सूत उवाच । (१।१)

एवं स्तुतस्तदा कद्र्वा भगवान् हरिवाहनः । (१।२)

मेघान् आज्ञापयामास वर्षध्वम् उदकं शुभम् । (१।३)

नीलजीमूतसंघातैर् व्योम सर्वं समावृणोत् ॥ (१।४)

ते मेघा मुमुचुस्तोयं प्रभूतं विद्युदुज्ज्वलाः । (२।१)

परस्परम् इवात्यर्थं गर्जन्तः सततं दिवि ॥ (२।२)

संघातितम् इवाकाशं जलदैः सुमहाद्भुतैः । (३।१)

सृजद्भिर् अतुलं तोयम् अजस्रं सुमहारवैः ॥ (३।२)

संप्रनृत्तम् इवाकाशं धारोर्मिभिर् अनेकशः । (४।१)

मेघस्तनितनिर्घोषम् अम्बरं समपद्यत । (४।२)

विद्युत्पवनकम्पितैः [॥। औ६ ज़ेइछेन्झ्] । (४।३)

तैर् मेघैः संततासारं वर्षद्भिर् अनिशं तदा । (४।४)

नष्टचन्द्रार्ककिरणम् ॥ (४।५)

नागानाम् उत्तमो हर्षस्तदा वर्षति वासवे । (५।१)

आपूर्यत मही चापि सलिलेन समन्ततः । (५।२)

रसातलम् अनुप्राप्तं शीतलं विमलं जलम् । (५।३)

तदा भूर् अभवच्छन्ना जलोर्मिभिर् अनेकशः । (५।४)

रामणीयकम् आगच्छन् मात्रा सह भुजंगमाः ॥ (५।५)