ब्राह्मण उवाच । (१।१)

एकः शास्ता न द्वितीयो ऽस्ति शास्ता यथा नियुक्तो ऽस्मि तथा चरामि । (१।२)

हृद्येष तिष्ठन् पुरुषः शास्ति शास्ता तेनैव युक्तः प्रवणाद् इवोदकम् ॥ (१।३)

एको गुरुर् नास्ति ततो द्वितीयो यो हृच्छयस्तम् अहम् अनुब्रवीमि । (२।१)

तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव पराभूता दानवाः सर्व एव ॥ (२।२)

एको बन्धुर् नास्ति ततो द्वितीयो यो हृच्छयस्तम् अहम् अनुब्रवीमि । (३।१)

तेनानुशिष्टा बान्धवा बन्धुमन्तः सप्तर्षयः सप्त दिवि प्रभान्ति ॥ (३।२)

एकः श्रोता नास्ति ततो द्वितीयो यो हृच्छयस्तम् अहम् अनुब्रवीमि । (४।१)

तस्मिन् गुरौ गुरुवासं निरुष्य शक्रो गतः सर्वलोकामरत्वम् ॥ (४।२)

एको द्वेष्टा नास्ति ततो द्वितीयो यो हृच्छयस्तम् अहम् अनुब्रवीमि । (५।१)

तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव लोकद्विष्टाः पन्नगाः सर्व एव ॥ (५।२)

अत्राप्युदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम् । (६।१)

प्रजापतौ पन्नगानां देवर्षीणां च संविदम् ॥ (६।२)

देवर्षयश्च नागाश्च असुराश्च प्रजापतिम् । (७।१)

पर्यपृच्छन्न् उपासीनाः श्रेयो नः प्रोच्यताम् इति ॥ (७।२)

तेषां प्रोवाच भगवाञ् श्रेयः समनुपृच्छताम् । (८।१)

ओम् इत्येकाक्षरं ब्रह्म ते श्रुत्वा प्राद्रवन् दिशः ॥ (८।२)

तेषां प्राद्रवमाणानाम् उपदेशार्थम् आत्मनः । (९।१)

सर्पाणां दशने भावः प्रवृत्तः पूर्वम् एव तु ॥ (९।२)

असुराणां प्रवृत्तस्तु दम्भभावः स्वभावजः । (१०।१)

दानं देवा व्यवसिता दमम् एव महर्षयः ॥ (१०।२)

एकं शास्तारम् आसाद्य शब्देनैकेन संस्कृताः । (११।१)

नाना व्यवसिताः सर्वे सर्पदेवर्षिदानवाः ॥ (११।२)

शृणोत्ययं प्रोच्यमानं गृह्णाति च यथातथम् । (१२।१)

पृच्छतस्तावतो भूयो गुरुर् अन्यो ऽनुमन्यते ॥ (१२।२)

तस्य चानुमते कर्म ततः पश्चात् प्रवर्तते । (१३।१)

गुरुर् बोद्धा च शत्रुश्च द्वेष्टा च हृदि संश्रितः ॥ (१३।२)

पापेन विचरंल् लोके पापचारी भवत्ययम् । (१४।१)

शुभेन विचरंल् लोके शुभचारी भवत्युत ॥ (१४।२)

कामचारी तु कामेन य इन्द्रियसुखे रतः । (१५।१)

व्रतचारी सदैवैष य इन्द्रियजये रतः ॥ (१५।२)

अपेतव्रतकर्मा तु केवलं ब्रह्मणि श्रितः । (१६।१)

ब्रह्मभूतश्चरंल् लोके ब्रह्मचारी भवत्ययम् ॥ (१६।२)

ब्रह्मैव समिधस्तस्य ब्रह्माग्निर् ब्रह्म संस्तरः । (१७।१)

आपो ब्रह्म गुरुर् ब्रह्म स ब्रह्मणि समाहितः ॥ (१७।२)

एतद् एतादृशं सूक्ष्मं ब्रह्मचर्यं विदुर् बुधाः । (१८।१)

विदित्वा चान्वपद्यन्त क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिनः ॥ (१८।२)