वैशंपायन उवाच । (१।१)

राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा धृतराष्ट्रस्य संजयः । (१।२)

उपप्लव्यं ययौ द्रष्टुं पाण्डवान् अमितौजसः ॥ (१।३)

स तु राजानम् आसाद्य धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् । (२।१)

प्रणिपत्य ततः पूर्वं सूतपुत्रो ऽभ्यभाषत ॥ (२।२)

गावल्गणिः संजयः सूतसूनुर् अजातशत्रुम् अवदत् प्रतीतः । (३।१)

दिष्ट्या राजंस्त्वाम् अरोगं प्रपश्ये सहायवन्तं च महेन्द्रकल्पम् ॥ (३।२)

अनामयं पृच्छति त्वाम्बिकेयो वृद्धो राजा धृतराष्ट्रो मनीषी । (४।१)

कच्चिद् भीमः कुशली पाण्डवाग्र्यो धनंजयस्तौ च माद्रीतनूजौ ॥ (४।२)

कच्चित् कृष्णा द्रौपदी राजपुत्री सत्यव्रता वीरपत्नी सपुत्रा । (५।१)

मनस्विनी यत्र च वाञ्छसि त्वम् इष्टान् कामान् भारत स्वस्तिकामः ॥ (५।२)

युधिष्ठिर उवाच । (६।१)

गावल्गणे संजय स्वागतं ते प्रीतात्माहं त्वाभिवदामि सूत । (६।२)

अनामयं प्रतिजाने तवाहं सहानुजैः कुशली चास्मि विद्वन् ॥ (६।३)

चिराद् इदं कुशलं भारतस्य श्रुत्वा राज्ञः कुरुवृद्धस्य सूत । (७।१)

मन्ये साक्षाद् दृष्टम् अहं नरेन्द्रं दृष्ट्वैव त्वां संजय प्रीतियोगात् ॥ (७।२)

पितामहो नः स्थविरो मनस्वी महाप्राज्ञः सर्वधर्मोपपन्नः । (८।१)

स कौरव्यः कुशली तात भीष्मो यथापूर्वं वृत्तिर् अप्यस्य कच्चित् ॥ (८।२)

कच्चिद् राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रो वैचित्रवीर्यः कुशली महात्मा । (९।१)

महाराजो बाह्लिकः प्रातिपेयः कच्चिद् विद्वान् कुशली सूतपुत्र ॥ (९।२)

स सोमदत्तः कुशली तात कच्चिद् भूरिश्रवाः सत्यसंधः शलश्च । (१०।१)

द्रोणः सपुत्रश्च कृपश्च विप्रो महेष्वासाः कच्चिद् एते ऽप्यरोगाः ॥ (१०।२)

महाप्राज्ञाः सर्वशास्त्रावदाता धनुर्भृतां मुख्यतमाः पृथिव्याम् । (११।१)

कच्चिन्मानं तात लभन्त एते धनुर्भृतः कच्चिद् एते ऽप्यरोगाः ॥ (११।२)

सर्वे कुरुभ्यः स्पृहयन्ति संजय धनुर्धरा ये पृथिव्यां युवानः । (१२।१)

येषां राष्ट्रे निवसति दर्शनीयो महेष्वासः शीलवान् द्रोणपुत्रः ॥ (१२।२)

वैश्यापुत्रः कुशली तात कच्चिन् महाप्राज्ञो राजपुत्रो युयुत्सुः । (१३।१)

कर्णो ऽमात्यः कुशली तात कच्चित् सुयोधनो यस्य मन्दो विधेयः ॥ (१३।२)

स्त्रियो वृद्धा भारतानां जनन्यो महानस्यो दासभार्याश्च सूत । (१४।१)

वध्वः पुत्रा भागिनेया भगिन्यो दौहित्रा वा कच्चिद् अप्यव्यलीकाः ॥ (१४।२)

कच्चिद् राजा ब्राह्मणानां यथावत् प्रवर्तते पूर्ववत् तात वृत्तिम् । (१५।१)

कच्चिद् दायान्मामकान् धार्तराष्ट्रो द्विजातीनां संजय नोपहन्ति ॥ (१५।२)

कच्चिद् राजा धृतराष्ट्रः सपुत्र उपेक्षते ब्राह्मणातिक्रमान् वै । (१६।१)

कच्चिन्न हेतोर् इव वर्त्मभूत उपेक्षते तेषु स न्यूनवृत्तिम् ॥ (१६।२)

एतज्ज्योतिर् उत्तमं जीवलोके शुक्लं प्रजानां विहितं विधात्रा । (१७।१)

ते चेल्लोभं न नियच्छन्ति मन्दाः कृत्स्नो नाशो भविता कौरवाणाम् ॥ (१७।२)

कच्चिद् राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रो बुभूषते वृत्तिम् अमात्यवर्गे । (१८।१)

कच्चिन्न भेदेन जिजीविषन्ति सुहृद्रूपा दुर्हृदश्चैकमित्राः ॥ (१८।२)

कच्चिन्न पापं कथयन्ति तात ते पाण्डवानां कुरवः सर्व एव । (१९।१)

कच्चिद् दृष्ट्वा दस्युसंघान् समेतान् स्मरन्ति पार्थस्य युधां प्रणेतुः ॥ (१९।२)

मौर्वीभुजाग्रप्रहितान् स्म तात दोधूयमानेन धनुर्धरेण । (२०।१)

गाण्डीवमुक्तान् स्तनयित्नुघोषान् अजिह्मगान् कच्चिद् अनुस्मरन्ति ॥ (२०।२)

न ह्यपश्यं कंचिद् अहं पृथिव्यां श्रुतं समं वाधिकम् अर्जुनेन । (२१।१)

यस्यैकषष्टिर् निशितास्तीक्ष्णधाराः सुवाससः संमतो हस्तवापः ॥ (२१।२)

गदापाणिर् भीमसेनस्तरस्वी प्रवेपयञ् शत्रुसंघान् अनीके । (२२।१)

नागः प्रभिन्न इव नड्वलासु चङ्क्रम्यते कच्चिद् एनं स्मरन्ति ॥ (२२।२)

माद्रीपुत्रः सहदेवः कलिङ्गान् समागतान् अजयद् दन्तकूरे । (२३।१)

वामेनास्यन् दक्षिणेनैव यो वै महाबलं कच्चिद् एनं स्मरन्ति ॥ (२३।२)

उद्यन्न् अयं नकुलः प्रेषितो वै गावल्गणे संजय पश्यतस्ते । (२४।१)

दिशं प्रतीचीं वशम् आनयन्मे माद्रीसुतं कच्चिद् एनं स्मरन्ति ॥ (२४।२)

अभ्याभवो द्वैतवने य आसीद् दुर्मन्त्रिते घोषयात्रागतानाम् । (२५।१)

यत्र मन्दाञ् शत्रुवशं प्रयातान् अमोचयद् भीमसेनो जयश्च ॥ (२५।२)

अहं पश्चाद् अर्जुनम् अभ्यरक्षं माद्रीपुत्रौ भीमसेनश्च चक्रे । (२६।१)

गाण्डीवभृच्छत्रुसंघान् उदस्य स्वस्त्यागमत् कच्चिद् एनं स्मरन्ति ॥ (२६।२)

न कर्मणा साधुनैकेन नूनं कर्तुं शक्यं भवतीह संजय । (२७।१)

सर्वात्मना परिजेतुं वयं चेन्न शक्नुमो धृतराष्ट्रस्य पुत्रम् ॥ (२७।२)