वैशंपायन उवाच । (१।१)

चेदिराजसुतां ज्ञात्वा दाशराजेन पोषिताम् । (१।२)

विवाहं कारयामास शास्त्रदृष्टेन कर्मणा । (१।३)

ततो विवाहे निर्वृत्ते स राजा शंतनुर् नृपः । (१।४)

तां कन्यां रूपसम्पन्नां स्वगृहे संन्यवेशयत् ॥ (१।५)

ततः शांतनवो धीमान् सत्यवत्याम् अजायत । (२।१)

वीरश्चित्राङ्गदो नाम वीर्येण मनुजान् अति ॥ (२।२)

अथापरं महेष्वासं सत्यवत्यां पुनः प्रभुः । (३।१)

विचित्रवीर्यं राजानं जनयामास वीर्यवान् ॥ (३।२)

अप्राप्तवति तस्मिंश्च यौवनं भरतर्षभ । (४।१)

स राजा शंतनुर् धीमान् कालधर्मम् उपेयिवान् ॥ (४।२)

स्वर्गते शंतनौ भीष्मश्चित्राङ्गदम् अरिंदमम् । (५।१)

स्थापयामास वै राज्ये सत्यवत्या मते स्थितः ॥ (५।२)

स तु चित्राङ्गदः शौर्यात् सर्वांश्चिक्षेप पार्थिवान् । (६।१)

मनुष्यं न हि मेने स कंचित् सदृशम् आत्मनः ॥ (६।२)

तं क्षिपन्तं सुरांश्चैव मनुष्यान् असुरांस्तथा । (७।१)

गन्धर्वराजो बलवांस्तुल्यनामाभ्ययात् तदा । (७।२)

त्वं वै सदृशनामासि युद्धं देहि नृपात्मज । (७।३)

नाम वान्यत् प्रगृह्णीष्व यदि युद्धं न दास्यसि । (७।४)

त्वयाहं युद्धम् इच्छामि त्वत्सकाशात् तु नामतः । (७।५)

आगतो ऽस्मि वृथाभाष्यो न गच्छेन् नामतो मया । (७।६)

इत्युक्त्वा गर्जमानौ तौ हिरण्यातीरम् आश्रितौ । (७।७)

तेनास्य सुमहद् युद्धं कुरुक्षेत्रे बभूव ह ॥ (७।८)

तयोर् बलवतोस्तत्र गन्धर्वकुरुमुख्ययोः । (८।१)

नद्यास्तीरे हिरण्वत्याः समास् तिस्रो ऽभवद् रणः ॥ (८।२)

तस्मिन् विमर्दे तुमुले शस्त्रवृष्टिसमाकुले । (९।१)

मायाधिको ऽवधीद् वीरं गन्धर्वः कुरुसत्तमम् ॥ (९।२)

चित्राङ्गदं कुरुश्रेष्ठं विचित्रशरकार्मुकम् । (१०।१)

अन्ताय कृत्वा गन्धर्वो दिवम् आचक्रमे ततः ॥ (१०।२)

तस्मिन् नृपतिशार्दूले निहते भूरिवर्चसि । (११।१)

भीष्मः शांतनवो राजन् प्रेतकार्याण्यकारयत् ॥ (११।२)

विचित्रवीर्यं च तदा बालम् अप्राप्तयौवनम् । (१२।१)

कुरुराज्ये महाबाहुर् अभ्यषिञ्चद् अनन्तरम् ॥ (१२।२)

विचित्रवीर्यस्तु तदा भीष्मस्य वचने स्थितः । (१३।१)

अन्वशासन् महाराज पितृपैतामहं पदम् ॥ (१३।२)

स धर्मशास्त्रकुशलो भीष्मं शांतनवं नृपः । (१४।१)

पूजयामास धर्मेण स चैनं प्रत्यपालयत् ॥ (१४।२)