संजय उवाच । (१।१)

अर्जुनो वासुदेवश्च धन्विनौ परमार्चितौ । (१।२)

कामाद् अन्यत्र सम्भूतौ सर्वाभावाय संमितौ ॥ (१।३)

द्याम् अन्तरं समास्थाय यथायुक्तं मनस्विनः । (२।१)

चक्रं तद् वासुदेवस्य मायया वर्तते विभो ॥ (२।२)

सापह्नवं पाण्डवेषु पाण्डवानां सुसंमतम् । (३।१)

सारासारबलं ज्ञात्वा तत् समासेन मे शृणु ॥ (३।२)

नरकं शम्बरं चैव कंसं चैद्यं च माधवः । (४।१)

जितवान् घोरसंकाशान् क्रीडन्न् इव जनार्दनः ॥ (४।२)

पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव पुरुषोत्तमः । (५।१)

मनसैव विशिष्टात्मा नयत्यात्मवशं वशी ॥ (५।२)

भूयो भूयो हि यद् राजन् पृच्छसे पाण्डवान् प्रति । (६।१)

सारासारबलं ज्ञातुं तन्मे निगदतः शृणु ॥ (६।२)

एकतो वा जगत् कृत्स्नम् एकतो वा जनार्दनः । (७।१)

सारतो जगतः कृत्स्नाद् अतिरिक्तो जनार्दनः ॥ (७।२)

भस्म कुर्याज्जगद् इदं मनसैव जनार्दनः । (८।१)

न तु कृत्स्नं जगच्छक्तं भस्म कर्तुं जनार्दनम् ॥ (८।२)

यतः सत्यं यतो धर्मो यतो ह्रीर् आर्जवं यतः । (९।१)

ततो भवति गोविन्दो यतः कृष्णस्ततो जयः ॥ (९।२)

पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च पुरुषोत्तमः । (१०।१)

विचेष्टयति भूतात्मा क्रीडन्न् इव जनार्दनः ॥ (१०।२)

स कृत्वा पाण्डवान् सत्रं लोकं संमोहयन्न् इव । (११।१)

अधर्मनिरतान्मूढान् दग्धुम् इच्छति ते सुतान् ॥ (११।२)

कालचक्रं जगच्चक्रं युगचक्रं च केशवः । (१२।१)

आत्मयोगेन भगवान् परिवर्तयते ऽनिशम् ॥ (१२।२)

कालस्य च हि मृत्योश्च जङ्गमस्थावरस्य च । (१३।१)

ईशते भगवान् एकः सत्यम् एतद् ब्रवीमि ते ॥ (१३।२)

ईशन् अपि महायोगी सर्वस्य जगतो हरिः । (१४।१)

कर्माण्यारभते कर्तुं कीनाश इव दुर्बलः ॥ (१४।२)

तेन वञ्चयते लोकान्मायायोगेन केशवः । (१५।१)

ये तम् एव प्रपद्यन्ते न ते मुह्यन्ति मानवाः ॥ (१५।२)