युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

सुखेन रजनी व्युष्टा कच्चित् ते मधुसूदन । (१।२)

कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत ॥ (१।३)

संजय उवाच । (२।१)

वासुदेवो ऽपि तद् युक्तं पर्यपृच्छद् युधिष्ठिरम् । (२।२)

ततः क्षत्ता प्रकृतयो न्यवेदयद् उपस्थिताः ॥ (२।३)

अनुज्ञातश्च राज्ञा स प्रावेशयत तं जनम् । (३।१)

विराटं भीमसेनं च धृष्टद्युम्नं च सात्यकिम् ॥ (३।२)

शिखण्डिनं यमौ चैव चेकितानं च केकयान् । (४।१)

युयुत्सुं चैव कौरव्यं पाञ्चाल्यं चोत्तमौजसम् ॥ (४।२)

एते चान्ये च बहवः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् । (५।१)

उपतस्थुर् महात्मानं विविशुश्चासनेषु ते ॥ (५।२)

एकस्मिन्न् आसने वीरावुपविष्टौ महाबलौ । (६।१)

कृष्णश्च युयुधानश्च महात्मानौ महाद्युती ॥ (६।२)

ततो युधिष्ठिरस्तेषां शृण्वतां मधुसूदनम् । (७।१)

अब्रवीत् पुण्डरीकाक्षम् आभाष्य मधुरं वचः ॥ (७।२)

एकं त्वां वयम् आश्रित्य सहस्राक्षम् इवामराः । (८।१)

प्रार्थयामो जयं युद्धे शाश्वतानि सुखानि च ॥ (८।२)

त्वं हि राज्यविनाशं च द्विषद्भिश्च निराक्रियाम् । (९।१)

क्लेशांश्च विविधान् कृष्ण सर्वांस्तान् अपि वेत्थ नः ॥ (९।२)

त्वयि सर्वेश सर्वेषाम् अस्माकं भक्तवत्सल । (१०।१)

सुखम् आयत्तम् अत्यर्थं यात्रा च मधुसूदन ॥ (१०।२)

स तथा कुरु वार्ष्णेय यथा त्वयि मनो मम । (११।१)

अर्जुनस्य यथा सत्या प्रतिज्ञा स्याच्चिकीर्षिता ॥ (११।२)

स भवांस्तारयत्वस्माद् दुःखामर्षमहार्णवात् । (१२।१)

पारं तितीर्षताम् अद्य प्लवो नो भव माधव ॥ (१२।२)

न हि तत् कुरुते संख्ये कार्तवीर्यसमस्त्वपि । (१३।१)

रथी यत् कुरुते कृष्ण सारथिर् यत्नम् आस्थितः ॥ (१३।२)

वासुदेव उवाच । (१४।१)

सामरेष्वपि लोकेषु सर्वेषु न तथाविधः । (१४।२)

शरासनधरः कश्चिद् यथा पार्थो धनंजयः ॥ (१४।३)

वीर्यवान् अस्त्रसम्पन्नः पराक्रान्तो महाबलः । (१५।१)

युद्धशौण्डः सदामर्षी तेजसा परमो नृणाम् ॥ (१५।२)

स युवा वृषभस्कन्धो दीर्घबाहुर् महाबलः । (१६।१)

सिंहर्षभगतिः श्रीमान् द्विषतस्ते हनिष्यति ॥ (१६।२)

अहं च तत् करिष्यामि यथा कुन्तीसुतो ऽर्जुनः । (१७।१)

धार्तराष्ट्रस्य सैन्यानि धक्ष्यत्यग्निर् इवोत्थितः ॥ (१७।२)

अद्य तं पापकर्माणं क्षुद्रं सौभद्रघातिनम् । (१८।१)

अपुनर्दर्शनं मार्गम् इषुभिः क्षेप्स्यते ऽर्जुनः ॥ (१८।२)

तस्याद्य गृध्राः श्येनाश्च वडगोमायवस्तथा । (१९।१)

भक्षयिष्यन्ति मांसानि ये चान्ये पुरुषादकाः ॥ (१९।२)

यद्यस्य देवा गोप्तारः सेन्द्राः सर्वे तथाप्यसौ । (२०।१)

राजधानीं यमस्याद्य हतः प्राप्स्यति संकुले ॥ (२०।२)

निहत्य सैन्धवं जिष्णुर् अद्य त्वाम् उपयास्यति । (२१।१)

विशोको विज्वरो राजन् भव भूतिपुरस्कृतः ॥ (२१।२)