MBh, 8, 62
Select a line for its word-by-word analysis.
दश राजन् महावीर्यो भीमं प्राच्छादयञ् शरैः ॥ (१।४)
daśa rājan mahāvīryo bhīmaṃ prācchādayañ śaraiḥ ||
स वार्यमाणो विशिखैः समन्तात् तैर् महारथैः । (४।१)
sa vāryamāṇo viśikhaiḥ samantāt tair mahārathaiḥ |
भीमः क्रोधाभिरक्ताक्षः क्रुद्धः काल इवाबभौ ॥ (४।२)
bhīmaḥ krodhābhiraktākṣaḥ kruddhaḥ kāla ivābabhau ||
तांस् तु भल्लैर् महावेगैर् दशभिर् दशभिः शितैः । (५।१)
tāṃs tu bhallair mahāvegair daśabhir daśabhiḥ śitaiḥ |
रुक्माङ्गदो रुक्मपुङ्खैः पार्थो निन्ये यमक्षयम् ॥ (५।२)
rukmāṅgado rukmapuṅkhaiḥ pārtho ninye yamakṣayam ||
पश्यतः सूतपुत्रस्य पाण्डवस्य भयार्दितम् ॥ (६।२)
paśyataḥ sūtaputrasya pāṇḍavasya bhayārditam ||
दृष्ट्वा भीमस्य विक्रान्तम् अन्तकस्य प्रजास्व् इव ॥ (७।२)
dṛṣṭvā bhīmasya vikrāntam antakasya prajāsv iva ||
मा व्यथां कुरु राधेय नैतत् त्वय्य् उपपद्यते ॥ (८।३)
mā vyathāṃ kuru rādheya naitat tvayy upapadyate ||
दुर्योधनश् च संमूढो भ्रातृव्यसनदुःखितः ॥ (९।२)
duryodhanaś ca saṃmūḍho bhrātṛvyasanaduḥkhitaḥ ||
त्वाम् एवाभिमुखाः शूरा युद्धाय समुपास्थिताः ॥ (१२।२)
tvām evābhimukhāḥ śūrā yuddhāya samupāsthitāḥ ||
स त्वं पुरुषशार्दूल पौरुषे महति स्थितः । (१३।१)
sa tvaṃ puruṣaśārdūla pauruṣe mahati sthitaḥ |
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य प्रत्युद्याहि धनंजयम् ॥ (१३।२)
kṣatradharmaṃ puraskṛtya pratyudyāhi dhanaṃjayam ||
भारो हि धार्तराष्ट्रेण त्वयि सर्वः समर्पितः । (१४।१)
bhāro hi dhārtarāṣṭreṇa tvayi sarvaḥ samarpitaḥ |
जये स्याद् विपुला कीर्तिर् ध्रुवः स्वर्गः पराजये ॥ (१४।३)
jaye syād vipulā kīrtir dhruvaḥ svargaḥ parājaye ||
वृषसेनश् च राधेय संक्रुद्धस् तनयस् तव । (१५।१)
vṛṣasenaś ca rādheya saṃkruddhas tanayas tava |
हृदि मानुष्यकं भावं चक्रे युद्धाय सुस्थिरम् ॥ (१६।२)
hṛdi mānuṣyakaṃ bhāvaṃ cakre yuddhāya susthiram ||
ततः क्रुद्धो वृषसेनो ऽभ्यधावद् आतस्थिवांसं स्वरथं हतारिम् । (१७।१)
tataḥ kruddho vṛṣaseno 'bhyadhāvad ātasthivāṃsaṃ svarathaṃ hatārim |
वृकोदरं कालम् इवात्तदण्डं गदाहस्तं पोथमानं त्वदीयान् ॥ (१७।२)
vṛkodaraṃ kālam ivāttadaṇḍaṃ gadāhastaṃ pothamānaṃ tvadīyān ||
तम् अभ्यधावन् नकुलः प्रवीरो रोषाद् अमित्रं प्रतुदन् पृषत्कैः । (१८।१)
