अर्जुन उवाच । (१।१)

कारणं ब्रूहि गन्धर्व किं तद् येन स्म धर्षिताः । (१।२)

यान्तो ब्रह्मविदः सन्तः सर्वे रात्रावरिंदम ॥ (१।३)

गन्धर्व उवाच । (२।१)

अनग्नयो ऽनाहुतयो न च विप्रपुरस्कृताः । (२।२)

यूयं ततो धर्षिताः स्थ मया पाण्डवनन्दन ॥ (२।३)

यक्षराक्षसगन्धर्वाः पिशाचोरगमानवाः । (३।१)

धर्षयन्ति नरव्याघ्र न ब्राह्मणपुरस्कृतान् । (३।२)

जानता च मया तस्मात् तेजश्चाभिजनं च वः । (३।३)

इयम् अग्निमतां श्रेष्ठ धर्षितुं वै कृता मतिः । (३।४)

को हि वस्त्रिषु लोकेषु न वेद भरतर्षभ । (३।५)

स्वैर् गुणैर् विस्तृतं श्रीमद् यशो ऽग्र्यं भूरिवर्चसाम् । (३।६)

विस्तरं कुरुवंशस्य श्रीमतः कथयन्ति ते ॥ (३।७)

नारदप्रभृतीनां च देवर्षीणां मया श्रुतम् । (४।१)

गुणान् कथयतां वीर पूर्वेषां तव धीमताम् ॥ (४।२)

स्वयं चापि मया दृष्टश्चरता सागराम्बराम् । (५।१)

इमां वसुमतीं कृत्स्नां प्रभावः स्वकुलस्य ते ॥ (५।२)

वेदे धनुषि चाचार्यम् अभिजानामि ते ऽर्जुन । (६।१)

विश्रुतं त्रिषु लोकेषु भारद्वाजं यशस्विनम् । (६।२)

सर्ववेदविदां श्रेष्ठं सर्वशस्त्रभृतां वरम् । (६।३)

द्रोणम् इष्वस्त्रकुशलं धनुष्यङ्गिरसां वरम् ॥ (६।४)

धर्मं वायुं च शक्रं च विजानाम्यश्विनौ तथा । (७।१)

पाण्डुं च कुरुशार्दूल षड् एतान् कुलवर्धनान् । (७।२)

पितॄन् एतान् अहं पार्थ देवमानुषसत्तमान् ॥ (७।३)

दिव्यात्मानो महात्मानः सर्वशस्त्रभृतां वराः । (८।१)

भवन्तो भ्रातरः शूराः सर्वे सुचरितव्रताः ॥ (८।२)

उत्तमां तु मनोबुद्धिं भवतां भावितात्मनाम् । (९।१)

जानन्न् अपि च वः पार्थ कृतवान् इह धर्षणाम् ॥ (९।२)

स्त्रीसकाशे च कौरव्य न पुमान् क्षन्तुम् अर्हति । (१०।१)

धर्षणाम् आत्मनः पश्यन् बाहुद्रविणम् आश्रितः ॥ (१०।२)

नक्तं च बलम् अस्माकं भूय एवाभिवर्धते । (११।१)

यतस्ततो मां कौन्तेय सदारं मन्युर् आविशत् ॥ (११।२)

सो ऽहं त्वयेह विजितः संख्ये तापत्यवर्धन । (१२।१)

येन तेनेह विधिना कीर्त्यमानं निबोध मे ॥ (१२।२)

ब्रह्मचर्यं परो धर्मः स चापि नियतस्त्वयि । (१३।१)

यस्मात् तस्माद् अहं पार्थ रणे ऽस्मिन् विजितस्त्वया ॥ (१३।२)

यस्तु स्यात् क्षत्रियः कश्चित् कामवृत्तः परंतप । (१४।१)

नक्तं च युधि युध्येत न स जीवेत् कथंचन ॥ (१४।२)

यस्तु स्यात् कामवृत्तो ऽपि राजा तापत्य संगरे । (१५।१)

जयेन् नक्तंचरान् सर्वान् स पुरोहितधूर्गतः ॥ (१५।२)

तस्मात् तापत्य यत् किंचिन् नृणां श्रेय इहेप्सितम् । (१६।१)

तस्मिन् कर्मणि योक्तव्या दान्तात्मानः पुरोहिताः ॥ (१६।२)

वेदे षडङ्गे निरताः शुचयः सत्यवादिनः । (१७।१)

धर्मात्मानः कृतात्मानः स्युर् नृपाणां पुरोहिताः ॥ (१७।२)

जयश्च नियतो राज्ञः स्वर्गश्च स्याद् अनन्तरम् । (१८।१)

यस्य स्याद् धर्मविद् वाग्मी पुरोधाः शीलवाञ् शुचिः ॥ (१८।२)

लाभं लब्धुम् अलब्धं हि लब्धं च परिरक्षितुम् । (१९।१)

पुरोहितं प्रकुर्वीत राजा गुणसमन्वितम् ॥ (१९।२)

पुरोहितमते तिष्ठेद् य इच्छेत् पृथिवीं नृपः । (२०।१)

प्राप्तुं मेरुवरोत्तंसां सर्वशः सागराम्बराम् ॥ (२०।२)

न हि केवलशौर्येण तापत्याभिजनेन च । (२१।१)

जयेद् अब्राह्मणः कश्चिद् भूमिं भूमिपतिः क्वचित् ॥ (२१।२)

तस्माद् एवं विजानीहि कुरूणां वंशवर्धन । (२२।१)

ब्राह्मणप्रमुखं राज्यं शक्यं पालयितुं चिरम् ॥ (२२।२)