वैशंपायन उवाच । (१।१)

तथा दूतैः समाज्ञाय आयान्तं मधुसूदनम् । (१।२)

धृतराष्ट्रो ऽब्रवीद् भीष्मम् अर्चयित्वा महाभुजम् ॥ (१।३)

द्रोणं च संजयं चैव विदुरं च महामतिम् । (२।१)

दुर्योधनं च सामात्यं हृष्टरोमाब्रवीद् इदम् ॥ (२।२)

अद्भुतं महद् आश्चर्यं श्रूयते कुरुनन्दन । (३।१)

स्त्रियो बालाश्च वृद्धाश्च कथयन्ति गृहे गृहे ॥ (३।२)

सत्कृत्याचक्षते चान्ये तथैवान्ये समागताः । (४।१)

पृथग्वादाश्च वर्तन्ते चत्वरेषु सभासु च ॥ (४।२)

उपयास्यति दाशार्हः पाण्डवार्थे पराक्रमी । (५।१)

स नो मान्यश्च पूज्यश्च सर्वथा मधुसूदनः ॥ (५।२)

तस्मिन् हि यात्रा लोकस्य भूतानाम् ईश्वरो हि सः । (६।१)

तस्मिन् धृतिश्च वीर्यं च प्रज्ञा चौजश्च माधवे ॥ (६।२)

स मान्यतां नरश्रेष्ठः स हि धर्मः सनातनः । (७।१)

पूजितो हि सुखाय स्याद् असुखः स्याद् अपूजितः ॥ (७।२)

स चेत् तुष्यति दाशार्ह उपचारैर् अरिंदमः । (८।१)

कृत्स्नान् सर्वान् अभिप्रायान् प्राप्स्यामः सर्वराजसु ॥ (८।२)

तस्य पूजार्थम् अद्यैव संविधत्स्व परंतप । (९।१)

सभाः पथि विधीयन्तां सर्वकामसमाहिताः ॥ (९।२)

यथा प्रीतिर् महाबाहो त्वयि जायेत तस्य वै । (१०।१)

तथा कुरुष्व गान्धारे कथं वा भीष्म मन्यसे ॥ (१०।२)

ततो भीष्मादयः सर्वे धृतराष्ट्रं जनाधिपम् । (११।१)

ऊचुः परमम् इत्येवं पूजयन्तो ऽस्य तद् वचः ॥ (११।२)

तेषाम् अनुमतं ज्ञात्वा राजा दुर्योधनस्तदा । (१२।१)

सभावास्तूनि रम्याणि प्रदेष्टुम् उपचक्रमे ॥ (१२।२)

ततो देशेषु देशेषु रमणीयेषु भागशः । (१३।१)

सर्वरत्नसमाकीर्णाः सभाश्चक्रुर् अनेकशः ॥ (१३।२)

आसनानि विचित्राणि युक्तानि विविधैर् गुणैः । (१४।१)

स्त्रियो गन्धान् अलंकारान् सूक्ष्माणि वसनानि च ॥ (१४।२)

गुणवन्त्यन्नपानानि भोज्यानि विविधानि च । (१५।१)

माल्यानि च सुगन्धीनि तानि राजा ददौ ततः ॥ (१५।२)

विशेषतश्च वासार्थं सभां ग्रामे वृकस्थले । (१६।१)

विदधे कौरवो राजा बहुरत्नां मनोरमाम् ॥ (१६।२)

एतद् विधाय वै सर्वं देवार्हम् अतिमानुषम् । (१७।१)

आचख्यौ धृतराष्ट्राय राजा दुर्योधनस्तदा ॥ (१७।२)

ताः सभाः केशवः सर्वा रत्नानि विविधानि च । (१८।१)

असमीक्ष्यैव दाशार्ह उपायात् कुरुसद्म तत् ॥ (१८।२)