tam abhyadhāvan nakulaḥ pravīro roṣād amitraṃ pratudan pṛṣatkaiḥ |
कर्णस्य पुत्रं समरे प्रहृष्टं जिष्णुर् जिघांसुर् मघवेव जम्भम् ॥ (१८।२)
karṇasya putraṃ samare prahṛṣṭaṃ jiṣṇur jighāṃsur maghaveva jambham ||
ततो ध्वजं स्फाटिकचित्रकम्बुं चिछेद वीरो नकुलः क्षुरेण । (१९।१)
tato dhvajaṃ sphāṭikacitrakambuṃ cicheda vīro nakulaḥ kṣureṇa |
कर्णात्मजस्येष्वसनं च चित्रं भल्लेन जाम्बूनदपट्टनद्धम् ॥ (१९।२)
karṇātmajasyeṣvasanaṃ ca citraṃ bhallena jāmbūnadapaṭṭanaddham ||
अथान्यद् आदाय धनुः सुशीघ्रं कर्णात्मजः पाण्डवम् अभ्यविध्यत् । (२०।१)
athānyad ādāya dhanuḥ suśīghraṃ karṇātmajaḥ pāṇḍavam abhyavidhyat |
दिव्यैर् महास्त्रैर् नकुलं महास्त्रो दुःशासनस्यापचितिं यियासुः ॥ (२०।२)
divyair mahāstrair nakulaṃ mahāstro duḥśāsanasyāpacitiṃ yiyāsuḥ ||
ततः क्रुद्धो नकुलस् तं महात्मा शरैर् महोल्काप्रतिमैर् अविध्यत् । (२१।१)
tataḥ kruddho nakulas taṃ mahātmā śarair maholkāpratimair avidhyat |
दिव्यैर् अस्त्रैर् अभ्यविध्यच् च सो ऽपि कर्णस्य पुत्रो नकुलं कृतास्त्रः ॥ (२१।२)
divyair astrair abhyavidhyac ca so 'pi karṇasya putro nakulaṃ kṛtāstraḥ ||
कर्णस्य पुत्रो नकुलस्य राजन् सर्वान् अश्वान् अक्षिणोद् उत्तमास्त्रैः । (२२।१)
karṇasya putro nakulasya rājan sarvān aśvān akṣiṇod uttamāstraiḥ |
वनायुजान् सुकुमारस्य शुभ्रान् अलंकृताञ् जातरूपेण शीघ्रान् ॥ (२२।२)
vanāyujān sukumārasya śubhrān alaṃkṛtāñ jātarūpeṇa śīghrān ||
ततो हताश्वाद् अवरुह्य यानाद् आदाय चर्म रुचिरं चाष्टचन्द्रम् । (२३।१)
tato hatāśvād avaruhya yānād ādāya carma ruciraṃ cāṣṭacandram |
आकाशसंकाशम् असिं गृहीत्वा पोप्लूयमानः खगवच् चचार ॥ (२३।२)
ākāśasaṃkāśam asiṃ gṛhītvā poplūyamānaḥ khagavac cacāra ||
ततो ऽन्तरिक्षे नृवराश्वनागांश् चिछेद मार्गान् विचरन् विचित्रान् । (२४।१)
tato 'ntarikṣe nṛvarāśvanāgāṃś cicheda mārgān vicaran vicitrān |
ते प्रापतन्न् असिना गां विशस्ता यथाश्वमेधे पशवः शमित्रा ॥ (२४।२)
te prāpatann asinā gāṃ viśastā yathāśvamedhe paśavaḥ śamitrā ||
द्विसाहस्रा विदिता युद्धशौण्डा नानादेश्याः सुभृताः सत्यसंधाः । (२५।१)
dvisāhasrā viditā yuddhaśauṇḍā nānādeśyāḥ subhṛtāḥ satyasaṃdhāḥ |
एकेन शीघ्रं नकुलेन कृत्ताः सारेप्सुनेवोत्तमचन्दनास् ते ॥ (२५।२)
