धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

भारद्वाजेन भग्नेषु पाण्डवेषु महामृधे । (१।२)

पाञ्चालेषु च सर्वेषु कश्चिद् अन्यो ऽभ्यवर्तत ॥ (१।३)

आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा क्षत्रियाणां यशस्करीम् । (२।१)

असेवितां कापुरुषैः सेवितां पुरुषर्षभैः ॥ (२।२)

स हि वीरो नरः सूत यो भग्नेषु निवर्तते । (३।१)

अहो नासीत् पुमान् कश्चिद् दृष्ट्वा द्रोणं व्यवस्थितम् ॥ (३।२)

जृम्भमाणम् इव व्याघ्रं प्रभिन्नम् इव कुञ्जरम् । (४।१)

त्यजन्तम् आहवे प्राणान् संनद्धं चित्रयोधिनम् ॥ (४।२)

महेष्वासं नरव्याघ्रं द्विषताम् अघवर्धनम् । (५।१)

कृतज्ञं सत्यनिरतं दुर्योधनहितैषिणम् ॥ (५।२)

भारद्वाजं तथानीके दृष्ट्वा शूरम् अवस्थितम् । (६।१)

के वीराः संन्यवर्तन्त तन्ममाचक्ष्व संजय ॥ (६।२)

संजय उवाच । (७।१)

तान् दृष्ट्वा चलितान् संख्ये प्रणुन्नान् द्रोणसायकैः । (७।२)

पाञ्चालान् पाण्डवान्मत्स्यान् सृञ्जयांश्चेदिकेकयान् ॥ (७।३)

द्रोणचापविमुक्तेन शरौघेणासुहारिणा । (८।१)

सिन्धोर् इव महौघेन ह्रियमाणान् यथा प्लवान् ॥ (८।२)

कौरवाः सिंहनादेन नानावाद्यस्वनेन च । (९।१)

रथद्विपनराश्वैश्च सर्वतः पर्यवारयन् ॥ (९।२)

तान् पश्यन् सैन्यमध्यस्थो राजा स्वजनसंवृतः । (१०।१)

दुर्योधनो ऽब्रवीत् कर्णं प्रहृष्टः प्रहसन्न् इव ॥ (१०।२)

पश्य राधेय पाञ्चालान् प्रणुन्नान् द्रोणसायकैः । (११।१)

सिंहेनेव मृगान् वन्यांस्त्रासितान् दृढधन्वना ॥ (११।२)

नैते जातु पुनर् युद्धम् ईहेयुर् इति मे मतिः । (१२।१)

यथा तु भग्ना द्रोणेन वातेनेव महाद्रुमाः ॥ (१२।२)

अर्द्यमानाः शरैर् एते रुक्मपुङ्खैर् महात्मना । (१३।१)

पथा नैकेन गच्छन्ति घूर्णमानास्ततस्ततः ॥ (१३।२)

संनिरुद्धाश्च कौरव्यैर् द्रोणेन च महात्मना । (१४।१)

एते ऽन्ये मण्डलीभूताः पावकेनेव कुञ्जराः ॥ (१४।२)

भ्रमरैर् इव चाविष्टा द्रोणस्य निशितैः शरैः । (१५।१)

अन्योन्यं समलीयन्त पलायनपरायणाः ॥ (१५।२)

एष भीमो दृढक्रोधो हीनः पाण्डवसृञ्जयैः । (१६।१)

मदीयैर् आवृतो योधैः कर्ण तर्जयतीव माम् ॥ (१६।२)

व्यक्तं द्रोणमयं लोकम् अद्य पश्यति दुर्मतिः । (१७।१)

निराशो जीवितान्नूनम् अद्य राज्याच्च पाण्डवः ॥ (१७।२)

कर्ण उवाच । (१८।१)

नैष जातु महाबाहुर् जीवन्न् आहवम् उत्सृजेत् । (१८।२)

न चेमान् पुरुषव्याघ्र सिंहनादान् विशक्ष्यते ॥ (१८।३)

न चापि पाण्डवा युद्धे भज्येरन्न् इति मे मतिः । (१९।१)

शूराश्च बलवन्तश्च कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ॥ (१९।२)

विषाग्निद्यूतसंक्लेशान् वनवासं च पाण्डवाः । (२०।१)

स्मरमाणा न हास्यन्ति संग्रामम् इति मे मतिः ॥ (२०।२)

निकृतो हि महाबाहुर् अमितौजा वृकोदरः । (२१।१)

वरान् वरान् हि कौन्तेयो रथोदारान् हनिष्यति ॥ (२१।२)

असिना धनुषा शक्त्या हयैर् नागैर् नरै रथैः । (२२।१)

आयसेन च दण्डेन व्रातान् व्रातान् हनिष्यति ॥ (२२।२)

तम् एते चानुवर्तन्ते सात्यकिप्रमुखा रथाः । (२३।१)

पाञ्चालाः केकया मत्स्याः पाण्डवाश्च विशेषतः ॥ (२३।२)

शूराश्च बलवन्तश्च विक्रान्ताश्च महारथाः । (२४।१)

विशेषतश्च भीमेन संरब्धेनाभिचोदिताः ॥ (२४।२)

ते द्रोणम् अभिवर्तन्ते सर्वतः कुरुपुंगवाः । (२५।१)

वृकोदरं परीप्सन्तः सूर्यम् अभ्रगणा इव ॥ (२५।२)

एकायनगता ह्येते पीडयेयुर् यतव्रतम् । (२६।१)

अरक्ष्यमाणं शलभा यथा दीपं मुमूर्षवः । (२६।२)

असंशयं कृतास्त्राश्च पर्याप्ताश्चापि वारणे ॥ (२६।३)

अतिभारं त्वहं मन्ये भारद्वाजे समाहितम् । (२७।१)

ते शीघ्रम् अनुगच्छामो यत्र द्रोणो व्यवस्थितः । (२७।२)

काका इव महानागं मा वै हन्युर् यतव्रतम् ॥ (२७।३)

संजय उवाच । (२८।१)

राधेयस्य वचः श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा । (२८।२)

भ्रातृभिः सहितो राजन् प्रायाद् द्रोणरथं प्रति ॥ (२८।३)

तत्रारावो महान् आसीद् एकं द्रोणं जिघांसताम् । (२९।१)

पाण्डवानां निवृत्तानां नानावर्णैर् हयोत्तमैः ॥ (२९।२)