जनमेजय उवाच । (१।१)

विजिते पाण्डवेयैस्तु प्रशान्ते च द्विजोत्तम । (१।२)

राष्ट्रे किं चक्रतुर् वीरौ वासुदेवधनंजयौ ॥ (१।३)

वैशंपायन उवाच । (२।१)

विजिते पाण्डवेयैस्तु प्रशान्ते च विशां पते । (२।२)

राष्ट्रे बभूवतुर् हृष्टौ वासुदेवधनंजयौ ॥ (२।३)

विजह्राते मुदा युक्तौ दिवि देवेश्वराविव । (३।१)

तौ वनेषु विचित्रेषु पर्वतानां च सानुषु ॥ (३।२)

शैलेषु रमणीयेषु पल्वलेषु नदीषु च । (४।१)

चङ्क्रम्यमाणौ संहृष्टावश्विनाविव नन्दने ॥ (४।२)

इन्द्रप्रस्थे महात्मानौ रेमाते कृष्णपाण्डवौ । (५।१)

प्रविश्य तां सभां रम्यां विजह्राते च भारत ॥ (५।२)

तत्र युद्धकथाश्चित्राः परिक्लेशांश्च पार्थिव । (६।१)

कथायोगे कथायोगे कथयामासतुस्तदा ॥ (६।२)

ऋषीणां देवतानां च वंशांस्तावाहतुस्तदा । (७।१)

प्रीयमाणौ महात्मानौ पुराणाव् ऋषिसत्तमौ ॥ (७।२)

मधुरास्तु कथाश् चित्राश् चित्रार्थपदनिश्चयाः । (८।१)

निश्चयज्ञः स पार्थाय कथयामास केशवः ॥ (८।२)

पुत्रशोकाभिसंतप्तं ज्ञातीनां च सहस्रशः । (९।१)

कथाभिः शमयामास पार्थं शौरिर् जनार्दनः ॥ (९।२)

स तम् आश्वास्य विधिवद् विधानज्ञो महातपाः । (१०।१)

अपहृत्यात्मनो भारं विशश्रामेव सात्वतः ॥ (१०।२)

ततः कथान्ते गोविन्दो गुडाकेशम् उवाच ह । (११।१)

सान्त्वयञ् श्लक्ष्णया वाचा हेतुयुक्तम् इदं वचः ॥ (११।२)

विजितेयं धरा कृत्स्ना सव्यसाचिन् परंतप । (१२।१)

त्वद्बाहुबलम् आश्रित्य राज्ञा धर्मसुतेन ह ॥ (१२।२)

असपत्नां महीं भुङ्क्ते धर्मराजो युधिष्ठिरः । (१३।१)

भीमसेनप्रभावेन यमयोश्च नरोत्तम ॥ (१३।२)

धर्मेण राज्ञा धर्मज्ञ प्राप्तं राज्यम् अकण्टकम् । (१४।१)

धर्मेण निहतः संख्ये स च राजा सुयोधनः ॥ (१४।२)

अधर्मरुचयो लुब्धाः सदा चाप्रियवादिनः । (१५।१)

धार्तराष्ट्रा दुरात्मानः सानुबन्धा निपातिताः ॥ (१५।२)

प्रशान्ताम् अखिलां पार्थ पृथिवीं पृथिवीपतिः । (१६।१)

भुङ्क्ते धर्मसुतो राजा त्वया गुप्तः कुरूद्वह ॥ (१६।२)

रमे चाहं त्वया सार्धम् अरण्येष्वपि पाण्डव । (१७।१)

किमु यत्र जनो ऽयं वै पृथा चामित्रकर्शन ॥ (१७।२)

यत्र धर्मसुतो राजा यत्र भीमो महाबलः । (१८।१)

यत्र माद्रवतीपुत्रौ रतिस्तत्र परा मम ॥ (१८।२)

तथैव स्वर्गकल्पेषु सभोद्देशेषु भारत । (१९।१)

रमणीयेषु पुण्येषु सहितस्य त्वयानघ ॥ (१९।२)

कालो महांस्त्वतीतो मे शूरपुत्रम् अपश्यतः । (२०।१)

बलदेवं च कौरव्य तथान्यान् वृष्णिपुंगवान् ॥ (२०।२)

सो ऽहं गन्तुम् अभीप्सामि पुरीं द्वारवतीं प्रति । (२१।१)

रोचतां गमनं मह्यं तवापि पुरुषर्षभ ॥ (२१।२)

उक्तो बहुविधं राजा तत्र तत्र युधिष्ठिरः । (२२।१)

स ह भीष्मेण यद्युक्तम् अस्माभिः शोककारिते ॥ (२२।२)

शिष्टो युधिष्ठिरो ऽस्माभिः शास्ता सन्न् अपि पाण्डवः । (२३।१)

तेन तच्च वचः सम्यग् गृहीतं सुमहात्मना ॥ (२३।२)

धर्मपुत्रे हि धर्मज्ञे कृतज्ञे सत्यवादिनि । (२४।१)

सत्यं धर्मो मतिश्चाग्र्या स्थितिश्च सततं स्थिरा ॥ (२४।२)

तद् गत्वा तं महात्मानं यदि ते रोचते ऽर्जुन । (२५।१)

अस्मद्गमनसंयुक्तं वचो ब्रूहि जनाधिपम् ॥ (२५।२)

न हि तस्याप्रियं कुर्यां प्राणत्यागे ऽप्युपस्थिते । (२६।१)

कुतो गन्तुं महाबाहो पुरीं द्वारवतीं प्रति ॥ (२६।२)

सर्वं त्विदम् अहं पार्थ त्वत्प्रीतिहितकाम्यया । (२७।१)

ब्रवीमि सत्यं कौरव्य न मिथ्यैतत् कथंचन ॥ (२७।२)

प्रयोजनं च निर्वृत्तम् इह वासे ममार्जुन । (२८।१)

धार्तराष्ट्रो हतो राजा सबलः सपदानुगः ॥ (२८।२)

पृथिवी च वशे तात धर्मपुत्रस्य धीमतः । (२९।१)

स्थिता समुद्रवसना सशैलवनकानना । (२९।२)

चिता रत्नैर् बहुविधैः कुरुराजस्य पाण्डव ॥ (२९।३)

धर्मेण राजा धर्मज्ञः पातु सर्वां वसुंधराम् । (३०।१)

उपास्यमानो बहुभिः सिद्धैश्चापि महात्मभिः । (३०।२)

स्तूयमानश्च सततं बन्दिभिर् भरतर्षभ ॥ (३०।३)

तन्मया सह गत्वाद्य राजानं कुरुवर्धनम् । (३१।१)

आपृच्छ कुरुशार्दूल गमनं द्वारकां प्रति ॥ (३१।२)

इदं शरीरं वसु यच्च मे गृहे निवेदितं पार्थ सदा युधिष्ठिरे । (३२।१)

प्रियश्च मान्यश्च हि मे युधिष्ठिरः सदा कुरूणाम् अधिपो महामतिः ॥ (३२।२)

प्रयोजनं चापि निवासकारणे न विद्यते मे त्वद् ऋते महाभुज । (३३।१)

स्थिता हि पृथ्वी तव पार्थ शासने गुरोः सुवृत्तस्य युधिष्ठिरस्य ह ॥ (३३।२)

इतीदम् उक्तं स तदा महात्मना जनार्दनेनामितविक्रमो ऽर्जुनः । (३४।१)

तथेति कृच्छ्राद् इव वाचम् ईरयज् जनार्दनं सम्प्रतिपूज्य पार्थिव ॥ (३४।२)