संवर्त उवाच । (१।१)

कथम् अस्मि त्वया ज्ञातः केन वा कथितो ऽस्मि ते । (१।२)

एतद् आचक्ष्व मे तत्त्वम् इच्छसे चेत् प्रियं मम ॥ (१।३)

सत्यं ते ब्रुवतः सर्वे सम्पत्स्यन्ते मनोरथाः । (२।१)

मिथ्या तु ब्रुवतो मूर्धा सप्तधा ते फलिष्यति ॥ (२।२)

मरुत्त उवाच । (३।१)

नारदेन भवान्मह्यम् आख्यातो ह्यटता पथि । (३।२)

गुरुपुत्रो ममेति त्वं ततो मे प्रीतिर् उत्तमा ॥ (३।३)

संवर्त उवाच । (४।१)

सत्यम् एतद् भवान् आह स मां जानाति सत्रिणम् । (४।२)

कथयस्वैतद् एकं मे क्व नु संप्रति नारदः ॥ (४।३)

मरुत्त उवाच । (५।१)

भवन्तं कथयित्वा तु मम देवर्षिसत्तमः । (५।२)

ततो माम् अभ्यनुज्ञाय प्रविष्टो हव्यवाहनम् ॥ (५।३)

व्यास उवाच । (६।१)

श्रुत्वा तु पार्थिवस्यैतत् संवर्तः परया मुदा । (६।२)

एतावद् अहम् अप्येनं कुर्याम् इति तदाब्रवीत् ॥ (६।३)

ततो मरुत्तम् उन्मत्तो वाचा निर्भर्त्सयन्न् इव । (७।१)

रूक्षया ब्राह्मणो राजन् पुनः पुनर् अथाब्रवीत् ॥ (७।२)

वातप्रधानेन मया स्वचित्तवशवर्तिना । (८।१)

एवं विकृतरूपेण कथं याजितुम् इच्छसि ॥ (८।२)

भ्राता मम समर्थश्च वासवेन च सत्कृतः । (९।१)

वर्तते याजने चैव तेन कर्माणि कारय ॥ (९।२)

गृहं स्वं चैव याज्याश्च सर्वा गृह्याश्च देवताः । (१०।१)

पूर्वजेन ममाक्षिप्तं शरीरं वर्जितं त्विदम् ॥ (१०।२)

नाहं तेनाननुज्ञातस्त्वाम् आविक्षित कर्हिचित् । (११।१)

याजयेयं कथंचिद् वै स हि पूज्यतमो मम ॥ (११।२)

स त्वं बृहस्पतिं गच्छ तम् अनुज्ञाप्य चाव्रज । (१२।१)

ततो ऽहं याजयिष्ये त्वां यदि यष्टुम् इहेच्छसि ॥ (१२।२)

मरुत्त उवाच । (१३।१)

बृहस्पतिं गतः पूर्वम् अहं संवर्त तच्छृणु । (१३।२)

न मां कामयते याज्यम् असौ वासववारितः ॥ (१३।३)

अमरं याज्यम् आसाद्य माम् ऋषे मा स्म मानुषम् । (१४।१)

याजयेथा मरुत्तं त्वं मर्त्यधर्माणम् आतुरम् ॥ (१४।२)

स्पर्धते च मया विप्र सदा वै स हि पार्थिवः । (१५।१)

एवम् अस्त्विति चाप्युक्तो भ्रात्रा ते बलवृत्रहा ॥ (१५।२)

स माम् अभिगतं प्रेम्णा याज्यवन्न बुभूषति । (१६।१)

देवराजम् उपाश्रित्य तद् विद्धि मुनिपुंगव ॥ (१६।२)

सो ऽहम् इच्छामि भवता सर्वस्वेनापि याजितुम् । (१७।१)

कामये समतिक्रान्तुं वासवं त्वत्कृतैर् गुणैः ॥ (१७।२)

न हि मे वर्तते बुद्धिर् गन्तुं ब्रह्मन् बृहस्पतिम् । (१८।१)

प्रत्याख्यातो हि तेनास्मि तथानपकृते सति ॥ (१८।२)

संवर्त उवाच । (१९।१)

चिकीर्षसि यथाकामं सर्वम् एतत् त्वयि ध्रुवम् । (१९।२)

यदि सर्वान् अभिप्रायान् कर्तासि मम पार्थिव ॥ (१९।३)

याज्यमानं मया हि त्वां बृहस्पतिपुरंदरौ । (२०।१)

द्विषेतां समभिक्रुद्धावेतद् एकं समर्थय ॥ (२०।२)

स्थैर्यम् अत्र कथं ते स्यात् स त्वं निःसंशयं कुरु । (२१।१)

कुपितस्त्वां न हीदानीं भस्म कुर्यां सबान्धवम् ॥ (२१।२)

मरुत्त उवाच । (२२।१)

यावत् तपेत् सहस्रांशुस्तिष्ठेरंश्चापि पर्वताः । (२२।२)

तावल् लोकान्न लभेयं त्यजेयं संगतं यदि ॥ (२२।३)

मा चापि शुभबुद्धित्वं लभेयम् इह कर्हिचित् । (२३।१)

सम्यग् ज्ञाने वैषये वा त्यजेयं संगतं यदि ॥ (२३।२)

संवर्त उवाच । (२४।१)

आविक्षित शुभा बुद्धिर् धीयतां तव कर्मसु । (२४।२)

याजनं हि ममाप्येवं वर्तते त्वयि पार्थिव ॥ (२४।३)

संविधास्ये च ते राजन्न् अक्षयं द्रव्यम् उत्तमम् । (२५।१)

येन देवान् सगन्धर्वाञ् शक्रं चाभिभविष्यसि ॥ (२५।२)

न तु मे वर्तते बुद्धिर् धने याज्येषु वा पुनः । (२६।१)

विप्रियं तु चिकीर्षामि भ्रातुश्चेन्द्रस्य चोभयोः ॥ (२६।२)

गमयिष्यामि चेन्द्रेण समताम् अपि ते ध्रुवम् । (२७।१)

प्रियं च ते करिष्यामि सत्यम् एतद् ब्रवीमि ते ॥ (२७।२)