MBh, 14, 49
Select a line for its word-by-word analysis.
हन्त वः सम्प्रवक्ष्यामि यन्मां पृच्छथ सत्तमाः । (१।२)
hanta vaḥ sampravakṣyāmi yanmāṃ pṛcchatha sattamāḥ |
समस्तम् इह तच्छ्रुत्वा सम्यग् एवावधार्यताम् ॥ (१।३)
samastam iha tacchrutvā samyag evāvadhāryatām ||
एतत् पदम् अनुद्विग्नं वरिष्ठं धर्मलक्षणम् ॥ (२।२)
etat padam anudvignaṃ variṣṭhaṃ dharmalakṣaṇam ||
ज्ञानं निःश्रेय इत्याहुर् वृद्धा निश्चयदर्शिनः । (३।१)
jñānaṃ niḥśreya ityāhur vṛddhā niścayadarśinaḥ |
तस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन मुच्यते सर्वपातकैः ॥ (३।२)
tasmājjñānena śuddhena mucyate sarvapātakaiḥ ||
आशीर्युक्तानि कर्माणि कुर्वते ये त्वतन्द्रिताः । (५।१)
āśīryuktāni karmāṇi kurvate ye tvatandritāḥ |
ते ऽस्मिंल् लोके प्रमोदन्ते जायमानाः पुनः पुनः ॥ (५।२)
te 'smiṃl loke pramodante jāyamānāḥ punaḥ punaḥ ||
कुर्वते ये तु कर्माणि श्रद्दधाना विपश्चितः । (६।१)
kurvate ye tu karmāṇi śraddadhānā vipaścitaḥ |
अतः परं प्रवक्ष्यामि सत्त्वक्षेत्रज्ञयोर् यथा । (७।१)
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi sattvakṣetrajñayor yathā |
विषयी पुरुषो नित्यं सत्त्वं च विषयः स्मृतः ॥ (८।२)
viṣayī puruṣo nityaṃ sattvaṃ ca viṣayaḥ smṛtaḥ ||
भुज्यमानं न जानीते नित्यं सत्त्वम् अचेतनम् । (९।२)
bhujyamānaṃ na jānīte nityaṃ sattvam acetanam |
यस्त्वेव तु विजानीते यो भुङ्क्ते यश्च भुज्यते ॥ (९।३)
yastveva tu vijānīte yo bhuṅkte yaśca bhujyate ||
अनित्यं द्वंद्वसंयुक्तं सत्त्वम् आहुर् गुणात्मकम् । (१०।१)
anityaṃ dvaṃdvasaṃyuktaṃ sattvam āhur guṇātmakam |
निर्द्वंद्वो निष्कलो नित्यः क्षेत्रज्ञो निर्गुणात्मकः ॥ (१०।२)
nirdvaṃdvo niṣkalo nityaḥ kṣetrajño nirguṇātmakaḥ ||
समः संज्ञागतस्त्वेवं यदा सर्वत्र दृश्यते । (११।१)
samaḥ saṃjñāgatastvevaṃ yadā sarvatra dṛśyate |
उपभुङ्क्ते सदा सत्त्वम् आपः पुष्करपर्णवत् ॥ (११।२)
upabhuṅkte sadā sattvam āpaḥ puṣkaraparṇavat ||
सर्वैर् अपि गुणैर् विद्वान् व्यतिषक्तो न लिप्यते । (१२।१)
sarvair api guṇair vidvān vyatiṣakto na lipyate |
जलबिन्दुर् यथा लोलः पद्मिनीपत्रसंस्थितः । (१२।२)
jalabindur yathā lolaḥ padminīpatrasaṃsthitaḥ |
एवम् एवाप्यसंसक्तः पुरुषः स्यान्न संशयः ॥ (१२।३)
evam evāpyasaṃsaktaḥ puruṣaḥ syānna saṃśayaḥ ||
द्रव्यमात्रम् अभूत् सत्त्वं पुरुषस्येति निश्चयः । (१३।१)
dravyamātram abhūt sattvaṃ puruṣasyeti niścayaḥ |
यथा द्रव्यं च कर्ता च संयोगो ऽप्यनयोस्तथा ॥ (१३।२)
