वैशंपायन उवाच । (१।१)

नकुलस्य तु वक्ष्यामि कर्माणि विजयं तथा । (१।२)

वासुदेवजिताम् आशां यथासौ व्यजयत् प्रभुः ॥ (१।३)

निर्याय खाण्डवप्रस्थात् प्रतीचीम् अभितो दिशम् । (२।१)

उद्दिश्य मतिमान् प्रायान्महत्या सेनया सह ॥ (२।२)

सिंहनादेन महता योधानां गर्जितेन च । (३।१)

रथनेमिनिनादैश्च कम्पयन् वसुधाम् इमाम् ॥ (३।२)

ततो बहुधनं रम्यं गवाश्वधनधान्यवत् । (४।१)

कार्त्तिकेयस्य दयितं रोहीतकम् उपाद्रवत् ॥ (४।२)

तत्र युद्धं महद् वृत्तं शूरैर् मत्तमयूरकैः । (५।१)

मरुभूमिं च कार्त्स्न्येन तथैव बहुधान्यकम् ॥ (५।२)

शैरीषकं महेच्छं च वशे चक्रे महाद्युतिः । (६।१)

शिबींस्त्रिगर्तान् अम्बष्ठान्मालवान् पञ्चकर्पटान् ॥ (६।२)

तथा मध्यमिकायांश्च वाटधानान् द्विजान् अथ । (७।१)

पुनश्च परिवृत्याथ पुष्करारण्यवासिनः ॥ (७।२)

गणान् उत्सवसंकेतान् व्यजयत् पुरुषर्षभः । (८।१)

सिन्धुकूलाश्रिता ये च ग्रामणेया महाबलाः ॥ (८।२)

शूद्राभीरगणाश्चैव ये चाश्रित्य सरस्वतीम् । (९।१)

वर्तयन्ति च ये मत्स्यैर् ये च पर्वतवासिनः ॥ (९।२)

कृत्स्नं पञ्चनदं चैव तथैवापरपर्यटम् । (१०।१)

उत्तरज्योतिकं चैव तथा वृन्दाटकं पुरम् । (१०।२)

द्वारपालं च तरसा वशे चक्रे महाद्युतिः ॥ (१०।३)

रमठान् हारहूणांश्च प्रतीच्याश्चैव ये नृपाः । (११।१)

तान् सर्वान् स वशे चक्रे शासनाद् एव पाण्डवः ॥ (११।२)

तत्रस्थः प्रेषयामास वासुदेवाय चाभिभुः । (१२।१)

स चास्य दशभी राज्यैः प्रतिजग्राह शासनम् ॥ (१२।२)

ततः शाकलम् अभ्येत्य मद्राणां पुटभेदनम् । (१३।१)

मातुलं प्रीतिपूर्वेण शल्यं चक्रे वशे बली ॥ (१३।२)

स तस्मिन् सत्कृतो राज्ञा सत्कारार्हो विशां पते । (१४।१)

रत्नानि भूरीण्यादाय सम्प्रतस्थे युधां पतिः ॥ (१४।२)

ततः सागरकुक्षिस्थान्म्लेच्छान् परमदारुणान् । (१५।१)

पह्लवान् बर्बरांश्चैव तान् सर्वान् अनयद् वशम् ॥ (१५।२)

ततो रत्नान्युपादाय वशे कृत्वा च पार्थिवान् । (१६।१)

न्यवर्तत नरश्रेष्ठो नकुलश्चित्रमार्गवित् ॥ (१६।२)

करभाणां सहस्राणि कोशं तस्य महात्मनः । (१७।१)

ऊहुर् दश महाराज कृच्छ्राद् इव महाधनम् ॥ (१७।२)

इन्द्रप्रस्थगतं वीरम् अभ्येत्य स युधिष्ठिरम् । (१८।१)

ततो माद्रीसुतः श्रीमान् धनं तस्मै न्यवेदयत् ॥ (१८।२)

एवं प्रतीचीं नकुलो दिशं वरुणपालिताम् । (१९।१)

विजिग्ये वासुदेवेन निर्जितां भरतर्षभः ॥ (१९।२)