भीष्म उवाच । (१।१)

ततस्तं लुब्धकः पश्यन् कृपयाभिपरिप्लुतः । (१।२)

कपोतम् अग्नौ पतितं वाक्यं पुनर् उवाच ह ॥ (१।३)

किम् ईदृशं नृशंसेन मया कृतम् अबुद्धिना । (२।१)

भविष्यति हि मे नित्यं पातकं हृदि जीवतः ॥ (२।२)

स विनिन्दन्न् अथात्मानं पुनः पुनर् उवाच ह । (३।१)

धिङ् माम् अस्तु सुदुर्बुद्धिं सदा निकृतिनिश्चयम् । (३।२)

शुभं कर्म परित्यज्य यो ऽहं शकुनिलुब्धकः ॥ (३।३)

नृशंसस्य ममाद्यायं प्रत्यादेशो न संशयः । (४।१)

दत्तः स्वमांसं ददता कपोतेन महात्मना ॥ (४।२)

सो ऽहं त्यक्ष्ये प्रियान् प्राणान् पुत्रदारं विसृज्य च । (५।१)

उपदिष्टो हि मे धर्मः कपोतेनातिधर्मिणा ॥ (५।२)

अद्य प्रभृति देहं स्वं सर्वभोगैर् विवर्जितम् । (६।१)

यथा स्वल्पं जलं ग्रीष्मे शोषयिष्याम्यहं तथा ॥ (६।२)

क्षुत्पिपासातपसहः कृशो धमनिसंततः । (७।१)

उपवासैर् बहुविधैश्चरिष्ये पारलौकिकम् ॥ (७।२)

अहो देहप्रदानेन दर्शितातिथिपूजना । (८।१)

तस्माद् धर्मं चरिष्यामि धर्मो हि परमा गतिः । (८।२)

दृष्टो हि धर्मो धर्मिष्ठैर् यादृशो विहगोत्तमे ॥ (८।३)

एवम् उक्त्वा विनिश्चित्य रौद्रकर्मा स लुब्धकः । (९।१)

महाप्रस्थानम् आश्रित्य प्रययौ संशितव्रतः ॥ (९।२)

ततो यष्टिं शलाकाश्च क्षारकं पञ्जरं तथा । (१०।१)

तांश्च बद्धा कपोतान् स सम्प्रमुच्योत्ससर्ज ह ॥ (१०।२)