शृणु राजन्न् अवहितश्चरितं पूर्वकस्य ते । (१।१)

मोक्षयित्वा मयं तत्र पार्थः शस्त्रभृतां वरः । (१।२)

गाण्डीवं कार्मुकश्रेष्ठं तूणी चाक्षयसायकौ । (१।३)

दिव्यान्यस्त्राणि राजेन्द्र दुर्लभानि नृपैर् भुवि । (१।४)

रथध्वजं पताकाश्च श्वेताश्वैः सह वीर्यवान् । (१।५)

एतानि पावकात् प्राप्य मुदा परमया युतः । (१।६)

तस्थौ पार्थो महावीर्यस्तदा सह मयेन सः ॥ (१।७)

वैशंपायन उवाच । (२।१)

ततो ऽब्रवीन्मयः पार्थं वासुदेवस्य संनिधौ । (२।२)

पाण्डवेन परित्रातस्तत्कृतं प्रत्यनुस्मरन् । (२।३)

प्राञ्जलिः श्लक्ष्णया वाचा पूजयित्वा पुनः पुनः ॥ (२।४)

अस्माच्च कृष्णात् संक्रुद्धात् पावकाच्च दिधक्षतः । (३।१)

त्वया त्रातो ऽस्मि कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते । (३।२)

अहं हि विश्वकर्मा वै असुराणां परंतप । (३।३)

तस्मात् ते विस्मयं किंचित् कुर्याम् अन्यैः सुदुष्करम् । (३।४)

एवम् उक्तो महावीर्यः पार्थो मायाविदं मयम् । (३।५)

ध्यात्वा मुहूर्तं कौन्तेयः प्रहसन् वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (३।६)

अर्जुन उवाच । (४।१)

कृतम् एव त्वया सर्वं स्वस्ति गच्छ महासुर । (४।२)

प्रीतिमान् भव मे नित्यं प्रीतिमन्तो वयं च ते । (४।३)

प्राप्तोपकाराद् अर्थं हि नाहरामीति मे व्रतम् ॥ (४।४)

मय उवाच । (५।१)

युक्तम् एतत् त्वयि विभो यथात्थ पुरुषर्षभ । (५।२)

प्रीतिपूर्वम् अहं किंचित् कर्तुम् इच्छामि भारत ॥ (५।३)

अहं हि विश्वकर्मा वै दानवानां महाकविः । (६।१)

सो ऽहं वै त्वत्कृते किंचित् कर्तुम् इच्छामि पाण्डव । (६।२)

दानवानां पुरा पार्थ प्रासादा हि मया कृताः । (६।३)

रम्याणि सुखदर्शानि भोगाढ्यानि सहस्रशः । (६।४)

उद्यानानि च रम्याणि सरांसि विविधानि च । (६।५)

विचित्राणि च शस्त्राणि रथाः कामगमास्तथा । (६।६)

नगराणि विशालानि साट्टप्राकारतोरणैः । (६।७)

वाहनानि च मुख्यानि विचित्राणि सहस्रशः । (६।८)

बिलानि रमणीयानि सुखयुक्तानि वै भृशम् । (६।९)

एते कृता मया सर्वे तस्माद् इच्छामि फल्गुन ॥ (६।१०)

अर्जुन उवाच । (७।१)

प्राणकृच्छ्राद् विमुक्तं त्वम् आत्मानं मन्यसे मया । (७।२)

एवं गते न शक्ष्यामि किंचित् कारयितुं त्वया ॥ (७।३)

न चापि तव संकल्पं मोघम् इच्छामि दानव । (८।१)

कृष्णस्य क्रियतां किंचित् तथा प्रतिकृतं मयि । (८।२)

मयः । (८।३)

वासुदेव मया कर्तुं किम् इच्छसि शुभानन ॥ (८।४)

वैशंपायन उवाच । (९।१)

चोदितो वासुदेवस्तु मयेन भरतर्षभ । (९।२)

मुहूर्तम् इव संदध्यौ किम् अयं चोद्यताम् इति । (९।३)

नैपुणं दिवि शिल्पस्य संचिन्त्य मयम् अब्रवीत् । (९।४)

ततो विचिन्त्य मनसा लोकनाथः प्रजापतिः ॥ (९।५)

चोदयामास तं कृष्णः सभा वै क्रियताम् इति । (१०।१)

यदि त्वं कर्तुकामो ऽसि प्रियं शिल्पवतां वर । (१०।२)

धर्मराजस्य दैतेय यादृशीम् इह मन्यसे । (१०।३)

अनवाप्यां मनुष्येण तादृशीं कुरु वै सभाम् । (१०।४)

असुरान्मानुषान् देवान् गन्धर्वान् राक्षसान् अपि ॥ (१०।५)

यां कृतां नानुकुर्युस्ते मानवाः प्रेक्ष्य विस्मिताः । (११।१)

मनुष्यलोके कृत्स्ने ऽस्मिंस्तादृशीं कुरु वै सभाम् ॥ (११।२)

यत्र दिव्यान् अभिप्रायान् पश्येम विहितांस्त्वया । (१२।१)

आसुरान्मानुषांश्चैव तां सभां कुरु वै मय ॥ (१२।२)

प्रतिगृह्य तु तद् वाक्यं सम्प्रहृष्टो मयस्तदा । (१३।१)

विमानप्रतिमां चक्रे पाण्डवस्य सभां मुदा ॥ (१३।२)

ततः कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजे युधिष्ठिरे । (१४।१)

सर्वम् एतद् यथावेद्य दर्शयामासतुर् मयम् ॥ (१४।२)

तस्मै युधिष्ठिरः पूजां यथार्हम् अकरोत् तदा । (१५।१)

आसनं कल्पयामास पूजयामास च प्रभुः । (१५।२)

स तु तां प्रतिजग्राह मयः सत्कृत्य सत्कृतः ॥ (१५।३)

स पूर्वदेवचरितं तत्र तत्र विशां पते । (१६।१)

सम्प्रहृष्टो मयो राजन् पाण्डवस्य च तत्त्वतः । (१६।२)

कथयामास दैतेयः पाण्डुपुत्रेषु भारत ॥ (१६।३)

स कालं कंचिद् आश्वस्य विश्वकर्मा प्रचिन्त्य च । (१७।१)

सभां प्रचक्रमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ (१७।२)

अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः । (१८।१)

पुण्ये ऽहनि महातेजाः कृतकौतुकमङ्गलः ॥ (१८।२)

तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान् पायसेन सहस्रशः । (१९।१)

धनं बहुविधं दत्त्वा तेभ्य एव च वीर्यवान् । (१९।२)

इति सर्वविधिं कृत्वा प्रदक्षिणम् अवर्तत ॥ (१९।३)

सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपां मनोरमाम् । (२०।१)

जनौघस्य रथौघस्य यानयुग्यस्य चैव हि । (२०।२)

दशकिष्कुसहस्रां तां मापयामास सर्वतः ॥ (२०।३)