मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

बृहस्पतेश् चान्द्रमसी भार्याभूद् या यशस्विनी । (१।२)

अग्नीन् साजनयत् पुण्यान् षडेकां चापि पुत्रिकाम् ॥ (१।३)

आहुतिष्वेव यस्याग्नेर् हविषाज्यं विधीयते । (२।१)

सो ऽग्निर् बृहस्पतेः पुत्रः शंयुर् नाम महाप्रभः ॥ (२।२)

चातुर्मास्येषु यस्येष्ट्याम् अश्वमेधे ऽग्रजः पशुः । (३।१)

दीप्तो ज्वालैर् अनेकाभैर् अग्निर् एको ऽथ वीर्यवान् ॥ (३।२)

शंयोर् अप्रतिमा भार्या सत्या सत्या च धर्मजा । (४।१)

अग्निस् तस्य सुतो दीप्तस् तिस्रः कन्याश् च सुव्रताः ॥ (४।२)

प्रथमेनाज्यभागेन पूज्यते यो ऽग्निर् अध्वरे । (५।१)

अग्निस् तस्य भरद्वाजः प्रथमः पुत्र उच्यते ॥ (५।२)

पौर्णमास्येषु सर्वेषु हविषाज्यं स्रुवोद्यतम् । (६।१)

भरतो नामतः सो ऽग्निर् द्वितीयः शंयुतः सुतः ॥ (६।२)

तिस्रः कन्या भवन्त्यन्या यासां स भरतः पतिः । (७।१)

भरतस् तु सुतस् तस्य भरत्येका च पुत्रिका ॥ (७।२)

भरतो भरतस्याग्नेः पावकस् तु प्रजापतेः । (८।१)

महान् अत्यर्थम् अहितस् तथा भरतसत्तम ॥ (८।२)

भरद्वाजस्य भार्या तु वीरा वीरश्च पिण्डदः । (९।१)

प्राहुर् आज्येन तस्येज्यां सोमस्येव द्विजाः शनैः ॥ (९।२)

हविषा यो द्वितीयेन सोमेन सह युज्यते । (१०।१)

रथप्रभू रथध्वानः कुम्भरेताः स उच्यते ॥ (१०।२)

सरय्वां जनयत् सिद्धिं भानुं भाभिः समावृणोत् । (११।१)

आग्नेयम् आनयन् नित्यम् आह्वानेष्वेष कथ्यते ॥ (११।२)

यस् तु न च्यवते नित्यं यशसा वर्चसा श्रिया । (१२।१)

अग्निर् निश्च्यवनो नाम पृथिवीं स्तौति केवलम् ॥ (१२।२)

विपाप्मा कलुषैर् मुक्तो विशुद्धश् चार्चिषा ज्वलन् । (१३।१)

विपापो ऽग्निः सुतस् तस्य सत्यः समयकर्मसु ॥ (१३।२)

आक्रोशतां हि भूतानां यः करोति हि निष्कृतिम् । (१४।१)

अग्निः स निष्कृतिर् नाम शोभयत्यभिसेवितः ॥ (१४।२)

अनुकूजन्ति येनेह वेदनार्ताः स्वयं जनाः । (१५।१)

तस्य पुत्रः स्वनो नाम पावकः स रुजस्करः ॥ (१५।२)

यस् तु विश्वस्य जगतो बुद्धिम् आक्रम्य तिष्ठति । (१६।१)

तं प्राहुर् अध्यात्मविदो विश्वजिन् नाम पावकम् ॥ (१६।२)

अन्तराग्निः श्रितो यो हि भुक्तं पचति देहिनाम् । (१७।१)

स यज्ञे विश्वभुङ् नाम सर्वलोकेषु भारत ॥ (१७।२)

ब्रह्मचारी यतात्मा च सततं विपुलव्रतः । (१८।१)

ब्राह्मणाः पूजयन्त्येनं पाकयज्ञेषु पावकम् ॥ (१८।२)

प्रथितो गोपतिर् नाम नदी यस्याभवत् प्रिया । (१९।१)

तस्मिन् सर्वाणि कर्माणि क्रियन्ते कर्मकर्तृभिः ॥ (१९।२)

वडवामुखः पिबत्यम्भो यो ऽसौ परमदारुणः । (२०।१)

ऊर्ध्वभाग् ऊर्ध्वभाङ् नाम कविः प्राणाश्रितस् तु सः ॥ (२०।२)

उदग्द्वारं हविर् यस्य गृहे नित्यं प्रदीयते । (२१।१)

ततः स्विष्टं भवेद् आज्यं स्विष्टकृत् परमः स्मृतः ॥ (२१।२)

यः प्रशान्तेषु भूतेषु मन्युर् भवति पावकः । (२२।१)

क्रोधस्य तु रसो जज्ञे मन्यती चाथ पुत्रिका । (२२।२)

स्वाहेति दारुणा क्रूरा सर्वभूतेषु तिष्ठति ॥ (२२।३)

त्रिदिवे यस्य सदृशो नास्ति रूपेण कश्चन । (२३।१)

अतुल्यत्वात् कृतो देवैर् नाम्ना कामस् तु पावकः ॥ (२३।२)

संहर्षाद् धारयन् क्रोधं धन्वी स्रग्वी रथे स्थितः । (२४।१)

समरे नाशयेच्छत्रून् अमोघो नाम पावकः ॥ (२४।२)

उक्थो नाम महाभाग त्रिभिर् उक्थैर् अभिष्टुतः । (२५।१)

महावाचं त्वजनयत् सकामाश्वं हि यं विदुः ॥ (२५।२)