मुनिर् उवाच । (१।१)

अथ चेत् पौरुषं किंचित् क्षत्रियात्मनि पश्यसि । (१।२)

ब्रवीमि हन्त ते नीतिं राज्यस्य प्रतिपत्तये ॥ (१।३)

तां चेच्छक्ष्यस्यनुष्ठातुं कर्म चैव करिष्यसि । (२।१)

शृणु सर्वम् अशेषेण यत् त्वां वक्ष्यामि तत्त्वतः ॥ (२।२)

आचरिष्यसि चेत् कर्म महतो ऽर्थान् अवाप्स्यसि । (३।१)

राज्यं राज्यस्य मन्त्रं वा महतीं वा पुनः श्रियम् । (३।२)

यद्येतद् रोचते राजन् पुनर् ब्रूहि ब्रवीमि ते ॥ (३।३)

राजपुत्र उवाच । (४।१)

ब्रवीतु भगवान्नीतिम् उपपन्नो ऽस्म्यहं प्रभो । (४।२)

अमोघम् इदम् अद्यास्तु त्वया सह समागतम् ॥ (४।३)

मुनिर् उवाच । (५।१)

हित्वा स्तम्भं च मानं च क्रोधहर्षौ भयं तथा । (५।२)

प्रत्यमित्रं निषेवस्व प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ॥ (५।३)

तम् उत्तमेन शौचेन कर्मणा चाभिराधय । (६।१)

दातुम् अर्हति ते वृत्तिं वैदेहः सत्यसंगरः ॥ (६।२)

प्रमाणं सर्वभूतेषु प्रग्रहं च गमिष्यसि । (७।१)

ततः सहायान् सोत्साहांल्लप्स्यसे ऽव्यसनाञ्शुचीन् ॥ (७।२)

वर्तमानः स्वशास्त्रे वै संयतात्मा जितेन्द्रियः । (८।१)

अभ्युद्धरति चात्मानं प्रसादयति च प्रजाः ॥ (८।२)

तेनैव त्वं धृतिमता श्रीमता चाभिसत्कृतः । (९।१)

प्रमाणं सर्वभूतेषु गत्वा प्रग्रहणं महत् ॥ (९।२)

ततः सुहृद्बलं लब्ध्वा मन्त्रयित्वा सुमन्त्रितम् । (१०।१)

अन्तरैर् भेदयित्वारीन् बिल्वं बिल्वेन शातय । (१०।२)

परैर् वा संविदं कृत्वा बलम् अप्यस्य घातय ॥ (१०।३)

अलभ्या ये शुभा भावाः स्त्रियश्चाच्छादनानि च । (११।१)

शय्यासनानि यानानि महार्हाणि गृहाणि च ॥ (११।२)

पक्षिणो मृगजातानि रसा गन्धाः फलानि च । (१२।१)

तेष्वेव सज्जयेथास्त्वं यथा नश्येत् स्वयं परः ॥ (१२।२)

यद्येव प्रतिषेद्धव्यो यद्युपेक्षणम् अर्हति । (१३।१)

न जातु विवृतः कार्यः शत्रुर् विनयम् इच्छता ॥ (१३।२)

वसस्व परमामित्रविषये प्राज्ञसंमते । (१४।१)

भजस्व श्वेतकाकीयैर् मित्राधमम् अनर्थकैः ॥ (१४।२)

आरम्भांश्चास्य महतो दुष्करांस्त्वं प्रयोजय । (१५।१)

नदीबन्धविरोधांश्च बलवद्भिर् विरुध्यताम् ॥ (१५।२)

उद्यानानि महार्हाणि शयनान्यासनानि च । (१६।१)

प्रतिभोगसुखेनैव कोशम् अस्य विरेचय ॥ (१६।२)

यज्ञदानप्रशंसास्मै ब्राह्मणेष्वनुवर्ण्यताम् । (१७।१)

ते त्वत्प्रियं करिष्यन्ति तं चेष्यन्ति वृका इव ॥ (१७।२)

असंशयं पुण्यशीलः प्राप्नोति परमां गतिम् । (१८।१)

त्रिविष्टपे पुण्यतमं स्थानं प्राप्नोति पार्थिवः । (१८।२)

कोशक्षये त्वमित्राणां वशं कौसल्य गच्छति ॥ (१८।३)

उभयत्र प्रसक्तस्य धर्मे चाधर्म एव च । (१९।१)

बलार्थमूलं व्युच्छिद्येत् तेन नन्दन्ति शत्रवः ॥ (१९।२)

निन्द्यास्य मानुषं कर्म दैवम् अस्योपवर्णय । (२०।१)

असंशयं दैवपरः क्षिप्रम् एव विनश्यति ॥ (२०।२)

याजयैनं विश्वजिता सर्वस्वेन वियुज्यताम् । (२१।१)

ततो गच्छत्वसिद्धार्थः पीड्यमानो महाजनम् ॥ (२१।२)

त्यागधर्मविदं मुण्डं कंचिद् अस्योपवर्णय । (२२।१)

अपि त्यागं बुभूषेत कच्चिद् गच्छेद् अनामयम् ॥ (२२।२)

सिद्धेनौषधयोगेन सर्वशत्रुविनाशिना । (२३।१)

नागान् अश्वान्मनुष्यांश्च कृतकैर् उपघातय ॥ (२३।२)

एते चान्ये च बहवो दम्भयोगाः सुनिश्चिताः । (२४।१)

शक्या विषहता कर्तुं नक्लीबेन नृपात्मज ॥ (२४।२)