वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततः शारद्वतो वाक्यम् इत्युवाच कृपस्तदा । (१।२)

युक्तं प्राप्तं च वृद्धेन पाण्डवान् प्रति भाषितम् ॥ (१।३)

धर्मार्थसहितं श्लक्ष्णं तत्त्वतश्च सहेतुमत् । (२।१)

तत्रानुरूपं भीष्मेण ममाप्यत्र गिरं शृणु ॥ (२।२)

तेषां चैव गतिस्तीर्थैर् वासश्चैषां प्रचिन्त्यताम् । (३।१)

नीतिर् विधीयतां चापि सांप्रतं या हिता भवेत् ॥ (३।२)

नावज्ञेयो रिपुस्तात प्राकृतो ऽपि बुभूषता । (४।१)

किं पुनः पाण्डवास्तात सर्वास्त्रकुशला रणे ॥ (४।२)

तस्मात् सत्रं प्रविष्टेषु पाण्डवेषु महात्मसु । (५।१)

गूढभावेषु छन्नेषु काले चोदयम् आगते ॥ (५।२)

स्वराष्ट्रपरराष्ट्रेषु ज्ञातव्यं बलम् आत्मनः । (६।१)

उदये पाण्डवानां च प्राप्ते काले न संशयः ॥ (६।२)

निवृत्तसमयाः पार्था महात्मानो महाबलाः । (७।१)

महोत्साहा भविष्यन्ति पाण्डवा ह्यतितेजसः ॥ (७।२)

तस्माद् बलं च कोशं च नीतिश्चापि विधीयताम् । (८।१)

यथा कालोदये प्राप्ते सम्यक् तैः संदधामहे ॥ (८।२)

तात मन्यामि तत् सर्वं बुध्यस्व बलम् आत्मनः । (९।१)

नियतं सर्वमित्रेषु बलवत्स्वबलेषु च ॥ (९।२)

उच्चावचं बलं ज्ञात्वा मध्यस्थं चापि भारत । (१०।१)

प्रहृष्टम् अप्रहृष्टं च संदधाम तथा परैः ॥ (१०।२)

साम्ना भेदेन दानेन दण्डेन बलिकर्मणा । (११।१)

न्यायेनानम्य च परान् बलाच्चानम्य दुर्बलान् ॥ (११।२)

सान्त्वयित्वा च मित्राणि बलं चाभाष्यतां सुखम् । (१२।१)

सकोशबलसंवृद्धः सम्यक् सिद्धिम् अवाप्स्यसि ॥ (१२।२)

योत्स्यसे चापि बलिभिर् अरिभिः प्रत्युपस्थितैः । (१३।१)

अन्यैस्त्वं पाण्डवैर् वापि हीनस्वबलवाहनैः ॥ (१३।२)

एवं सर्वं विनिश्चित्य व्यवसायं स्वधर्मतः । (१४।१)

यथाकालं मनुष्येन्द्र चिरं सुखम् अवाप्स्यसि ॥ (१४।२)