कर्ण उवाच । (१।१)

असंशयं सौहृदान्मे प्रणयाच्चात्थ केशव । (१।२)

सख्येन चैव वार्ष्णेय श्रेयस्कामतयैव च ॥ (१।३)

सर्वं चैवाभिजानामि पाण्डोः पुत्रो ऽस्मि धर्मतः । (२।१)

निग्रहाद् धर्मशास्त्राणां यथा त्वं कृष्ण मन्यसे ॥ (२।२)

कन्या गर्भं समाधत्त भास्करान्मां जनार्दन । (३।१)

आदित्यवचनाच्चैव जातं मां सा व्यसर्जयत् ॥ (३।२)

सो ऽस्मि कृष्ण तथा जातः पाण्डोः पुत्रो ऽस्मि धर्मतः । (४।१)

कुन्त्या त्वहम् अपाकीर्णो यथा न कुशलं तथा ॥ (४।२)

सूतो हि माम् अधिरथो दृष्ट्वैव अनयद् गृहान् । (५।१)

राधायाश्चैव मां प्रादात् सौहार्दान्मधुसूदन ॥ (५।२)

मत्स्नेहाच्चैव राधायाः सद्यः क्षीरम् अवातरत् । (६।१)

सा मे मूत्रं पुरीषं च प्रतिजग्राह माधव ॥ (६।२)

तस्याः पिण्डव्यपनयं कुर्याद् अस्मद्विधः कथम् । (७।१)

धर्मविद् धर्मशास्त्राणां श्रवणे सततं रतः ॥ (७।२)

तथा माम् अभिजानाति सूतश्चाधिरथः सुतम् । (८।१)

पितरं चाभिजानामि तम् अहं सौहृदात् सदा ॥ (८।२)

स हि मे जातकर्मादि कारयामास माधव । (९।१)

शास्त्रदृष्टेन विधिना पुत्रप्रीत्या जनार्दन ॥ (९।२)

नाम मे वसुषेणेति कारयामास वै द्विजैः । (१०।१)

भार्याश्चोढा मम प्राप्ते यौवने तेन केशव ॥ (१०।२)

तासु पुत्राश्च पौत्राश्च मम जाता जनार्दन । (११।१)

तासु मे हृदयं कृष्ण संजातं कामबन्धनम् ॥ (११।२)

न पृथिव्या सकलया न सुवर्णस्य राशिभिः । (१२।१)

हर्षाद् भयाद् वा गोविन्द अनृतं वक्तुम् उत्सहे ॥ (१२।२)

धृतराष्ट्रकुले कृष्ण दुर्योधनसमाश्रयात् । (१३।१)

मया त्रयोदश समा भुक्तं राज्यम् अकण्टकम् ॥ (१३।२)

इष्टं च बहुभिर् यज्ञैः सह सूतैर् मयासकृत् । (१४।१)

आवाहाश्च विवाहाश्च सह सूतैः कृता मया ॥ (१४।२)

मां च कृष्ण समाश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः । (१५।१)

दुर्योधनेन वार्ष्णेय विग्रहश्चापि पाण्डवैः ॥ (१५।२)

तस्माद् रणे द्वैरथे मां प्रत्युद्यातारम् अच्युत । (१६।१)

वृतवान् परमं हृष्टः प्रतीपं सव्यसाचिनः ॥ (१६।२)

वधाद् बन्धाद् भयाद् वापि लोभाद् वापि जनार्दन । (१७।१)

अनृतं नोत्सहे कर्तुं धार्तराष्ट्रस्य धीमतः ॥ (१७।२)

यदि ह्यद्य न गच्छेयं द्वैरथं सव्यसाचिना । (१८।१)

अकीर्तिः स्याद्धृषीकेश मम पार्थस्य चोभयोः ॥ (१८।२)

असंशयं हितार्थाय ब्रूयास्त्वं मधुसूदन । (१९।१)

सर्वं च पाण्डवाः कुर्युस्त्वद्वशित्वान्न संशयः ॥ (१९।२)

मन्त्रस्य नियमं कुर्यास्त्वम् अत्र पुरुषोत्तम । (२०।१)

