भीष्म उवाच । (१।१)

अथ तेन नरश्रेष्ठ ब्राह्मणेन तपस्विना । (१।२)

निराहारेण वसता दुःखितास्ते भुजंगमाः ॥ (१।३)

सर्वे सम्भूय सहितास्तस्य नागस्य बान्धवाः । (२।१)

भ्रातरस्तनया भार्या ययुस्तं ब्राह्मणं प्रति ॥ (२।२)

ते ऽपश्यन् पुलिने तं वै विविक्ते नियतव्रतम् । (३।१)

समासीनं निराहारं द्विजं जप्यपरायणम् ॥ (३।२)

ते सर्वे समभिक्रम्य विप्रम् अभ्यर्च्य चासकृत् । (४।१)

ऊचुर् वाक्यम् असंदिग्धम् आतिथेयस्य बान्धवाः ॥ (४।२)

षष्ठो हि दिवसस्ते ऽद्य प्राप्तस्येह तपोधन । (५।१)

न चाभिलषसे किंचिद् आहारं धर्मवत्सल ॥ (५।२)

अस्मान् अभिगतश्चासि वयं च त्वाम् उपस्थिताः । (६।१)

कार्यं चातिथ्यम् अस्माभिर् वयं सर्वे कुटुम्बिनः ॥ (६।२)

मूलं फलं वा पर्णं वा पयो वा द्विजसत्तम । (७।१)

आहारहेतोर् अन्नं वा भोक्तुम् अर्हसि ब्राह्मण ॥ (७।२)

त्यक्ताहारेण भवता वने निवसता सता । (८।१)

बालवृद्धम् इदं सर्वं पीड्यते धर्मसंकटात् ॥ (८।२)

न हि नो भ्रूणहा कश्चिद् राजापथ्यो ऽनृतो ऽपि वा । (९।१)

पूर्वाशी वा कुले ह्यस्मिन् देवतातिथिबन्धुषु ॥ (९।२)

ब्राह्मण उवाच । (१०।१)

उपदेशेन युष्माकम् आहारो ऽयं मया वृतः । (१०।२)

द्विरूनं दशरात्रं वै नागस्यागमनं प्रति ॥ (१०।३)

यद्यष्टरात्रे निर्याते नागमिष्यति पन्नगः । (११।१)

तदाहारं करिष्यामि तन्निमित्तम् इदं व्रतम् ॥ (११।२)

कर्तव्यो न च संतापो गम्यतां च यथागतम् । (१२।१)

तन्निमित्तं व्रतं मह्यं नैतद् भेत्तुम् इहार्हथ ॥ (१२।२)

भीष्म उवाच । (१३।१)

तेन ते समनुज्ञाता ब्राह्मणेन भुजंगमाः । (१३।२)

स्वम् एव भवनं जग्मुर् अकृतार्था नरर्षभ ॥ (१३।३)