युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

राजन् किं करवामस्ते प्रशाध्यस्मांस्त्वम् ईश्वरः । (१।२)

नित्यं हि स्थातुम् इच्छामस्तव भारत शासने ॥ (१।३)

धृतराष्ट्र उवाच । (२।१)

अजातशत्रो भद्रं ते अरिष्टं स्वस्ति गच्छत । (२।२)

अनुज्ञाताः सहधनाः स्वराज्यम् अनुशासत ॥ (२।३)

इदं त्वेवावबोद्धव्यं वृद्धस्य मम शासनम् । (३।१)

धिया निगदितं कृत्स्नं पथ्यं निःश्रेयसं परम् ॥ (३।२)

वेत्थ त्वं तात धर्माणां गतिं सूक्ष्मां युधिष्ठिर । (४।१)

विनीतो ऽसि महाप्राज्ञ वृद्धानां पर्युपासिता ॥ (४।२)

यतो बुद्धिस्ततः शान्तिः प्रशमं गच्छ भारत । (५।१)

नादारौ क्रमते शस्त्रं दारौ शस्त्रं निपात्यते ॥ (५।२)

न वैराण्यभिजानन्ति गुणान् पश्यन्ति नागुणान् । (६।१)

विरोधं नाधिगच्छन्ति ये त उत्तमपूरुषाः ॥ (६।२)

संवादे परुषाण्याहुर् युधिष्ठिर नराधमाः । (७।१)

प्रत्याहुर् मध्यमास्त्वेतान् उक्ताः परुषम् उत्तरम् ॥ (७।२)

नैवोक्ता नैव चानुक्ता अहिताः परुषा गिरः । (८।१)

प्रतिजल्पन्ति वै धीराः सदा उत्तमपूरुषाः ॥ (८।२)

स्मरन्ति सुकृतान्येव न वैराणि कृतान्यपि । (९।१)

सन्तः प्रतिविजानन्तो लब्ध्वा प्रत्ययम् आत्मनः ॥ (९।२)

तथाचरितम् आर्येण त्वयास्मिन् सत्समागमे । (१०।१)

दुर्योधनस्य पारुष्यं तत् तात हृदि मा कृथाः ॥ (१०।२)

मातरं चैव गान्धारीं मां च त्वद्गुणकाङ्क्षिणम् । (११।१)

उपस्थितं वृद्धम् अन्धं पितरं पश्य भारत ॥ (११।२)

प्रेक्षापूर्वं मया द्यूतम् इदम् आसीद् उपेक्षितम् । (१२।१)

मित्राणि द्रष्टुकामेन पुत्राणां च बलाबलम् ॥ (१२।२)

अशोच्याः कुरवो राजन् येषां त्वम् अनुशासिता । (१३।१)

मन्त्री च विदुरो धीमान् सर्वशास्त्रविशारदः ॥ (१३।२)

त्वयि धर्मो ऽर्जुने वीर्यं भीमसेने पराक्रमः । (१४।१)

श्रद्धा च गुरुशुश्रूषा यमयोः पुरुषाग्र्ययोः ॥ (१४।२)

अजातशत्रो भद्रं ते खाण्डवप्रस्थम् आविश । (१५।१)

भ्रातृभिस्ते ऽस्तु सौभ्रात्रं धर्मे ते धीयतां मनः ॥ (१५।२)

वैशंपायन उवाच । (१६।१)

इत्युक्तो भरतश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः । (१६।२)

कृत्वार्यसमयं सर्वं प्रतस्थे भ्रातृभिः सह ॥ (१६।३)

ते रथान्मेघसंकाशान् आस्थाय सह कृष्णया । (१७।१)

प्रययुर् हृष्टमनस इन्द्रप्रस्थं पुरोत्तमम् ॥ (१७।२)