युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

किं राज्ञः सर्वकृत्यानां गरीयः स्यात् पितामह । (१।२)

किं कुर्वन् कर्म नृपतिर् उभौ लोकौ समश्नुते ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

एतद् राज्ञः कृत्यतमम् अभिषिक्तस्य भारत । (२।२)

ब्राह्मणानाम् अनुष्ठानम् अत्यन्तं सुखम् इच्छता । (२।३)

श्रोत्रियान् ब्राह्मणान् वृद्धान्नित्यम् एवाभिपूजयेत् ॥ (२।४)

पौरजानपदांश्चापि ब्राह्मणांश्च बहुश्रुतान् । (३।१)

सान्त्वेन भोगदानेन नमस्कारैस्तथार्चयेत् ॥ (३।२)

एतत् कृत्यतमं राज्ञो नित्यम् एवेति लक्षयेत् । (४।१)

यथात्मानं यथा पुत्रांस्तथैतान् परिपालयेत् ॥ (४।२)

ये चाप्येषां पूज्यतमास्तान् दृढं प्रतिपूजयेत् । (५।१)

तेषु शान्तेषु तद् राष्ट्रं सर्वम् एव विराजते ॥ (५।२)

ते पूज्यास्ते नमस्कार्यास्ते रक्ष्याः पितरो यथा । (६।१)

तेष्वेव यात्रा लोकस्य भूतानाम् इव वासवे ॥ (६।२)

अभिचारैर् उपायैश्च दहेयुर् अपि तेजसा । (७।१)

निःशेषं कुपिताः कुर्युर् उग्राः सत्यपराक्रमाः ॥ (७।२)

नान्तम् एषां प्रपश्यामि न दिशश्चाप्यपावृताः । (८।१)

कुपिताः समुदीक्षन्ते दावेष्वग्निशिखा इव ॥ (८।२)

विद्यन् तेषां साहसिका गुणास्तेषाम् अतीव हि । (९।१)

कूपा इव तृणच्छन्ना विशुद्धा द्यौर् इवापरे ॥ (९।२)

प्रसह्यकारिणः केचित् कार्पासमृदवो ऽपरे । (१०।१)

सन्ति चैषाम् अतिशठास्तथान्ये ऽतितपस्विनः ॥ (१०।२)

कृषिगोरक्ष्यम् अप्यन्ये भैक्षम् अन्ये ऽप्यनुष्ठिताः । (११।१)

चोराश्चान्ये ऽनृताश्चान्ये तथान्ये नटनर्तकाः ॥ (११।२)

सर्वकर्मसु दृश्यन्ते प्रशान्तेष्वितरेषु च । (१२।१)

विविधाचारयुक्ताश्च ब्राह्मणा भरतर्षभ ॥ (१२।२)

नानाकर्मसु युक्तानां बहुकर्मोपजीविनाम् । (१३।१)

धर्मज्ञानां सतां तेषां नित्यम् एवानुकीर्तयेत् ॥ (१३।२)

पितॄणां देवतानां च मनुष्योरगरक्षसाम् । (१४।१)

पुरोहिता महाभागा ब्राह्मणा वै नराधिप ॥ (१४।२)

नैते देवैर् न पितृभिर् न गन्धर्वैर् न राक्षसैः । (१५।१)

नासुरैर् न पिशाचैश्च शक्या जेतुं द्विजातयः ॥ (१५।२)

अदैवं दैवतं कुर्युर् दैवतं चाप्यदैवतम् । (१६।१)

यम् इच्छेयुः स राजा स्याद् यं द्विष्युः स पराभवेत् ॥ (१६।२)

परिवादं च ये कुर्युर् ब्राह्मणानाम् अचेतसः । (१७।१)

निन्दाप्रशंसाकुशलाः कीर्त्यकीर्तिपरावराः । (१७।२)

परिकुप्यन्ति ते राजन् सततं द्विषतां द्विजाः ॥ (१७।३)

ब्राह्मणा यं प्रशंसन्ति पुरुषः स प्रवर्धते । (१८।१)

ब्राह्मणैर् यः पराक्रुष्टः पराभूयात् क्षणाद्धि सः ॥ (१८।२)

शका यवनकाम्बोजास्तास्ताः क्षत्रियजातयः । (१९।१)

वृषलत्वं परिगता ब्राह्मणानाम् अदर्शनात् ॥ (१९।२)

द्रमिलाश्च कलिङ्गाश्च पुलिन्दाश्चाप्युशीनराः । (२०।१)

कौलाः सर्पा माहिषकास्तास्ताः क्षत्रियजातयः ॥ (२०।२)

वृषलत्वं परिगता ब्राह्मणानाम् अदर्शनात् । (२१।१)

श्रेयान् पराजयस्तेभ्यो न जयो जयतां वर ॥ (२१।२)

यस्तु सर्वम् इदं हन्याद् ब्राह्मणं च न तत्समम् । (२२।१)

ब्रह्मवध्या महान् दोष इत्याहुः परमर्षयः ॥ (२२।२)

परिवादो द्विजातीनां न श्रोतव्यः कथंचन । (२३।१)

आसीताधोमुखस्तूष्णीं समुत्थाय व्रजेत वा ॥ (२३।२)

न स जातो जनिष्यो वा पृथिव्याम् इह कश्चन । (२४।१)

यो ब्राह्मणविरोधेन सुखं जीवितुम् उत्सहेत् ॥ (२४।२)

दुर्ग्रहो मुष्टिना वायुर् दुःस्पर्शः पाणिना शशी । (२५।१)

दुर्धरा पृथिवी मूर्ध्ना दुर्जया ब्राह्मणा भुवि ॥ (२५।२)