वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततस्तृतीये दिवसे भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः । (१।२)

स्नाताः शुक्लाम्बरधराः समये चरितव्रताः ॥ (१।३)

युधिष्ठिरं पुरस्कृत्य सर्वाभरणभूषिताः । (२।१)

अभिपद्मा यथा नागा भ्राजमाना महारथाः ॥ (२।२)

विराटस्य सभां गत्वा भूमिपालासनेष्वथ । (३।१)

निषेदुः पावकप्रख्याः सर्वे धिष्ण्येष्विवाग्नयः ॥ (३।२)

तेषु तत्रोपविष्टेषु विराटः पृथिवीपतिः । (४।१)

आजगाम सभां कर्तुं राजकार्याणि सर्वशः ॥ (४।२)

श्रीमतः पाण्डवान् दृष्ट्वा ज्वलतः पावकान् इव । (५।१)

अथ मत्स्यो ऽब्रवीत् कङ्कं देवरूपम् अवस्थितम् । (५।२)

मरुद्गणैर् उपासीनं त्रिदशानाम् इवेश्वरम् ॥ (५।३)

स किलाक्षातिवापस् त्वं सभास्तारो मया कृतः । (६।१)

अथ राजासने कस्माद् उपविष्टो ऽस्यलंकृतः ॥ (६।२)

परिहासेप्सया वाक्यं विराटस्य निशम्य तत् । (७।१)

स्मयमानो ऽर्जुनो राजन्न् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (७।२)

इन्द्रस्याप्यासनं राजन्न् अयम् आरोढुम् अर्हति । (८।१)

ब्रह्मण्यः श्रुतवांस्त्यागी यज्ञशीलो दृढव्रतः ॥ (८।२)

अयं कुरूणाम् ऋषभः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः । (९।१)

अस्य कीर्तिः स्थिता लोके सूर्यस्येवोद्यतः प्रभा ॥ (९।२)

संसरन्ति दिशः सर्वा यशसो ऽस्य गभस्तयः । (१०।१)

उदितस्येव सूर्यस्य तेजसो ऽनु गभस्तयः ॥ (१०।२)

एनं दश सहस्राणि कुञ्जराणां तरस्विनाम् । (११।१)

अन्वयुः पृष्ठतो राजन् यावद् अध्यावसत् कुरून् ॥ (११।२)

त्रिंशद् एनं सहस्राणि रथाः काञ्चनमालिनः । (१२।१)

सदश्वैर् उपसंपन्नाः पृष्ठतो ऽनुययुः सदा ॥ (१२।२)

एनम् अष्टशताः सूताः सुमृष्टमणिकुण्डलाः । (१३।१)

अस्तुवन्मागधैः सार्धं पुरा शक्रम् इवर्षयः ॥ (१३।२)

एनं नित्यम् उपासन्त कुरवः किंकरा यथा । (१४।१)

सर्वे च राजन् राजानो धनेश्वरम् इवामराः ॥ (१४।२)

एष सर्वान्महीपालान् करम् आहारयत् तदा । (१५।१)

वैश्यान् इव महाराज विवशान् स्ववशान् अपि ॥ (१५।२)

अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातकानां महात्मनाम् । (१६।१)

उपजीवन्ति राजानम् एनं सुचरितव्रतम् ॥ (१६।२)

एष वृद्धान् अनाथांश्च व्यङ्गान् पङ्गूंश्च मानवान् । (१७।१)

पुत्रवत् पालयामास प्रजा धर्मेण चाभिभो ॥ (१७।२)

एष धर्मे दमे चैव क्रोधे चापि यतव्रतः । (१८।१)

महाप्रसादो ब्रह्मण्यः सत्यवादी च पार्थिवः ॥ (१८।२)

श्रीप्रतापेन चैतस्य तप्यते स सुयोधनः । (१९।१)

सगणः सह कर्णेन सौबलेनापि वा विभुः ॥ (१९।२)

न शक्यन्ते ह्यस्य गुणाः प्रसंख्यातुं नरेश्वर । (२०।१)

एष धर्मपरो नित्यम् आनृशंस्यश्च पाण्डवः ॥ (२०।२)

एवंयुक्तो महाराजः पाण्डवः पार्थिवर्षभः । (२१।१)

कथं नार्हति राजार्हम् आसनं पृथिवीपतिः ॥ (२१।२)