ekena śīghraṃ nakulena kṛttāḥ sārepsunevottamacandanās te ||
तम् आपतन्तं नकुलं सो ऽभिपत्य समन्ततः सायकैर् अभ्यविध्यत् । (२६।१)
tam āpatantaṃ nakulaṃ so 'bhipatya samantataḥ sāyakair abhyavidhyat |
स तुद्यमानो नकुलः पृषत्कैर् विव्याध वीरं स चुकोप विद्धः ॥ (२६।२)
sa tudyamāno nakulaḥ pṛṣatkair vivyādha vīraṃ sa cukopa viddhaḥ ||
तं कर्णपुत्रो विधमन्तम् एकं नराश्वमातङ्गरथप्रवेकान् । (२७।१)
taṃ karṇaputro vidhamantam ekaṃ narāśvamātaṅgarathapravekān |
क्रीडन्तम् अष्टादशभिः पृषत्कैर् विव्याध वीरं स चुकोप विद्धः ॥ (२७।२)
krīḍantam aṣṭādaśabhiḥ pṛṣatkair vivyādha vīraṃ sa cukopa viddhaḥ ||
ततो ऽभ्यधावत् समरे जिघांसुः कर्णात्मजं पाण्डुसुतो नृवीरः । (२८।१)
tato 'bhyadhāvat samare jighāṃsuḥ karṇātmajaṃ pāṇḍusuto nṛvīraḥ |
तस्येषुभिर् व्यधमत् कर्णपुत्रो महारणे चर्म सहस्रतारम् ॥ (२८।२)
tasyeṣubhir vyadhamat karṇaputro mahāraṇe carma sahasratāram ||
तस्यायसं निशितं तीक्ष्णधारम् असिं विकोशं गुरुभारसाहम् । (२९।१)
tasyāyasaṃ niśitaṃ tīkṣṇadhāram asiṃ vikośaṃ gurubhārasāham |
द्विषच्छरीरापहरं सुघोरम् आधुन्वतः सर्पम् इवोग्ररूपम् ॥ (२९।२)
dviṣaccharīrāpaharaṃ sughoram ādhunvataḥ sarpam ivograrūpam ||
क्षिप्रं शरैः षड्भिर् अमित्रसाहश् चकर्त खड्गं निशितैः सुधारैः । (३०।१)
kṣipraṃ śaraiḥ ṣaḍbhir amitrasāhaś cakarta khaḍgaṃ niśitaiḥ sudhāraiḥ |
पुनश् च पीतैर् निशितैः पृषत्कैः स्तनान्तरे गाढम् अथाभ्यविध्यत् ॥ (३०।२)
punaś ca pītair niśitaiḥ pṛṣatkaiḥ stanāntare gāḍham athābhyavidhyat ||
स भीमसेनस्य रथं हताश्वो माद्रीसुतः कर्णसुताभितप्तः । (३१।१)
sa bhīmasenasya rathaṃ hatāśvo mādrīsutaḥ karṇasutābhitaptaḥ |
आपुप्लुवे सिंह इवाचलाग्रं सम्प्रेक्षमाणस्य धनंजयस्य ॥ (३१।२)
āpupluve siṃha ivācalāgraṃ samprekṣamāṇasya dhanaṃjayasya ||
नकुलम् अथ विदित्वा छिन्नबाणासनासिं विरथम् अरिशरार्तं कर्णपुत्रास्त्रभग्नम् । (३२।१)
nakulam atha viditvā chinnabāṇāsanāsiṃ viratham ariśarārtaṃ karṇaputrāstrabhagnam |
पवनधुतपताका ह्रादिनो वल्गिताश्वा वरपुरुषनियत्तास् ते रथाः शीघ्रम् ईयुः ॥ (३२।२)
pavanadhutapatākā hrādino valgitāśvā varapuruṣaniyattās te rathāḥ śīghram īyuḥ ||
द्रुपदसुतवरिष्ठाः पञ्च शैनेयषष्ठा द्रुपददुहितृपुत्राः पञ्च चामित्रसाहाः । (३३।१)
