वैशंपायन उवाच । (१।१)

उषित्वा खाण्डवप्रस्थे सुखवासं जनार्दनः । (१।२)

पार्थैः प्रीतिसमायुक्तैः पूजनार्हो ऽभिपूजितः ॥ (१।३)

गमनाय मतिं चक्रे पितुर् दर्शनलालसः । (२।१)

धर्मराजम् अथामन्त्र्य पृथां च पृथुलोचनः ॥ (२।२)

ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना जगद्वन्द्यः पितृष्वसुः । (३।१)

स तया मूर्ध्न्युपाघ्रातः परिष्वक्तश्च केशवः ॥ (३।२)

ददर्शानन्तरं कृष्णो भगिनीं स्वां महायशाः । (४।१)

ताम् उपेत्य हृषीकेशः प्रीत्या बाष्पसमन्वितः ॥ (४।२)

अर्थ्यं तथ्यं हितं वाक्यं लघु युक्तम् अनुत्तमम् । (५।१)

उवाच भगवान् भद्रां सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ॥ (५।२)

तया स्वजनगामीनि श्रावितो वचनानि सः । (६।१)

सम्पूजितश्चाप्यसकृच्छिरसा चाभिवादितः ॥ (६।२)

ताम् अनुज्ञाप्य वार्ष्णेयः प्रतिनन्द्य च भामिनीम् । (७।१)

ददर्शानन्तरं कृष्णां धौम्यं चापि जनार्दनः ॥ (७।२)

ववन्दे च यथान्यायं धौम्यं पुरुषसत्तमः । (८।१)

द्रौपदीं सान्त्वयित्वा च आमन्त्र्य च जनार्दनः ॥ (८।२)

भ्रातॄन् अभ्यगमद् धीमान् पार्थेन सहितो बली । (९।१)

भ्रातृभिः पञ्चभिः कृष्णो वृतः शक्र इवामरैः । (९।२)

यात्राकालस्य योग्यानि कर्माणि गरुडध्वजः । (९।३)

कर्तुकामः शुचिर् भूत्वा स्नातवान् समलंकृतः । (९।४)

आमन्त्र्य च पृथां कृष्णः प्रतस्थे तस्थुषां वरः । (९।५)

आमन्त्र्य च पृथां कृष्णां धौम्यं च पुरुषोत्तमः ॥ (९।६)

अर्चयामास देवांश्च द्विजांश्च यदुपुंगवः । (१०।१)

माल्यजप्यनमस्कारैर् गन्धैर् उच्चावचैर् अपि । (१०।२)

स कृत्वा सर्वकार्याणि प्रतस्थे तस्थुषां वरः । (१०।३)

उपेत्य स यदुश्रेष्ठो बाह्यकक्षां विनिर्गतः ॥ (१०।४)

स्वस्ति वाच्यार्हतो विप्रान् दधिपात्रफलाक्षतैः । (११।१)

वसु प्रदाय च ततः प्रदक्षिणम् अवर्तत । (११।२)

ततस्तु कृतमाङ्गल्यो ब्राह्मणैर् वेदपारगैः ॥ (११।३)

काञ्चनं रथम् आस्थाय तार्क्ष्यकेतनम् आशुगम् । (१२।१)

गदाचक्रासिशार्ङ्गाद्यैर् आयुधैश्च समन्वितम् ॥ (१२।२)

तिथावथ च नक्षत्रे मुहूर्ते च गुणान्विते । (१३।१)

प्रययौ पुण्डरीकाक्षः सैन्यसुग्रीववाहनः ॥ (१३।२)

अन्वारुरोह चाप्येनं प्रेम्णा राजा युधिष्ठिरः । (१४।१)

अपास्य चास्य यन्तारं दारुकं यन्तृसत्तमम् । (१४।२)

अभीषून् सम्प्रजग्राह स्वयं कुरुपतिस्तदा ॥ (१४।३)

उपारुह्यार्जुनश्चापि चामरव्यजनं सितम् । (१५।१)

रुक्मदण्डं बृहन्मूर्ध्नि दुधावाभिप्रदक्षिणम् ॥ (१५।२)

तथैव भीमसेनो ऽपि यमाभ्यां सहितो वशी । (१६।१)

रथम् आरुह्य वीर्यवान् । (१६।२)

छत्रं शतशलाकं च दिव्यमाल्योपशोभितम् । (१६।३)

वैडूर्यमणिदण्डं च चामीकरविभूषितम् । (१६।४)

दधार तरसा भीमश्छत्रं तच्छार्ङ्गधन्वने । (१६।५)

उपारुह्य रथं शीघ्रं चामरव्यजने सिते । (१६।६)