yathā dravyaṃ ca kartā ca saṃyogo 'pyanayostathā ||
तथा सत्त्वप्रदीपेन गच्छन्ति परमैषिणः ॥ (१४।२)
tathā sattvapradīpena gacchanti paramaiṣiṇaḥ ||
यावद् द्रव्यगुणस्तावत् प्रदीपः संप्रकाशते । (१५।१)
yāvad dravyaguṇastāvat pradīpaḥ saṃprakāśate |
क्षीणद्रव्यगुणं ज्योतिर् अन्तर्धानाय गच्छति ॥ (१५।२)
kṣīṇadravyaguṇaṃ jyotir antardhānāya gacchati ||
व्यक्तः सत्त्वगुणस्त्वेवं पुरुषो ऽव्यक्त इष्यते । (१६।१)
vyaktaḥ sattvaguṇastvevaṃ puruṣo 'vyakta iṣyate |
एतद् विप्रा विजानीत हन्त भूयो ब्रवीमि वः ॥ (१६।२)
etad viprā vijānīta hanta bhūyo bravīmi vaḥ ||
सहस्रेणापि दुर्मेधा न वृद्धिम् अधिगच्छति । (१७।१)
sahasreṇāpi durmedhā na vṛddhim adhigacchati |
चतुर्थेनाप्यथांशेन बुद्धिमान् सुखम् एधते ॥ (१७।२)
caturthenāpyathāṃśena buddhimān sukham edhate ||
उपायज्ञो हि मेधावी सुखम् अत्यन्तम् अश्नुते ॥ (१८।२)
upāyajño hi medhāvī sukham atyantam aśnute ||
यथाध्वानम् अपाथेयः प्रपन्नो मानवः क्वचित् । (१९।१)
yathādhvānam apātheyaḥ prapanno mānavaḥ kvacit |
तथा कर्मसु विज्ञेयं फलं भवति वा न वा । (२०।१)
tathā karmasu vijñeyaṃ phalaṃ bhavati vā na vā |
पुरुषस्यात्मनिःश्रेयः शुभाशुभनिदर्शनम् ॥ (२०।२)
puruṣasyātmaniḥśreyaḥ śubhāśubhanidarśanam ||
यथा च दीर्घम् अध्वानं पद्भ्याम् एव प्रपद्यते । (२१।१)
yathā ca dīrgham adhvānaṃ padbhyām eva prapadyate |
यायाद् अश्वप्रयुक्तेन तथा बुद्धिमतां गतिः ॥ (२२।२)
yāyād aśvaprayuktena tathā buddhimatāṃ gatiḥ ||
उच्चं पर्वतम् आरुह्य नान्ववेक्षेत भूगतम् । (२३।१)
uccaṃ parvatam āruhya nānvavekṣeta bhūgatam |
रथेन रथिनं पश्येत् क्लिश्यमानम् अचेतनम् ॥ (२३।२)
rathena rathinaṃ paśyet kliśyamānam acetanam ||
क्षीणे रथपथे प्राज्ञो रथम् उत्सृज्य गच्छति ॥ (२४।२)
kṣīṇe rathapathe prājño ratham utsṛjya gacchati ||
समाज्ञाय महाबुद्धिर् उत्तराद् उत्तरोत्तरम् ॥ (२५।२)
samājñāya mahābuddhir uttarād uttarottaram ||
यथा महार्णवं घोरम् अप्लवः सम्प्रगाहते । (२६।१)
yathā mahārṇavaṃ ghoram aplavaḥ sampragāhate |
बाहुभ्याम् एव संमोहाद् वधं चर्च्छत्यसंशयम् ॥ (२६।२)
bāhubhyām eva saṃmohād vadhaṃ carcchatyasaṃśayam ||
नावा चापि यथा प्राज्ञो विभागज्ञस् तरित्रया । (२७।१)
nāvā cāpi yathā prājño vibhāgajñas taritrayā |
अक्लान्तः सलिलं गाहेत् क्षिप्रं संतरति ध्रुवम् ॥ (२७।२)
aklāntaḥ salilaṃ gāhet kṣipraṃ saṃtarati dhruvam ||
तीर्णो गच्छेत् परं पारं नावम् उत्सृज्य निर्ममः । (२८।१)
tīrṇo gacchet paraṃ pāraṃ nāvam utsṛjya nirmamaḥ |
