वैशंपायन उवाच । (१।१)

कृतास्त्रान् धार्तराष्ट्रांश्च पाण्डुपुत्रांश्च भारत । (१।२)

दृष्ट्वा द्रोणो ऽब्रवीद् राजन् धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ (१।३)

कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः । (२।१)

गाङ्गेयस्य च सांनिध्ये व्यासस्य विदुरस्य च । (२।२)

त्रयाणाम् इव लोकानां प्रजापतिम् इव स्थितम् ॥ (२।३)

राजन् सम्प्राप्तविद्यास्ते कुमाराः कुरुसत्तम । (३।१)

ते दर्शयेयुः स्वां शिक्षां राजन्न् अनुमते तव ॥ (३।२)

ततो ऽब्रवीन् महाराजः प्रहृष्टेनान्तरात्मना । (४।१)

भारद्वाज महत् कर्म कृतं ते द्विजसत्तम ॥ (४।२)

यदा तु मन्यसे कालं यस्मिन् देशे यथा यथा । (५।१)

तथा तथा विधानाय स्वयम् आज्ञापयस्व माम् ॥ (५।२)

स्पृहयाम्यद्य निर्वेदात् पुरुषाणां सचक्षुषाम् । (६।१)

अस्त्रहेतोः पराक्रान्तान् ये मे द्रक्ष्यन्ति पुत्रकान् ॥ (६।२)

क्षत्तर् यद् गुरुर् आचार्यो ब्रवीति कुरु तत् तथा । (७।१)

न हीदृशं प्रियं मन्ये भविता धर्मवत्सल ॥ (७।२)

ततो राजानम् आमन्त्र्य विदुरानुगतो बहिः । (८।१)

भारद्वाजो महाप्राज्ञो मापयामास मेदिनीम् । (८।२)

प्रेक्ष्यागारं सुविपुलं शास्त्रदृष्ट्या यथाविधि । (८।३)

समाम् अवृक्षां निर्गुल्माम् उदक्प्रवणसंस्थिताम् ॥ (८।४)

तस्यां भूमौ बलिं चक्रे तिथौ नक्षत्रपूजिते । (९।१)

अवघुष्टं पुरे चापि तदर्थं वदतां वर ॥ (९।२)

रङ्गभूमौ सुविपुलं शास्त्रदृष्टं यथाविधि । (१०।१)

प्रेक्षागारं सुविहितं चक्रुस्तत्र च शिल्पिनः । (१०।२)

राज्ञः सर्वायुधोपेतं स्त्रीणां चैव नरर्षभ । (१०।३)

मनस्यमञ्चान् विपुलान् अकरोद् दर्शनेप्सया ॥ (१०।४)

मञ्चांश्च कारयामासुस्तत्र जानपदा जनाः । (११।१)

विपुलान् उच्छ्रयोपेताञ् शिबिकाश्च महाधनाः ॥ (११।२)

तस्मिंस्ततो ऽहनि प्राप्ते राजा ससचिवस्तदा । (१२।१)

सान्तःपुरः सहामात्यो व्यासस्यानुमते तदा । (१२।२)

भीष्मं प्रमुखतः कृत्वा कृपं चाचार्यसत्तमम् । (१२।३)

बाह्लीकं सोमदत्तं च भूरिश्रवसम् एव च । (१२।४)

कुरून् अन्यांश्च सचिवान् आदाय नगराद् बहिः । (१२।५)

रङ्गभूमिं समासाद्य ब्राह्मणैः सहितो नृपः ॥ (१२।६)

मुक्ताजालपरिक्षिप्तं वैडूर्यमणिभूषितम् । (१३।१)

शातकुम्भमयं दिव्यं प्रेक्षागारम् उपागमत् ॥ (१३।२)

गान्धारी च महाभागा कुन्ती च जयतां वर । (१४।१)

स्त्रियश्च सर्वा या राज्ञः सप्रेष्याः सपरिच्छदाः । (१४।२)

हर्षाद् आरुरुहुर् मञ्चान् मेरुं देवस्त्रियो यथा ॥ (१४।३)

ब्राह्मणक्षत्रियाद्यं च चातुर्वर्ण्यं पुराद् द्रुतम् । (१५।१)

दर्शनेप्सु समभ्यागात् कुमाराणां कृतास्त्रताम् । (१५।२)

क्षणेनैकस्थतां तत्र दर्शनेप्सु जगाम ह ॥ (१५।३)

प्रवादितैश्च वादित्रैर् जनकौतूहलेन च । (१६।१)

महार्णव इव क्षुब्धः समाजः सो ऽभवत् तदा ॥ (१६।२)

ततः शुक्लाम्बरधरः शुक्लयज्ञोपवीतवान् । (१७।१)

शुक्लकेशः सितश्मश्रुः शुक्लमाल्यानुलेपनः ॥ (१७।२)

रङ्गमध्यं तदाचार्यः सपुत्रः प्रविवेश ह । (१८।१)

नभो जलधरैर् हीनं साङ्गारक इवांशुमान् ॥ (१८।२)

स यथासमयं चक्रे बलिं बलवतां वरः । (१९।१)