drupadasutavariṣṭhāḥ pañca śaineyaṣaṣṭhā drupadaduhitṛputrāḥ pañca cāmitrasāhāḥ |
द्विरदरथनराश्वान् सूदयन्तस् त्वदीयान् भुजगपतिनिकाशैर् मार्गणैर् आत्तशस्त्राः ॥ (३३।२)
dviradarathanarāśvān sūdayantas tvadīyān bhujagapatinikāśair mārgaṇair āttaśastrāḥ ||
अथ तव रथमुख्यास् तान् प्रतीयुस् त्वरन्तो हृदिकसुतकृपौ च द्रौणिदुर्योधनौ च । (३४।१)
atha tava rathamukhyās tān pratīyus tvaranto hṛdikasutakṛpau ca drauṇiduryodhanau ca |
शकुनिशुकवृकाश् च क्राथदेवावृधौ च द्विरदजलदघोषैः स्यन्दनैः कार्मुकैश् च ॥ (३४।२)
śakuniśukavṛkāś ca krāthadevāvṛdhau ca dviradajaladaghoṣaiḥ syandanaiḥ kārmukaiś ca ||
तव नरवरवर्यास् तान् दशैकं च वीरान् प्रवरशरवराग्र्यैस् ताडयन्तो ऽभ्यरुन्धन् । (३५।१)
tava naravaravaryās tān daśaikaṃ ca vīrān pravaraśaravarāgryais tāḍayanto 'bhyarundhan |
नवजलदसवर्णैर् हस्तिभिस् तान् उदीयुर् गिरिशिखरनिकाशैर् भीमवेगैः कुणिन्दाः ॥ (३५।२)
navajaladasavarṇair hastibhis tān udīyur giriśikharanikāśair bhīmavegaiḥ kuṇindāḥ ||
सुकल्पिता हैमवता मदोत्कटा रणाभिकामैः कृतिभिः समास्थिताः । (३६।१)
sukalpitā haimavatā madotkaṭā raṇābhikāmaiḥ kṛtibhiḥ samāsthitāḥ |
सुवर्णजालावतता बभुर् गजास् तथा यथा वै जलदाः सविद्युतः ॥ (३६।२)
suvarṇajālāvatatā babhur gajās tathā yathā vai jaladāḥ savidyutaḥ ||
कुणिन्दपुत्रो दशभिर् महायसैः कृपं ससूताश्वम् अपीडयद् भृशम् । (३७।१)
kuṇindaputro daśabhir mahāyasaiḥ kṛpaṃ sasūtāśvam apīḍayad bhṛśam |
ततः शरद्वत्सुतसायकैर् हतः सहैव नागेन पपात भूतले ॥ (३७।२)
tataḥ śaradvatsutasāyakair hataḥ sahaiva nāgena papāta bhūtale ||
कुणिन्दपुत्रावरजस् तु तोमरैर् दिवाकरांशुप्रतिमैर् अयस्मयैः । (३८।१)
kuṇindaputrāvarajas tu tomarair divākarāṃśupratimair ayasmayaiḥ |
रथं च विक्षोभ्य ननाद नर्दतस् ततो ऽस्य गान्धारपतिः शिरो ऽहरत् ॥ (३८।२)
rathaṃ ca vikṣobhya nanāda nardatas tato 'sya gāndhārapatiḥ śiro 'harat ||
ततः कुणिन्देषु हतेषु तेष्व् अथ प्रहृष्टरूपास् तव ते महारथाः । (३९।१)
tataḥ kuṇindeṣu hateṣu teṣv atha prahṛṣṭarūpās tava te mahārathāḥ |
भृशं प्रदध्मुर् लवणाम्बुसंभवान् परांश् च बाणासनपाणयो ऽभ्ययुः ॥ (३९।२)
bhṛśaṃ pradadhmur lavaṇāmbusaṃbhavān parāṃś ca bāṇāsanapāṇayo 'bhyayuḥ ||
अथाभवद् युद्धम् अतीव दारुणं पुनः कुरूणां सह पाण्डुसृञ्जयैः । (४०।१)
