वैशम्पायन उवाच । (१।१)

ततः प्रयान्तं कौन्तेयं ब्राह्मणा वनवासिनः । (१।२)

अभिगम्य तदा राजन्न् इदं वचनम् अब्रुवन् ॥ (१।३)

राजंस् तीर्थानि गन्तासि पुण्यानि भ्रातृभिः सह । (२।१)

देवर्षिणा च सहितो लोमशेन महात्मना ॥ (२।२)

अस्मान् अपि महाराज नेतुम् अर्हसि पाण्डव । (३।१)

अस्माभिर् हि न शक्यानि त्वद् ऋते तानि कौरव ॥ (३।२)

श्वापदैर् उपसृष्टानि दुर्गाणि विषमाणि च । (४।१)

अगम्यानि नरैर् अल्पैस् तीर्थानि मनुजेश्वर ॥ (४।२)

भवन्तो भ्रातरः शूरा धनुर्धरवराः सदा । (५।१)

भवद्भिः पालिताः शूरैर् गच्छेम वयम् अप्य् उत ॥ (५।२)

भवत्प्रसादाद्धि वयं प्राप्नुयाम फलं शुभम् । (६।१)

तीर्थानां पृथिवीपाल व्रतानां च विशां पते ॥ (६।२)

तव वीर्यपरित्राताः शुद्धास् तीर्थपरिप्लुताः । (७।१)

भवेम धूतपाप्मानस् तीर्थसंदर्शनान् नृप ॥ (७।२)

भवान् अपि नरेन्द्रस्य कार्तवीर्यस्य भारत । (८।१)

अष्टकस्य च राजर्षेर् लोमपादस्य चैव ह ॥ (८।२)

भरतस्य च वीरस्य सार्वभौमस्य पार्थिव । (९।१)

ध्रुवं प्राप्स्यसि दुष्प्रापांल्लोकांस् तीर्थपरिप्लुतः ॥ (९।२)

प्रभासादीनि तीर्थानि महेन्द्रादींश् च पर्वतान् । (१०।१)

गङ्गाद्याः सरितश् चैव प्लक्षादींश् च वनस्पतीन् । (१०।२)

त्वया सह महीपाल द्रष्टुम् इच्छामहे वयम् ॥ (१०।३)

यदि ते ब्राह्मणेष्वस्ति काचित् प्रीतिर् जनाधिप । (११।१)

कुरु क्षिप्रं वचो ऽस्माकं ततः श्रेयो ऽभिपत्स्यसे ॥ (११।२)

तीर्थानि हि महाबाहो तपोविघ्नकरैः सदा । (१२।१)

अनुकीर्णानि रक्षोभिस् तेभ्यो नस् त्रातुम् अर्हसि ॥ (१२।२)

तीर्थान्युक्तानि धौम्येन नारदेन च धीमता । (१३।१)

यान्य् उवाच च देवर्षिर् लोमशः सुमहातपाः ॥ (१३।२)

विधिवत् तानि सर्वाणि पर्यटस्व नराधिप । (१४।१)

धूतपाप्मा सहास्माभिर् लोमशेन च पालितः ॥ (१४।२)

स तथा पूज्यमानस् तैर् हर्षाद् अश्रुपरिप्लुतः । (१५।१)

भीमसेनादिभिर् वीरैर् भ्रातृभिः परिवारितः । (१५।२)

बाढम् इत्य् अब्रवीत् सर्वांस् तान् ऋषीन् पाण्डवर्षभः ॥ (१५।३)

लोमशं समनुज्ञाप्य धौम्यं चैव पुरोहितम् । (१६।१)

ततः स पाण्डवश्रेष्ठो भ्रातृभिः सहितो वशी । (१६।२)

द्रौपद्या चानवद्याङ्ग्या गमनाय मनो दधे ॥ (१६।३)

अथ व्यासो महाभागस् तथा नारदपर्वतौ । (१७।१)

काम्यके पाण्डवं द्रष्टुं समाजग्मुर् मनीषिणः ॥ (१७।२)

तेषां युधिष्ठिरो राजा पूजां चक्रे यथाविधि । (१८।१)

सत्कृतास् ते महाभागा युधिष्ठिरम् अथाब्रुवन् ॥ (१८।२)

युधिष्ठिर यमौ भीम मनसा कुरुतार्जवम् । (१९।१)

मनसा कृतशौचा वै शुद्धास् तीर्थानि गच्छत ॥ (१९।२)

शरीरनियमं ह्याहुर् ब्राह्मणा मानुषं व्रतम् । (२०।१)

मनोविशुद्धां बुद्धिं च दैवम् आहुर् व्रतं द्विजाः ॥ (२०।२)

मनो ह्यदुष्टं शूराणां पर्याप्तं वै नराधिप । (२१।१)

मैत्रीं बुद्धिं समास्थाय शुद्धास् तीर्थानि गच्छत ॥ (२१।२)

ते यूयं मानसैः शुद्धाः शरीरनियमव्रतैः । (२२।१)

दैवं व्रतं समास्थाय यथोक्तं फलम् आप्स्यथ ॥ (२२।२)

ते तथेति प्रतिज्ञाय कृष्णया सह पाण्डवाः । (२३।१)

कृतस्वस्त्ययनाः सर्वे मुनिभिर् दिव्यमानुषैः ॥ (२३।२)

लोमशस्योपसंगृह्य पादौ द्वैपायनस्य च । (२४।१)

नारदस्य च राजेन्द्र देवर्षेः पर्वतस्य च ॥ (२४।२)

धौम्येन सहिता वीरास् तथान्यैर् वनवासिभिः । (२५।१)

मार्गशीर्ष्याम् अतीतायां पुष्येण प्रययुस् ततः ॥ (२५।२)

कठिनानि समादाय चीराजिनजटाधराः । (२६।१)

अभेद्यैः कवचैर् युक्तास् तीर्थान्यन्वचरंस् तदा ॥ (२६।२)

इन्द्रसेनादिभिर् भृत्यै रथैः परिचतुर्दशैः । (२७।१)

महानसव्यापृतैश् च तथान्यैः परिचारकैः ॥ (२७।२)

सायुधा बद्धनिस्त्रिंशास् तूणवन्तः समार्गणाः । (२८।१)

प्राङ्मुखाः प्रययुर् वीराः पाण्डवा जनमेजय ॥ (२८।२)