वैशंपायन उवाच । (१।१)

एवम् उक्तस्तु राज्ञा स विदुरो बुद्धिसत्तमः । (१।२)

धृतराष्ट्रम् उपेत्येदं वाक्यम् आह महार्थवत् ॥ (१।३)

उक्तो युधिष्ठिरो राजा भवद्वचनम् आदितः । (२।१)

स च संश्रुत्य वाक्यं ते प्रशशंस महाद्युतिः ॥ (२।२)

बीभत्सुश्च महातेजा निवेदयति ते गृहान् । (३।१)

वसु तस्य गृहे यच्च प्राणान् अपि च केवलान् ॥ (३।२)

धर्मराजश्च पुत्रस्ते राज्यं प्राणान् धनानि च । (४।१)

अनुजानाति राजर्षे यच्चान्यद् अपि किंचन ॥ (४।२)

भीमस्तु सर्वदुःखानि संस्मृत्य बहुलान्युत । (५।१)

कृच्छ्राद् इव महाबाहुर् अनुमन्ये विनिःश्वसन् ॥ (५।२)

स राज्ञा धर्मशीलेन भ्रात्रा बीभत्सुना तथा । (६।१)

अनुनीतो महाबाहुः सौहृदे स्थापितो ऽपि च ॥ (६।२)

न च मन्युस्त्वया कार्य इति त्वां प्राह धर्मराट् । (७।१)

संस्मृत्य भीमस्तद् वैरं यद् अन्यायवद् आचरेत् ॥ (७।२)

एवंप्रायो हि धर्मो ऽयं क्षत्रियाणां नराधिप । (८।१)

युद्धे क्षत्रियधर्मे च निरतो ऽयं वृकोदरः ॥ (८।२)

वृकोदरकृते चाहम् अर्जुनश्च पुनः पुनः । (९।१)

प्रसादयाव नृपते भवान् प्रभुर् इहास्ति यत् ॥ (९।२)

प्रददातु भवान् वित्तं यावद् इच्छसि पार्थिव । (१०।१)

त्वम् ईश्वरो नो राज्यस्य प्राणानां चेति भारत ॥ (१०।२)

ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च पुत्राणां चौर्ध्वदेहिकम् । (११।१)

इतो रत्नानि गाश्चैव दासीदासम् अजाविकम् ॥ (११।२)

आनयित्वा कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छतु । (१२।१)

दीनान्धकृपणेभ्यश्च तत्र तत्र नृपाज्ञया ॥ (१२।२)

बह्वन्नरसपानाढ्याः सभा विदुर कारय । (१३।१)

गवां निपानान्यन्यच्च विविधं पुण्यकर्म यत् ॥ (१३।२)

इति माम् अब्रवीद् राजा पार्थश्चैव धनंजयः । (१४।१)

यद् अत्रानन्तरं कार्यं तद् भवान् वक्तुम् अर्हति ॥ (१४।२)

इत्युक्तो विदुरेणाथ धृतराष्ट्रो ऽभिनन्द्य तत् । (१५।१)

मनश्चक्रे महादाने कार्त्तिक्यां जनमेजय ॥ (१५।२)