athābhavad yuddham atīva dāruṇaṃ punaḥ kurūṇāṃ saha pāṇḍusṛñjayaiḥ |
शरासिशक्त्यृष्टिगदापरश्वधैर् नराश्वनागासुहरं भृशाकुलम् ॥ (४०।२)
śarāsiśaktyṛṣṭigadāparaśvadhair narāśvanāgāsuharaṃ bhṛśākulam ||
रथाश्वमातङ्गपदातिभिस् ततः परस्परं विप्रहतापतन् क्षितौ । (४१।१)
rathāśvamātaṅgapadātibhis tataḥ parasparaṃ viprahatāpatan kṣitau |
यथा सविद्युत्स्तनिता बलाहकाः समास्थिता दिग्भ्य इवोग्रमारुतैः ॥ (४१।२)
yathā savidyutstanitā balāhakāḥ samāsthitā digbhya ivogramārutaiḥ ||
ततः शतानीकहतान् महागजांस् तथा रथान् पत्तिगणांश् च तावकान् । (४२।१)
tataḥ śatānīkahatān mahāgajāṃs tathā rathān pattigaṇāṃś ca tāvakān |
जघान भोजश् च हयान् अथापतन् विशस्त्रकृत्ताः कृतवर्मणा द्विपाः ॥ (४२।२)
jaghāna bhojaś ca hayān athāpatan viśastrakṛttāḥ kṛtavarmaṇā dvipāḥ ||
अथापरे द्रौणिशराहता द्विपास् त्रयः ससर्वायुधयोधकेतवः । (४३।१)
athāpare drauṇiśarāhatā dvipās trayaḥ sasarvāyudhayodhaketavaḥ |
निपेतुर् उर्व्यां व्यसवः प्रपातितास् तथा यथा वज्रहता महाचलाः ॥ (४३।२)
nipetur urvyāṃ vyasavaḥ prapātitās tathā yathā vajrahatā mahācalāḥ ||
कुणिन्दराजावरजाद् अनन्तरः स्तनान्तरे पत्रिवरैर् अताडयत् । (४४।१)
kuṇindarājāvarajād anantaraḥ stanāntare patrivarair atāḍayat |
तवात्मजं तस्य तवात्मजः शरैः शितैः शरीरं बिभिदे द्विपं च तम् ॥ (४४।२)
tavātmajaṃ tasya tavātmajaḥ śaraiḥ śitaiḥ śarīraṃ bibhide dvipaṃ ca tam ||
स नागराजः सह राजसूनुना पपात रक्तं बहु सर्वतः क्षरन् । (४५।१)
sa nāgarājaḥ saha rājasūnunā papāta raktaṃ bahu sarvataḥ kṣaran |
शचीशवज्रप्रहतो ऽम्बुदागमे यथा जलं गैरिकपर्वतस् तथा ॥ (४५।२)
śacīśavajraprahato 'mbudāgame yathā jalaṃ gairikaparvatas tathā ||
कुणिन्दपुत्रप्रहितो ऽपरद्विपः शुकं ससूताश्वरथं व्यपोथयत् । (४६।१)
kuṇindaputraprahito 'paradvipaḥ śukaṃ sasūtāśvarathaṃ vyapothayat |
ततो ऽपतत् क्राथशराभिदारितः सहेश्वरो वज्रहतो यथा गिरिः ॥ (४६।२)
tato 'patat krāthaśarābhidāritaḥ saheśvaro vajrahato yathā giriḥ ||
रथी द्विपस्थेन हतो ऽपतच्छरैः क्राथाधिपः पर्वतजेन दुर्जयः । (४७।१)
rathī dvipasthena hato 'pataccharaiḥ krāthādhipaḥ parvatajena durjayaḥ |
सवाजिसूतेष्वसनस् तथापतद् यथा महावातहतो महाद्रुमः ॥ (४७।२)
savājisūteṣvasanas tathāpatad yathā mahāvātahato mahādrumaḥ ||
