युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

धर्माः पितामहेनोक्ता मोक्षधर्माश्रिताः शुभाः । (१।२)

धर्मम् आश्रमिणां श्रेष्ठं वक्तुम् अर्हति मे भवान् ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

सर्वत्र विहितो धर्मः स्वर्ग्यः सत्यफलोदयः । (२।२)

बहुद्वारस्य धर्मस्य नेहास्ति विफला क्रिया ॥ (२।३)

यस्मिन् यस्मिंस्तु विषये यो यो याति विनिश्चयम् । (३।१)

स तम् एवाभिजानाति नान्यं भरतसत्तम ॥ (३।२)

अपि च त्वं नरव्याघ्र श्रोतुम् अर्हसि मे कथाम् । (४।१)

पुरा शक्रस्य कथितां नारदेन सुरर्षिणा ॥ (४।२)

सुरर्षिर् नारदो राजन् सिद्धस्त्रैलोक्यसंमतः । (५।१)

पर्येति क्रमशो लोकान् वायुर् अव्याहतो यथा ॥ (५।२)

स कदाचिन्महेष्वास देवराजालयं गतः । (६।१)

सत्कृतश्च महेन्द्रेण प्रत्यासन्नगतो ऽभवत् ॥ (६।२)

तं कृतक्षणम् आसीनं पर्यपृच्छच्छचीपतिः । (७।१)

ब्रह्मर्षे किंचिद् आश्चर्यम् अस्ति दृष्टं त्वयानघ ॥ (७।२)

यथा त्वम् अपि विप्रर्षे त्रैलोक्यं सचराचरम् । (८।१)

जातकौतूहलो नित्यं सिद्धश्चरसि साक्षिवत् ॥ (८।२)

न ह्यस्त्यविदितं लोके देवर्षे तव किंचन । (९।१)

श्रुतं वाप्यनुभूतं वा दृष्टं वा कथयस्व मे ॥ (९।२)

तस्मै राजन् सुरेन्द्राय नारदो वदतां वरः । (१०।१)

आसीनायोपपन्नाय प्रोक्तवान् विपुलां कथाम् ॥ (१०।२)

यथा येन च कल्पेन स तस्मै द्विजसत्तमः । (११।१)

कथां कथितवान् पृष्टस्तथा त्वम् अपि मे शृणु ॥ (११।२)