MBh, 14, 44
Select a line for its word-by-word analysis.
नामलक्षणसंयुक्तं सर्वं वक्ष्यामि तत्त्वतः ॥ (१।३)
nāmalakṣaṇasaṃyuktaṃ sarvaṃ vakṣyāmi tattvataḥ ||
अहः पूर्वं ततो रात्रिर् मासाः शुक्लादयः स्मृताः । (२।१)
ahaḥ pūrvaṃ tato rātrir māsāḥ śuklādayaḥ smṛtāḥ |
रूपाणां ज्योतिर् आदिस्तु स्पर्शादिर् वायुर् उच्यते । (३।२)
rūpāṇāṃ jyotir ādistu sparśādir vāyur ucyate |
अतः परं प्रवक्ष्यामि भूतानाम् आदिम् उत्तमम् । (४।१)
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi bhūtānām ādim uttamam |
आदित्यो ज्योतिषाम् आदिर् अग्निर् भूतादिर् इष्यते ॥ (४।२)
ādityo jyotiṣām ādir agnir bhūtādir iṣyate ||
यद्यस्मिन्नियतं लोके सर्वं सावित्रम् उच्यते ॥ (५।३)
yadyasminniyataṃ loke sarvaṃ sāvitram ucyate ||
गावश्चतुष्पदाम् आदिर् मनुष्याणां द्विजातयः ॥ (६।२)
gāvaścatuṣpadām ādir manuṣyāṇāṃ dvijātayaḥ ||
श्येनः पतत्रिणाम् आदिर् यज्ञानां हुतम् उत्तमम् । (७।१)
śyenaḥ patatriṇām ādir yajñānāṃ hutam uttamam |
परिसर्पिणां तु सर्वेषां ज्येष्ठः सर्पो द्विजोत्तमाः ॥ (७।२)
parisarpiṇāṃ tu sarveṣāṃ jyeṣṭhaḥ sarpo dvijottamāḥ ||
कृतम् आदिर् युगानां च सर्वेषां नात्र संशयः । (८।१)
kṛtam ādir yugānāṃ ca sarveṣāṃ nātra saṃśayaḥ |
सर्वेषां भक्ष्यभोज्यानाम् अन्नं परमम् उच्यते । (९।१)
sarveṣāṃ bhakṣyabhojyānām annaṃ paramam ucyate |
द्रवाणां चैव सर्वेषां पेयानाम् आप उत्तमाः ॥ (९।२)
dravāṇāṃ caiva sarveṣāṃ peyānām āpa uttamāḥ ||
स्थावराणां च भूतानां सर्वेषाम् अविशेषतः । (१०।१)
sthāvarāṇāṃ ca bhūtānāṃ sarveṣām aviśeṣataḥ |
ब्रह्मक्षेत्रं सदा पुण्यं प्लक्षः प्रथमजः स्मृतः ॥ (१०।२)
brahmakṣetraṃ sadā puṇyaṃ plakṣaḥ prathamajaḥ smṛtaḥ ||
अहं प्रजापतीनां च सर्वेषां नात्र संशयः । (११।१)
ahaṃ prajāpatīnāṃ ca sarveṣāṃ nātra saṃśayaḥ |
मम विष्णुर् अचिन्त्यात्मा स्वयंभूर् इति स स्मृतः ॥ (११।२)
mama viṣṇur acintyātmā svayaṃbhūr iti sa smṛtaḥ ||
पर्वतानां महामेरुः सर्वेषाम् अग्रजः स्मृतः । (१२।१)
parvatānāṃ mahāmeruḥ sarveṣām agrajaḥ smṛtaḥ |
दिशां च प्रदिशां चोर्ध्वा दिग्जाता प्रथमं तथा ॥ (१२।२)
diśāṃ ca pradiśāṃ cordhvā digjātā prathamaṃ tathā ||
तथा त्रिपथगा गङ्गा नदीनाम् अग्रजा स्मृता । (१३।१)
tathā tripathagā gaṅgā nadīnām agrajā smṛtā |
तथा सरोदपानानां सर्वेषां सागरो ऽग्रजः ॥ (१३।२)
tathā sarodapānānāṃ sarveṣāṃ sāgaro 'grajaḥ ||
नरकिंनरयक्षाणां सर्वेषाम् ईश्वरः प्रभुः ॥ (१४।२)
narakiṃnarayakṣāṇāṃ sarveṣām īśvaraḥ prabhuḥ ||
आदिर् विश्वस्य जगतो विष्णुर् ब्रह्ममयो महान् । (१५।१)
ādir viśvasya jagato viṣṇur brahmamayo mahān |
भूतं परतरं तस्मात् त्रैलोक्ये नेह विद्यते ॥ (१५।२)
bhūtaṃ parataraṃ tasmāt trailokye neha vidyate ||
आश्रमाणां च गार्हस्थ्यं सर्वेषां नात्र संशयः । (१६।१)
āśramāṇāṃ ca gārhasthyaṃ sarveṣāṃ nātra saṃśayaḥ |
लोकानाम् आदिर् अव्यक्तं सर्वस्यान्तस्तद् एव च ॥ (१६।२)
lokānām ādir avyaktaṃ sarvasyāntastad eva ca ||
सुखस्यान्तः सदा दुःखं दुःखस्यान्तः सदा सुखम् ॥ (१७।२)
sukhasyāntaḥ sadā duḥkhaṃ duḥkhasyāntaḥ sadā sukham ||
सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः । (१८।१)
sarve kṣayāntā nicayāḥ patanāntāḥ samucchrayāḥ |
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं हि जीवितम् ॥ (१८।२)
saṃyogā viprayogāntā maraṇāntaṃ hi jīvitam ||
सर्वं कृतं विनाशान्तं जातस्य मरणं ध्रुवम् । (१९।१)
sarvaṃ kṛtaṃ vināśāntaṃ jātasya maraṇaṃ dhruvam |
अशाश्वतं हि लोके ऽस्मिन् सर्वं स्थावरजङ्गमम् ॥ (१९।२)
aśāśvataṃ hi loke 'smin sarvaṃ sthāvarajaṅgamam ||
इष्टं दत्तं तपो ऽधीतं व्रतानि नियमाश्च ये । (२०।१)
iṣṭaṃ dattaṃ tapo 'dhītaṃ vratāni niyamāśca ye |
सर्वम् एतद् विनाशान्तं ज्ञानस्यान्तो न विद्यते ॥ (२०।२)
sarvam etad vināśāntaṃ jñānasyānto na vidyate ||
तस्माज्ज्ञानेन शुद्धेन प्रसन्नात्मा समाहितः । (२१।१)
tasmājjñānena śuddhena prasannātmā samāhitaḥ |
निर्ममो निरहंकारो मुच्यते सर्वपाप्मभिः ॥ (२१।२)
nirmamo nirahaṃkāro mucyate sarvapāpmabhiḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.