वृको द्विपस्थं गिरिराजवासिनं भृशं शरैर् द्वादशभिः पराभिनत् । (४८।१)
vṛko dvipasthaṃ girirājavāsinaṃ bhṛśaṃ śarair dvādaśabhiḥ parābhinat |
ततो वृकं साश्वरथं महाजवं त्वरंश् चतुर्भिश् चरणे व्यपोथयत् ॥ (४८।२)
tato vṛkaṃ sāśvarathaṃ mahājavaṃ tvaraṃś caturbhiś caraṇe vyapothayat ||
स नागराजः सनियन्तृको ऽपतत् पराहतो बभ्रुसुतेषुभिर् भृशम् । (४९।१)
sa nāgarājaḥ saniyantṛko 'patat parāhato babhrusuteṣubhir bhṛśam |
स चापि देवावृधसूनुर् अर्दितः पपात नुन्नः सहदेवसूनुना ॥ (४९।२)
sa cāpi devāvṛdhasūnur arditaḥ papāta nunnaḥ sahadevasūnunā ||
विषाणपोत्रापरगात्रघातिना गजेन हन्तुं शकुनेः कुणिन्दजः । (५०।१)
viṣāṇapotrāparagātraghātinā gajena hantuṃ śakuneḥ kuṇindajaḥ |
जगाम वेगेन भृशार्दयंश् च तं ततो ऽस्य गान्धारपतिः शिरो ऽहरत् ॥ (५०।२)
jagāma vegena bhṛśārdayaṃś ca taṃ tato 'sya gāndhārapatiḥ śiro 'harat ||
ततः शतानीकहता महागजा हया रथाः पत्तिगणाश् च तावकाः । (५१।१)
tataḥ śatānīkahatā mahāgajā hayā rathāḥ pattigaṇāś ca tāvakāḥ |
सुपर्णवातप्रहता यथा नगास् तथा गता गाम् अवशा विचूर्णिताः ॥ (५१।२)
suparṇavātaprahatā yathā nagās tathā gatā gām avaśā vicūrṇitāḥ ||
ततो ऽभ्यविध्यद् बहुभिः शितैः शरैः कुणिन्दपुत्रो नकुलात्मजं स्मयन् । (५२।१)
tato 'bhyavidhyad bahubhiḥ śitaiḥ śaraiḥ kuṇindaputro nakulātmajaṃ smayan |
ततो ऽस्य कायान् निचकर्त नाकुलिः शिरः क्षुरेणाम्बुजसंनिभाननम् ॥ (५२।२)
tato 'sya kāyān nicakarta nākuliḥ śiraḥ kṣureṇāmbujasaṃnibhānanam ||
ततः शतानीकम् अविध्यद् आशुगैस् त्रिभिः शितैः कर्णसुतो ऽर्जुनं त्रिभिः । (५३।१)
tataḥ śatānīkam avidhyad āśugais tribhiḥ śitaiḥ karṇasuto 'rjunaṃ tribhiḥ |
त्रिभिश् च भीमं नकुलं च सप्तभिर् जनार्दनं द्वादशभिश् च सायकैः ॥ (५३।२)
tribhiś ca bhīmaṃ nakulaṃ ca saptabhir janārdanaṃ dvādaśabhiś ca sāyakaiḥ ||
तद् अस्य कर्मातिमनुष्यकर्मणः समीक्ष्य हृष्टाः कुरवो ऽभ्यपूजयन् । (५४।१)
tad asya karmātimanuṣyakarmaṇaḥ samīkṣya hṛṣṭāḥ kuravo 'bhyapūjayan |
पराक्रमज्ञास् तु धनंजयस्य ते हुतो ऽयम् अग्नाव् इति तं तु मेनिरे ॥ (५४।२)
parākramajñās tu dhanaṃjayasya te huto 'yam agnāv iti taṃ tu menire ||
ततः किरीटी परवीरघाती हताश्वम् आलोक्य नरप्रवीरम् । (५५।१)
tataḥ kirīṭī paravīraghātī hatāśvam ālokya narapravīram |