व्याख्यातं पूर्वकल्पेन यथा रथिपदातिनौ ॥ (२८।२)
vyākhyātaṃ pūrvakalpena yathā rathipadātinau ||
स्नेहात् संमोहम् आपन्नो नावि दाशो यथा तथा । (२९।१)
snehāt saṃmoham āpanno nāvi dāśo yathā tathā |
नावं न शक्यम् आरुह्य स्थले विपरिवर्तितुम् । (३०।१)
nāvaṃ na śakyam āruhya sthale viparivartitum |
तथैव रथम् आरुह्य नाप्सु चर्या विधीयते ॥ (३०।२)
tathaiva ratham āruhya nāpsu caryā vidhīyate ||
एवं कर्म कृतं चित्रं विषयस्थं पृथक् पृथक् । (३१।१)
evaṃ karma kṛtaṃ citraṃ viṣayasthaṃ pṛthak pṛthak |
यन्नैव गन्धिनो रस्यं न रूपस्पर्शशब्दवत् । (३२।१)
yannaiva gandhino rasyaṃ na rūpasparśaśabdavat |
मन्यन्ते मुनयो बुद्ध्या तत् प्रधानं प्रचक्षते ॥ (३२।२)
manyante munayo buddhyā tat pradhānaṃ pracakṣate ||
तत्र प्रधानम् अव्यक्तम् अव्यक्तस्य गुणो महान् । (३३।१)
tatra pradhānam avyaktam avyaktasya guṇo mahān |
पृथक्त्वेन हि भूतानां विषया वै गुणाः स्मृताः ॥ (३४।२)
pṛthaktvena hi bhūtānāṃ viṣayā vai guṇāḥ smṛtāḥ ||
बीजधर्मं यथाव्यक्तं तथैव प्रसवात्मकम् । (३५।१)
bījadharmaṃ yathāvyaktaṃ tathaiva prasavātmakam |
बीजधर्मा महान् आत्मा प्रसवश्चेति नः श्रुतम् ॥ (३५।२)
bījadharmā mahān ātmā prasavaśceti naḥ śrutam ||
बीजधर्मा त्वहंकारः प्रसवश्च पुनः पुनः । (३६।१)
bījadharmā tvahaṃkāraḥ prasavaśca punaḥ punaḥ |
विशेषाः पञ्चभूतानां तेषां वित्तं विशेषणम् ॥ (३७।२)
viśeṣāḥ pañcabhūtānāṃ teṣāṃ vittaṃ viśeṣaṇam ||
तत्रैकगुणम् आकाशं द्विगुणो वायुर् उच्यते । (३८।१)
tatraikaguṇam ākāśaṃ dviguṇo vāyur ucyate |
त्रिगुणं ज्योतिर् इत्याहुर् आपश्चापि चतुर्गुणाः ॥ (३८।२)
triguṇaṃ jyotir ityāhur āpaścāpi caturguṇāḥ ||
पृथ्वी पञ्चगुणा ज्ञेया त्रसस्थावरसंकुला । (३९।१)
pṛthvī pañcaguṇā jñeyā trasasthāvarasaṃkulā |
शब्दः स्पर्शस्तथा रूपं रसो गन्धश्च पञ्चमः । (४०।१)
śabdaḥ sparśastathā rūpaṃ raso gandhaśca pañcamaḥ |
एते पञ्च गुणा भूमेर् विज्ञेया द्विजसत्तमाः ॥ (४०।२)
ete pañca guṇā bhūmer vijñeyā dvijasattamāḥ ||
पार्थिवश्च सदा गन्धो गन्धश्च बहुधा स्मृतः । (४१।१)
pārthivaśca sadā gandho gandhaśca bahudhā smṛtaḥ |
तस्य गन्धस्य वक्ष्यामि विस्तरेण बहून् गुणान् ॥ (४१।२)
tasya gandhasya vakṣyāmi vistareṇa bahūn guṇān ||
इष्टश्चानिष्टगन्धश्च मधुरो ऽम्लः कटुस्तथा । (४२।१)
iṣṭaścāniṣṭagandhaśca madhuro 'mlaḥ kaṭustathā |
निर्हारी संहतः स्निग्धो रूक्षो विशद एव च । (४२।२)
nirhārī saṃhataḥ snigdho rūkṣo viśada eva ca |
एवं दशविधो ज्ञेयः पार्थिवो गन्ध इत्युत ॥ (४२।३)
