वैशंपायन उवाच । (१।१)

उत्तरं सारथिं कृत्वा शमीं कृत्वा प्रदक्षिणम् । (१।२)

आयुधं सर्वम् आदाय ततः प्रायाद् धनंजयः ॥ (१।३)

ध्वजं सिंहं रथात् तस्माद् अपनीय महारथः । (२।१)

प्रणिधाय शमीमूले प्रायाद् उत्तरसारथिः ॥ (२।२)

दैवीं मायां रथे युक्त्वा विहितां विश्वकर्मणा । (३।१)

काञ्चनं सिंहलाङ्गूलं ध्वजं वानरलक्षणम् ॥ (३।२)

मनसा चिन्तयामास प्रसादं पावकस्य च । (४।१)

स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा ध्वजे भूतान्यचोदयत् ॥ (४।२)

सपताकं विचित्राङ्गं सोपासङ्गं महारथः । (५।१)

रथम् आस्थाय बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ॥ (५।२)

बद्धासिः सतनुत्राणः प्रगृहीतशरासनः । (६।१)

ततः प्रायाद् उदीचीं स कपिप्रवरकेतनः ॥ (६।२)

स्वनवन्तं महाशङ्खं बलवान् अरिमर्दनः । (७।१)

प्राधमद् बलम् आस्थाय द्विषतां लोमहर्षणम् ॥ (७।२)

ततस्ते जवना धुर्या जानुभ्याम् अगमन्महीम् । (८।१)

उत्तरश्चापि संत्रस्तो रथोपस्थ उपाविशत् ॥ (८।२)

संस्थाप्य चाश्वान् कौन्तेयः समुद्यम्य च रश्मिभिः । (९।१)

उत्तरं च परिष्वज्य समाश्वासयद् अर्जुनः ॥ (९।२)

मा भैस्त्वं राजपुत्राग्र्य क्षत्रियो ऽसि परंतप । (१०।१)

कथं पुरुषशार्दूल शत्रुमध्ये विषीदसि ॥ (१०।२)

श्रुतास्ते शङ्खशब्दाश्च भेरीशब्दाश्च पुष्कलाः । (११।१)

कुञ्जराणां च नदतां व्यूढानीकेषु तिष्ठताम् ॥ (११।२)

स त्वं कथम् इहानेन शङ्खशब्देन भीषितः । (१२।१)

विषण्णरूपो वित्रस्तः पुरुषः प्राकृतो यथा ॥ (१२।२)

उत्तर उवाच । (१३।१)

श्रुता मे शङ्खशब्दाश्च भेरीशब्दाश्च पुष्कलाः । (१३।२)

कुञ्जराणां च निनदा व्यूढानीकेषु तिष्ठताम् ॥ (१३।३)

नैवंविधः शङ्खशब्दः पुरा जातु मया श्रुतः । (१४।१)

ध्वजस्य चापि रूपं मे दृष्टपूर्वं न हीदृशम् । (१४।२)

धनुषश्चैव निर्घोषः श्रुतपूर्वो न मे क्वचित् ॥ (१४।३)

अस्य शङ्खस्य शब्देन धनुषो निस्वनेन च । (१५।१)

रथस्य च निनादेन मनो मुह्यति मे भृशम् ॥ (१५।२)

व्याकुलाश्च दिशः सर्वा हृदयं व्यथतीव मे । (१६।१)

ध्वजेन पिहिताः सर्वा दिशो न प्रतिभान्ति मे । (१६।२)

गाण्डीवस्य च शब्देन कर्णौ मे बधिरीकृतौ ॥ (१६।३)

अर्जुन उवाच । (१७।१)

एकान्ते रथम् आस्थाय पद्भ्यां त्वम् अवपीडय । (१७।२)

दृढं च रश्मीन् संयच्छ शङ्खं ध्मास्याम्यहं पुनः ॥ (१७।३)

वैशंपायन उवाच । (१८।१)

तस्य शङ्खस्य शब्देन रथनेमिस्वनेन च । (१८।२)

गाण्डीवस्य च घोषेण पृथिवी समकम्पत ॥ (१८।३)

द्रोण उवाच । (१९।१)

यथा रथस्य निर्घोषो यथा शङ्ख उदीर्यते । (१९।२)

कम्पते च यथा भूमिर् नैषो ऽन्यः सव्यसाचिनः ॥ (१९।३)

शस्त्राणि न प्रकाशन्ते न प्रहृष्यन्ति वाजिनः । (२०।१)

अग्नयश्च न भासन्ते समिद्धास्तन्न शोभनम् ॥ (२०।२)

प्रत्यादित्यं च नः सर्वे मृगा घोरप्रवादिनः । (२१।१)

ध्वजेषु च निलीयन्ते वायसास्तन्न शोभनम् । (२१।२)

शकुनाश्चापसव्या नो वेदयन्ति महद् भयम् ॥ (२१।३)

गोमायुर् एष सेनाया रुवन्मध्ये ऽनुधावति । (२२।१)

अनाहतश्च निष्क्रान्तो महद् वेदयते भयम् । (२२।२)

भवतां रोमकूपाणि प्रहृष्टान्युपलक्षये ॥ (२२।३)

पराभूता च वः सेना न कश्चिद् योद्धुम् इच्छति । (२३।१)

विवर्णमुखभूयिष्ठाः सर्वे योधा विचेतसः । (२३।२)

गाः संप्रस्थाप्य तिष्ठामो व्यूढानीकाः प्रहारिणः ॥ (२३।३)