एतद् अत्र हितं मन्ये सर्वयादवनन्दन ॥ (२०।२)

यदि जानाति मां राजा धर्मात्मा संशितव्रतः । (२१।१)

कुन्त्याः प्रथमजं पुत्रं न स राज्यं ग्रहीष्यति ॥ (२१।२)

प्राप्य चापि महद् राज्यं तद् अहं मधुसूदन । (२२।१)

स्फीतं दुर्योधनायैव सम्प्रदद्याम् अरिंदम ॥ (२२।२)

स एव राजा धर्मात्मा शाश्वतो ऽस्तु युधिष्ठिरः । (२३।१)

नेता यस्य हृषीकेशो योद्धा यस्य धनंजयः ॥ (२३।२)

पृथिवी तस्य राष्ट्रं च यस्य भीमो महारथः । (२४।१)

नकुलः सहदेवश्च द्रौपदेयाश्च माधव ॥ (२४।२)

उत्तमौजा युधामन्युः सत्यधर्मा च सोमकिः । (२५।१)

चैद्यश्च चेकितानश्च शिखण्डी चापराजितः ॥ (२५।२)

इन्द्रगोपकवर्णाश्च केकया भ्रातरस्तथा । (२६।१)

इन्द्रायुधसवर्णश्च कुन्तिभोजो महारथः ॥ (२६।२)

मातुलो भीमसेनस्य सेनजिच्च महारथः । (२७।१)

शङ्खः पुत्रो विराटस्य निधिस्त्वं च जनार्दन ॥ (२७।२)

महान् अयं कृष्ण कृतः क्षत्रस्य समुदानयः । (२८।१)

राज्यं प्राप्तम् इदं दीप्तं प्रथितं सर्वराजसु ॥ (२८।२)

धार्तराष्ट्रस्य वार्ष्णेय शस्त्रयज्ञो भविष्यति । (२९।१)

अस्य यज्ञस्य वेत्ता त्वं भविष्यसि जनार्दन । (२९।२)

आध्वर्यवं च ते कृष्ण क्रतावस्मिन् भविष्यति ॥ (२९।३)

होता चैवात्र बीभत्सुः संनद्धः स कपिध्वजः । (३०।१)

गाण्डीवं स्रुक् तथाज्यं च वीर्यं पुंसां भविष्यति ॥ (३०।२)

ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं स्थूणाकर्णं च माधव । (३१।१)

मन्त्रास्तत्र भविष्यन्ति प्रयुक्ताः सव्यसाचिना ॥ (३१।२)

अनुयातश्च पितरम् अधिको वा पराक्रमे । (३२।१)

ग्रावस्तोत्रं स सौभद्रः सम्यक् तत्र करिष्यति ॥ (३२।२)

उद्गातात्र पुनर् भीमः प्रस्तोता सुमहाबलः । (३३।१)

विनदन् स नरव्याघ्रो नागानीकान्तकृद् रणे ॥ (३३।२)

स चैव तत्र धर्मात्मा शश्वद् राजा युधिष्ठिरः । (३४।१)

जपैर् होमैश्च संयुक्तो ब्रह्मत्वं कारयिष्यति ॥ (३४।२)

शङ्खशब्दाः समुरजा भेर्यश्च मधुसूदन । (३५।१)

उत्कृष्टसिंहनादाश्च सुब्रह्मण्यो भविष्यति ॥ (३५।२)

नकुलः सहदेवश्च माद्रीपुत्रौ यशस्विनौ । (३६।१)

शामित्रं तौ महावीर्यौ सम्यक् तत्र करिष्यतः ॥ (३६।२)

कल्माषदण्डा गोविन्द विमला रथशक्तयः । (३७।१)

यूपाः समुपकल्पन्ताम् अस्मिन् यज्ञे जनार्दन ॥ (३७।२)

कर्णिनालीकनाराचा वत्सदन्तोपबृंहणाः । (३८।१)

तोमराः सोमकलशाः पवित्राणि धनूंषि च ॥ (३८।२)