evaṃ daśavidho jñeyaḥ pārthivo gandha ityuta ||
शब्दः स्पर्शस्तथा रूपं रसश्चापां गुणाः स्मृताः । (४३।१)
śabdaḥ sparśastathā rūpaṃ rasaścāpāṃ guṇāḥ smṛtāḥ |
रसज्ञानं तु वक्ष्यामि रसस्तु बहुधा स्मृतः ॥ (४३।२)
rasajñānaṃ tu vakṣyāmi rasastu bahudhā smṛtaḥ ||
मधुरो ऽम्लः कटुस्तिक्तः कषायो लवणस्तथा । (४४।१)
madhuro 'mlaḥ kaṭustiktaḥ kaṣāyo lavaṇastathā |
शब्दः स्पर्शस्तथा रूपं त्रिगुणं ज्योतिर् उच्यते । (४५।१)
śabdaḥ sparśastathā rūpaṃ triguṇaṃ jyotir ucyate |
ज्योतिषश्च गुणो रूपं रूपं च बहुधा स्मृतम् ॥ (४५।२)
jyotiṣaśca guṇo rūpaṃ rūpaṃ ca bahudhā smṛtam ||
शुक्लं कृष्णं तथा रक्तं नीलं पीतारुणं तथा । (४६।१)
śuklaṃ kṛṣṇaṃ tathā raktaṃ nīlaṃ pītāruṇaṃ tathā |
ह्रस्वं दीर्घं तथा स्थूलं चतुरस्राणु वृत्तकम् ॥ (४६।२)
hrasvaṃ dīrghaṃ tathā sthūlaṃ caturasrāṇu vṛttakam ||
विज्ञेयं ब्राह्मणैर् नित्यं धर्मज्ञैः सत्यवादिभिः ॥ (४७।२)
vijñeyaṃ brāhmaṇair nityaṃ dharmajñaiḥ satyavādibhiḥ ||
शब्दस्पर्शौ च विज्ञेयौ द्विगुणो वायुर् उच्यते । (४८।१)
śabdasparśau ca vijñeyau dviguṇo vāyur ucyate |
वायोश्चापि गुणः स्पर्शः स्पर्शश्च बहुधा स्मृतः ॥ (४८।२)
vāyoścāpi guṇaḥ sparśaḥ sparśaśca bahudhā smṛtaḥ ||
उष्णः शीतः सुखो दुःखः स्निग्धो विशद एव च । (४९।१)
uṣṇaḥ śītaḥ sukho duḥkhaḥ snigdho viśada eva ca |
कठिनश्चिक्कणः श्लक्ष्णः पिच्छिलो दारुणो मृदुः ॥ (४९।२)
kaṭhinaścikkaṇaḥ ślakṣṇaḥ picchilo dāruṇo mṛduḥ ||
विधिवद् ब्राह्मणैः सिद्धैर् धर्मज्ञैस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ (५०।२)
vidhivad brāhmaṇaiḥ siddhair dharmajñaistattvadarśibhiḥ ||
तत्रैकगुणम् आकाशं शब्द इत्येव च स्मृतः । (५१।१)
tatraikaguṇam ākāśaṃ śabda ityeva ca smṛtaḥ |
तस्य शब्दस्य वक्ष्यामि विस्तरेण बहून् गुणान् ॥ (५१।२)
tasya śabdasya vakṣyāmi vistareṇa bahūn guṇān ||
षड्जर्षभौ च गान्धारो मध्यमः पञ्चमस्तथा । (५२।१)
ṣaḍjarṣabhau ca gāndhāro madhyamaḥ pañcamastathā |
इष्टो ऽनिष्टश्च शब्दस्तु संहतः प्रविभागवान् । (५३।१)
iṣṭo 'niṣṭaśca śabdastu saṃhataḥ pravibhāgavān |
अहंकारात् परा बुद्धिर् बुद्धेर् आत्मा ततः परः ॥ (५४।२)
ahaṃkārāt parā buddhir buddher ātmā tataḥ paraḥ ||
तस्मात् तु परम् अव्यक्तम् अव्यक्तात् पुरुषः परः । (५५।१)
tasmāt tu param avyaktam avyaktāt puruṣaḥ paraḥ |
परावरज्ञो भूतानां यं प्राप्यानन्त्यम् अश्नुते ॥ (५५।२)
parāvarajño bhūtānāṃ yaṃ prāpyānantyam aśnute ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.