नारद उवाच । (१।१)

आविष्कृतबलं कर्णं ज्ञात्वा राजा तु मागधः । (१।२)

आह्वयद् द्वैरथेनाजौ जरासंधो महीपतिः ॥ (१।३)

तयोः समभवद् युद्धं दिव्यास्त्रविदुषोर् द्वयोः । (२।१)

युधि नानाप्रहरणैर् अन्योन्यम् अभिवर्षतोः ॥ (२।२)

क्षीणबाणौ विधनुषौ भग्नखड्गौ महीं गतौ । (३।१)

बाहुभिः समसज्जेताम् उभावपि बलान्वितौ ॥ (३।२)

बाहुकण्टकयुद्धेन तस्य कर्णो ऽथ युध्यतः । (४।१)

बिभेद संधिं देहस्य जरया श्लेषितस्य ह ॥ (४।२)

स विकारं शरीरस्य दृष्ट्वा नृपतिर् आत्मनः । (५।१)

प्रीतो ऽस्मीत्यब्रवीत् कर्णं वैरम् उत्सृज्य भारत ॥ (५।२)

प्रीत्या ददौ स कर्णाय मालिनीं नगरीम् अथ । (६।१)

अङ्गेषु नरशार्दूल स राजासीत् सपत्नजित् ॥ (६।२)

पालयामास चम्पां तु कर्णः परबलार्दनः । (७।१)

दुर्योधनस्यानुमते तवापि विदितं तथा ॥ (७।२)

एवं शस्त्रप्रतापेन प्रथितः सो ऽभवत् क्षितौ । (८।१)

त्वद्धितार्थं सुरेन्द्रेण भिक्षितो वर्मकुण्डले ॥ (८।२)

स दिव्ये सहजे प्रादात् कुण्डले परमार्चिते । (९।१)

सहजं कवचं चैव मोहितो देवमायया ॥ (९।२)

विमुक्तः कुण्डलाभ्यां च सहजेन च वर्मणा । (१०।१)

निहतो विजयेनाजौ वासुदेवस्य पश्यतः ॥ (१०।२)

ब्राह्मणस्याभिशापेन रामस्य च महात्मनः । (११।१)

कुन्त्याश्च वरदानेन मायया च शतक्रतोः ॥ (११।२)

भीष्मावमानात् संख्यायां रथानाम् अर्धकीर्तनात् । (१२।१)

शल्यात् तेजोवधाच्चापि वासुदेवनयेन च ॥ (१२।२)

रुद्रस्य देवराजस्य यमस्य वरुणस्य च । (१३।१)

कुबेरद्रोणयोश्चैव कृपस्य च महात्मनः ॥ (१३।२)

अस्त्राणि दिव्यान्यादाय युधि गाण्डीवधन्वना । (१४।१)

हतो वैकर्तनः कर्णो दिवाकरसमद्युतिः ॥ (१४।२)

एवं शप्तस्तव भ्राता बहुभिश्चापि वञ्चितः । (१५।१)

न शोच्यः स नरव्याघ्रो युद्धे हि निधनं गतः ॥ (१५।२)