असयो ऽत्र कपालानि पुरोडाशाः शिरांसि च । (३९।१)

हविस्तु रुधिरं कृष्ण अस्मिन् यज्ञे भविष्यति ॥ (३९।२)

इध्माः परिधयश्चैव शक्त्यो ऽथ विमला गदाः । (४०।१)

सदस्या द्रोणशिष्याश्च कृपस्य च शरद्वतः ॥ (४०।२)

इषवो ऽत्र परिस्तोमा मुक्ता गाण्डीवधन्वना । (४१।१)

महारथप्रयुक्ताश्च द्रोणद्रौणिप्रचोदिताः ॥ (४१।२)

प्रातिप्रस्थानिकं कर्म सात्यकिः स करिष्यति । (४२।१)

दीक्षितो धार्तराष्ट्रो ऽत्र पत्नी चास्य महाचमूः ॥ (४२।२)

घटोत्कचो ऽत्र शामित्रं करिष्यति महाबलः । (४३।१)

अतिरात्रे महाबाहो वितते यज्ञकर्मणि ॥ (४३।२)

दक्षिणा त्वस्य यज्ञस्य धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् । (४४।१)

वैताने कर्मणि तते जातो यः कृष्ण पावकात् ॥ (४४।२)

यद् अब्रुवम् अहं कृष्ण कटुकानि स्म पाण्डवान् । (४५।१)

प्रियार्थं धार्तराष्ट्रस्य तेन तप्ये ऽद्य कर्मणा ॥ (४५।२)

यदा द्रक्ष्यसि मां कृष्ण निहतं सव्यसाचिना । (४६।१)

पुनश्चितिस्तदा चास्य यज्ञस्याथ भविष्यति ॥ (४६।२)

दुःशासनस्य रुधिरं यदा पास्यति पाण्डवः । (४७।१)

आनर्दं नर्दतः सम्यक् तदा सुत्यं भविष्यति ॥ (४७।२)

यदा द्रोणं च भीष्मं च पाञ्चाल्यौ पातयिष्यतः । (४८।१)

तदा यज्ञावसानं तद् भविष्यति जनार्दन ॥ (४८।२)

दुर्योधनं यदा हन्ता भीमसेनो महाबलः । (४९।१)

तदा समाप्स्यते यज्ञो धार्तराष्ट्रस्य माधव ॥ (४९।२)

स्नुषाश्च प्रस्नुषाश्चैव धृतराष्ट्रस्य संगताः । (५०।१)

हतेश्वरा हतसुता हतनाथाश्च केशव ॥ (५०।२)

गान्धार्या सह रोदन्त्यः श्वगृध्रकुरराकुले । (५१।१)

स यज्ञे ऽस्मिन् अवभृथो भविष्यति जनार्दन ॥ (५१।२)

विद्यावृद्धा वयोवृद्धाः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ । (५२।१)

वृथामृत्युं न कुर्वीरंस्त्वत्कृते मधुसूदन ॥ (५२।२)

शस्त्रेण निधनं गच्छेत् समृद्धं क्षत्रमण्डलम् । (५३।१)

कुरुक्षेत्रे पुण्यतमे त्रैलोक्यस्यापि केशव ॥ (५३।२)

तद् अत्र पुण्डरीकाक्ष विधत्स्व यद् अभीप्सितम् । (५४।१)

यथा कार्त्स्न्येन वार्ष्णेय क्षत्रं स्वर्गम् अवाप्नुयात् ॥ (५४।२)

यावत् स्थास्यन्ति गिरयः सरितश्च जनार्दन । (५५।१)

तावत् कीर्तिभवः शब्दः शाश्वतो ऽयं भविष्यति ॥ (५५।२)

ब्राह्मणाः कथयिष्यन्ति महाभारतम् आहवम् । (५६।१)

समागमेषु वार्ष्णेय क्षत्रियाणां यशोधरम् ॥ (५६।२)

समुपानय कौन्तेयं युद्धाय मम केशव । (५७।१)

मन्त्रसंवरणं कुर्वन्नित्यम् एव परंतप ॥ (५७।२)