ब्राह्मणांश्चात्र मन्त्रज्ञान् वाचयामास मङ्गलम् । (१९।२)

सुवर्णमणिरत्नानि वस्त्राणि विविधानि च । (१९।३)

प्रददौ दक्षिणां राजा द्रोणस्य च कृपस्य च ॥ (१९।४)

अथ पुण्याहघोषस्य पुण्यस्य तदनन्तरम् । (२०।१)

विविशुर् विविधं गृह्य शस्त्रोपकरणं नराः ॥ (२०।२)

ततो बद्धतनुत्राणा बद्धकक्ष्या महाबलाः । (२१।१)

बद्धतूणाः सधनुषो विविशुर् भरतर्षभाः ॥ (२१।२)

अनुज्येष्ठं च ते तत्र युधिष्ठिरपुरोगमाः । (२२।१)

रङ्गमध्ये स्थितं द्रोणम् अभिवाद्य नरर्षभाः । (२२।२)

चक्रुः पूजां यथान्यायं द्रोणस्य च कृपस्य च । (२२।३)

आशीर्भिश्च प्रयुक्ताभिः सर्वे संहृष्टमानसाः । (२२।४)

अभिवाद्य पुनः शस्त्रान् बलिपुष्पैः समर्चितान् । (२२।५)

रक्तचन्दनसंमिश्रैः स्वयम् अर्चन्त कौरवाः । (२२।६)

रक्तचन्दनदिग्धाश्च रक्तमाल्यानुधारिणः । (२२।७)

सर्वे रक्तपताकाश्च सर्वे रक्तान्तलोचनाः । (२२।८)

द्रोणेन समनुज्ञाताः गृह्य शस्त्रं परंतपाः । (२२।९)

धनूंषि पूर्वं संगृह्य तप्तकाञ्चनभूषिताः । (२२।१०)

सज्जानि विविधाकाराः शरैः संधाय कौरवाः । (२२।११)

ज्याघोषतलघोषं च कृत्वा भूतान्यपूजयन् । (२२।१२)

शस्त्रमार्गान् यथोत्सृष्टांश्चेरुः सर्वे नरर्षभाः । (२२।१३)

चक्रुर् अस्त्रं महावीर्याः कुमाराः परमाद्भुतम् । (२२।१४)

केषांचित् तरुमूलेषु शरा निपतिता नृप । (२२।१५)

केषांचित् पुष्पमुकुटे निपतन्ति स्म सायकाः । (२२।१६)

केचिल् लक्ष्याणि विविधैर् बाणैर् आहतलक्षणैः । (२२।१७)

विव्यधुर् लाघवोत्सृष्टैर् गुरूणि च लघूनि च ॥ (२२।१८)

केचिच्छराक्षेपभयाच्छिरांस्यवननामिरे । (२३।१)

मनुजा धृष्टम् अपरे वीक्षांचक्रुः सविस्मयाः ॥ (२३।२)

ते स्म लक्ष्याणि विविधुर् बाणैर् नामाङ्कशोभितैः । (२४।१)

विविधैर् लाघवोत्सृष्टैर् उह्यन्तो वाजिभिर् द्रुतम् ॥ (२४।२)

तत् कुमारबलं तत्र गृहीतशरकार्मुकम् । (२५।१)

गन्धर्वनगराकारं प्रेक्ष्य ते विस्मिताभवन् ॥ (२५।२)

सहसा चुक्रुशुस्तत्र नराः शतसहस्रशः । (२६।१)

विस्मयोत्फुल्लनयनाः साधु साध्विति भारत ॥ (२६।२)

कृत्वा धनुषि ते मार्गान् रथचर्यासु चासकृत् । (२७।१)

गजपृष्ठे ऽश्वपृष्ठे च नियुद्धे च महाबलाः ॥ (२७।२)

गृहीतखड्गचर्माणस्ततो भूयः प्रहारिणः । (२८।१)

त्सरुमार्गान् यथोद्दिष्टांश्चेरुः सर्वासु भूमिषु ॥ (२८।२)

लाघवं सौष्ठवं शोभां स्थिरत्वं दृढमुष्टिताम् । (२९।१)

ददृशुस्तत्र सर्वेषां प्रयोगे खड्गचर्मणाम् ॥ (२९।२)

अथ तौ नित्यसंहृष्टौ सुयोधनवृकोदरौ । (३०।१)

अवतीर्णौ गदाहस्तावेकशृङ्गाविवाचलौ ॥ (३०।२)

बद्धकक्ष्यौ महाबाहू पौरुषे पर्यवस्थितौ । (३१।१)

बृंहन्तौ वाशिताहेतोः समदाविव कुञ्जरौ ॥ (३१।२)

तौ प्रदक्षिणसव्यानि मण्डलानि महाबलौ । (३२।१)

चेरतुर् निर्मलगदौ समदाविव गोवृषौ ॥ (३२।२)

विदुरो धृतराष्ट्राय गान्धार्यै पाण्डवारणिः । (३३।१)

न्यवेदयेतां तत् सर्वं कुमाराणां विचेष्टितम् ॥ (३३।२)