसुमाकरः ॥ (३५।२)
māsānāṃ mārgaśīrṣo 'ham ṛtūnāṃ kusumākaraḥ ||
जयो ऽस्मि व्यवसायो ऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम् ॥ (३६।२)
jayo 'smi vyavasāyo 'smi sattvaṃ sattvavatāmaham ||
वृष्णीनां वासुदेवो ऽस्मि पाण्डवानां धनंजयः । (३७।१)
vṛṣṇīnāṃ vāsudevo 'smi pāṇḍavānāṃ dhanaṃjayaḥ |
मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम् ॥ (३८।२)
maunaṃ caivāsmi guhyānāṃ jñānaṃ jñānavatāmaham ||
न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥ (३९।२)
na tadasti vinā yatsyānmayā bhūtaṃ carācaram ||
नान्तो ऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परंतप । (४०।१)
nānto 'sti mama divyānāṃ vibhūtīnāṃ paraṃtapa |
एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥ (४०।२)
eṣa tūddeśataḥ prokto vibhūtervistaro mayā ||
यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा । (४१।१)
yadyadvibhūtimatsattvaṃ śrīmadūrjitameva vā |
तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोऽंशसंभवम् ॥ (४१।२)
tattadevāvagaccha tvaṃ mama tejo'ṃśasaṃbhavam ||
विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥ (४२।२)
viṣṭabhyāhamidaṃ kṛtsnamekāṃśena sthito jagat ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.