नकुलः सहदेवश्च धूयमानौ जनार्दनम् । (१६।७)

भीमसेनार्जुनौ चापि । (१६।८)

पृष्ठतो ऽनुययौ कृष्णम् ऋत्विक् पौरजनैर् वृतः ॥ (१६।९)

स तथा भ्रातृभिः सार्धं केशवः परवीरहा । (१७।१)

अनुगम्यमानः शुशुभे शिष्यैर् इव गुरुः प्रियैः । (१७।२)

अभिमन्युं च सौभद्रं वृद्धैः परिवृतस्तदा । (१७।३)

रथम् आरोप्य निर्यातो धौम्यो ब्राह्मणपुंगवः । (१७।४)

इन्द्रप्रस्थम् अतिक्रम्य क्रोशमात्रं महाद्युतिः ॥ (१७।५)

पार्थम् आमन्त्र्य गोविन्दः परिष्वज्य च पीडितम् । (१८।१)

युधिष्ठिरं पूजयित्वा भीमसेनं यमौ तथा ॥ (१८।२)

परिष्वक्तो भृशं ताभ्यां यमाभ्याम् अभिवादितः । (१९।१)

ततस्तैः संविदं कृत्वा यथावन्मधुसूदनः । (१९।२)

योजनार्धम् अथो गत्वा कृष्णः परपुरंजयः । (१९।३)

युधिष्ठिरं समामन्त्र्य निवर्तस्वेति भारत । (१९।४)

ततो ऽभिवाद्य गोविन्दः पादौ जग्राह धर्मवित् । (१९।५)

उत्थाप्य धर्मराजस्तु मूर्ध्न्युपाघ्राय केशवम् । (१९।६)

पाण्डवो यादवश्रेष्ठं कृष्णं कमललोचनम् । (१९।७)

गम्यताम् इत्यनुज्ञाप्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ (१९।८)

निवर्तयित्वा च तदा पाण्डवान् सपदानुगान् । (२०।१)

स्वां पुरीं प्रययौ कृष्णः पुरंदर इवापरः ॥ (२०।२)

लोचनैर् अनुजग्मुस्ते तम् आ दृष्टिपथात् तदा । (२१।१)

पाण्डवा यादवश्रेष्ठं कृष्णं कमललोचनम् । (२१।२)

मनोभिर् अनुजग्मुस्ते कृष्णं प्रीतिसमन्वयात् ॥ (२१।३)

अतृप्तमनसाम् एव तेषां केशवदर्शने । (२२।१)

क्षिप्रम् अन्तर्दधे शौरिश्चक्षुषां प्रियदर्शनः ॥ (२२।२)

अकामा इव पार्थास्ते गोविन्दगतमानसाः । (२३।१)

निवृत्योपययुः सर्वे स्वपुरं पुरुषर्षभाः । (२३।२)

स्यन्दनेनाथ कृष्णो ऽपि समये द्वारकाम् अगात् । (२३।३)

सात्वतेन च वीरेण पृष्ठतो यायिना तदा । (२३।४)

दारुकेण च सूतेन सहितो देवकीसुतः । (२३।५)

वैशंपायन उवाच । (२३।६)

स गतो द्वारकां विष्णुर् गरुत्मान् इव वेगवान् । (२३।७)

निवृत्य धर्मराजस्तु सह भ्रातृभिर् अच्युतः । (२३।८)

सुहृत्परिवृतो राजा प्रविवेश पुरोत्तमम् । (२३।९)

विसृज्य सुहृदः सर्वान् भ्रातॄन् पुत्रांश्च धर्मराट् । (२३।१०)

मुमोद पुरुषव्याघ्रो द्रौपद्या सहितो नृप । (२३।११)

केशवो ऽपि मुदा युक्तः प्रविवेश पुरोत्तमम् । (२३।१२)

पूज्यमानो यदुश्रेष्ठैर् उग्रसेनमुखैस्तथा । (२३।१३)

आहुकं पितरं वृद्धं मातरं च यशस्विनीम् । (२३।१४)

अभिवाद्य बलं चैव स्थितः कमललोचनः । (२३।१५)

प्रद्युम्नसाम्बनिशठांश्चारुदेष्णं गदं तथा । (२३।१६)

अनिरुद्धं च भानुं च परिष्वज्य जनार्दनः । (२३।१७)

स वृद्धैर् अभ्यनुज्ञातो रुक्मिण्या भवनं ययौ । (२३।१८)

मयो ऽपि स महाभागः सर्वरत्नविभूषिताम् । (२३।१९)

विधिवत् कल्पयामास सभां धर्मसुताय वै ॥ (२३।२०)