तम् अभ्यधावद् वृषसेनम् आहवे स सूतजस्य प्रमुखे स्थितं तदा ॥ (५५।२)
tam abhyadhāvad vṛṣasenam āhave sa sūtajasya pramukhe sthitaṃ tadā ||
तम् आपतन्तं नरवीरम् उग्रं महाहवे बाणसहस्रधारिणम् । (५६।१)
tam āpatantaṃ naravīram ugraṃ mahāhave bāṇasahasradhāriṇam |
अभ्यापतत् कर्णसुतो महारथो यथैव चेन्द्रं नमुचिः पुरातने ॥ (५६।२)
abhyāpatat karṇasuto mahāratho yathaiva cendraṃ namuciḥ purātane ||
ततो ऽद्भुतेनैकशतेन पार्थं शरैर् विद्ध्वा सूतपुत्रस्य पुत्रः । (५७।१)
tato 'dbhutenaikaśatena pārthaṃ śarair viddhvā sūtaputrasya putraḥ |
ननाद नादं सुमहानुभावो विद्ध्वेव शक्रं नमुचिः पुरा वै ॥ (५७।२)
nanāda nādaṃ sumahānubhāvo viddhveva śakraṃ namuciḥ purā vai ||
पुनः स पार्थं वृषसेन उग्रैर् बाणैर् अविध्यद् भुजमूलमध्ये । (५८।१)
punaḥ sa pārthaṃ vṛṣasena ugrair bāṇair avidhyad bhujamūlamadhye |
तथैव कृष्णं नवभिः समार्दयत् पुनश् च पार्थं दशभिः शिताग्रैः ॥ (५८।२)
tathaiva kṛṣṇaṃ navabhiḥ samārdayat punaś ca pārthaṃ daśabhiḥ śitāgraiḥ ||
ततः किरीटी रणमूर्ध्नि कोपात् कृत्वा त्रिशाखां भ्रुकुटिं ललाटे । (५९।१)
tataḥ kirīṭī raṇamūrdhni kopāt kṛtvā triśākhāṃ bhrukuṭiṃ lalāṭe |
मुमोच बाणान् विशिखान् महात्मा वधाय राजन् सूतपुत्रस्य संख्ये ॥ (५९।२)
mumoca bāṇān viśikhān mahātmā vadhāya rājan sūtaputrasya saṃkhye ||
विव्याध चैनं दशभिः पृषत्कैर् मर्मस्व् असक्तं प्रसभं किरीटी । (६०।१)
vivyādha cainaṃ daśabhiḥ pṛṣatkair marmasv asaktaṃ prasabhaṃ kirīṭī |
चिछेद चास्येष्वसनं भुजौ च क्षुरैश् चतुर्भिः शिर एव चोग्रैः ॥ (६०।२)
cicheda cāsyeṣvasanaṃ bhujau ca kṣuraiś caturbhiḥ śira eva cograiḥ ||
स पार्थबाणाभिहतः पपात रथाद् विबाहुर् विशिरा धरायाम् । (६१।१)
sa pārthabāṇābhihataḥ papāta rathād vibāhur viśirā dharāyām |
सुपुष्पितः पर्णधरो ऽतिकायो वातेरितः शाल इवाद्रिशृङ्गात् ॥ (६१।२)
supuṣpitaḥ parṇadharo 'tikāyo vāteritaḥ śāla ivādriśṛṅgāt ||
तं प्रेक्ष्य बाणाभिहतं पतन्तं रथात् सुतं सूतजः क्षिप्रकारी । (६२।१)
taṃ prekṣya bāṇābhihataṃ patantaṃ rathāt sutaṃ sūtajaḥ kṣiprakārī |
रथं रथेनाशु जगाम वेगात् किरीटिनः पुत्रवधाभितप्तः ॥ (६२।२)
rathaṃ rathenāśu jagāma vegāt kirīṭinaḥ putravadhābhitaptaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.