जनमेजय उवाच । (१।१)

पितामहस्य मे यज्ञे धर्मपुत्रस्य धीमतः । (१।२)

यद् आश्चर्यम् अभूत् किंचित् तद् भवान् वक्तुम् अर्हति ॥ (१।३)

वैशंपायन उवाच । (२।१)

श्रूयतां राजशार्दूल महद् आश्चर्यम् उत्तमम् । (२।२)

अश्वमेधे महायज्ञे निवृत्ते यद् अभूद् विभो ॥ (२।३)

तर्पितेषु द्विजाग्र्येषु ज्ञातिसंबन्धिबन्धुषु । (३।१)

दीनान्धकृपणे चापि तदा भरतसत्तम ॥ (३।२)

घुष्यमाणे महादाने दिक्षु सर्वासु भारत । (४।१)

पतत्सु पुष्पवर्षेषु धर्मराजस्य मूर्धनि ॥ (४।२)

बिलान्निष्क्रम्य नकुलो रुक्मपार्श्वस्तदानघ । (५।१)

वज्राशनिसमं नादम् अमुञ्चत विशां पते ॥ (५।२)

सकृद् उत्सृज्य तं नादं त्रासयानो मृगद्विजान् । (६।१)

मानुषं वचनं प्राह धृष्टो बिलशयो महान् ॥ (६।२)

सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो नराधिपाः । (७।१)

उञ्छवृत्तेर् वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ (७।२)

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा नकुलस्य विशां पते । (८।१)

विस्मयं परमं जग्मुः सर्वे ते ब्राह्मणर्षभाः ॥ (८।२)

ततः समेत्य नकुलं पर्यपृच्छन्त ते द्विजाः । (९।१)

कुतस्त्वं समनुप्राप्तो यज्ञं साधुसमागमम् ॥ (९।२)

किं बलं परमं तुभ्यं किं श्रुतं किं परायणम् । (१०।१)

कथं भवन्तं विद्याम यो नो यज्ञं विगर्हसे ॥ (१०।२)

अविलुप्यागमं कृत्स्नं विधिज्ञैर् याजकैः कृतम् । (११।१)

यथागमं यथान्यायं कर्तव्यं च यथाकृतम् ॥ (११।२)

पूजार्हाः पूजिताश्चात्र विधिवच्छास्त्रचक्षुषा । (१२।१)

मन्त्रपूतं हुतश्चाग्निर् दत्तं देयम् अमत्सरम् ॥ (१२।२)

तुष्टा द्विजर्षभाश्चात्र दानैर् बहुविधैर् अपि । (१३।१)

क्षत्रियाश्च सुयुद्धेन श्राद्धैर् अपि पितामहाः ॥ (१३।२)

पालनेन विशस्तुष्टाः कामैस्तुष्टा वरस्त्रियः । (१४।१)

अनुक्रोशैस्तथा शूद्रा दानशेषैः पृथग्जनाः ॥ (१४।२)

ज्ञातिसंबन्धिनस्तुष्टाः शौचेन च नृपस्य नः । (१५।१)

देवा हविर्भिः पुण्यैश्च रक्षणैः शरणागताः ॥ (१५।२)

यद् अत्र तथ्यं तद् ब्रूहि सत्यसंध द्विजातिषु । (१६।१)

यथाश्रुतं यथादृष्टं पृष्टो ब्राह्मणकाम्यया ॥ (१६।२)

श्रद्धेयवाक्यः प्राज्ञस्त्वं दिव्यं रूपं बिभर्षि च । (१७।१)

समागतश्च विप्रैस्त्वं तत्त्वतो वक्तुम् अर्हसि ॥ (१७।२)

इति पृष्टो द्विजैस्तैः स प्रहस्य नकुलो ऽब्रवीत् । (१८।१)

नैषानृता मया वाणी प्रोक्ता दर्पेण वा द्विजाः ॥ (१८।२)

यन्मयोक्तम् इदं किंचिद् युष्माभिश्चाप्युपश्रुतम् । (१९।१)

सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो नराधिपाः । (१९।२)

उञ्छवृत्तेर् वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ (१९।३)

इत्यवश्यं मयैतद् वो वक्तव्यं द्विजपुंगवाः । (२०।१)

शृणुताव्यग्रमनसः शंसतो मे द्विजर्षभाः ॥ (२०।२)

अनुभूतं च दृष्टं च यन्मयाद्भुतम् उत्तमम् । (२१।१)

उञ्छवृत्तेर् यथावृत्तं कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ (२१।२)

स्वर्गं येन द्विजः प्राप्तः सभार्यः ससुतस्नुषः । (२२।१)

यथा चार्धं शरीरस्य ममेदं काञ्चनीकृतम् ॥ (२२।२)