MBh, 1, 27
Select a line for its word-by-word analysis.
को ऽपराधो महेन्द्रस्य कः प्रमादश्च सूतज । (१।२)
ko 'parādho mahendrasya kaḥ pramādaśca sūtaja |
कश्यपस्य द्विजातेश्च कथं वै पक्षिराट् सुतः । (२।१)
kaśyapasya dvijāteśca kathaṃ vai pakṣirāṭ sutaḥ |
अधृष्यः सर्वभूतानाम् अवध्यश्चाभवत् कथम् ॥ (२।२)
adhṛṣyaḥ sarvabhūtānām avadhyaścābhavat katham ||
एतद् इच्छाम्यहं श्रोतुं पुराणे यदि पठ्यते ॥ (३।२)
etad icchāmyahaṃ śrotuṃ purāṇe yadi paṭhyate ||
विषयो ऽयं पुराणस्य यन् मां त्वं परिपृच्छसि । (४।२)
viṣayo 'yaṃ purāṇasya yan māṃ tvaṃ paripṛcchasi |
शृणु मे वदतः सर्वम् एतत् संक्षेपतो द्विज ॥ (४।३)
śṛṇu me vadataḥ sarvam etat saṃkṣepato dvija ||
साहाय्यम् ऋषयो देवा गन्धर्वाश्च ददुः किल ॥ (५।२)
sāhāyyam ṛṣayo devā gandharvāśca daduḥ kila ||
शक्रस्तु वीर्यसदृशम् इध्मभारं गिरिप्रभम् । (७।१)
śakrastu vīryasadṛśam idhmabhāraṃ giriprabham |
समुद्यम्यानयामास नातिकृच्छ्राद् इव प्रभुः ॥ (७।२)
samudyamyānayāmāsa nātikṛcchrād iva prabhuḥ ||
अथापश्यद् ऋषीन् ह्रस्वान् अङ्गुष्ठोदरपर्वणः । (८।१)
athāpaśyad ṛṣīn hrasvān aṅguṣṭhodaraparvaṇaḥ |
प्रलीनान् स्वेष्विवाङ्गेषु निराहारांस्तपोधनान् । (९।१)
pralīnān sveṣvivāṅgeṣu nirāhārāṃstapodhanān |
क्लिश्यमानान् मन्दबलान् गोष्पदे संप्लुतोदके ॥ (९।२)
kliśyamānān mandabalān goṣpade saṃplutodake ||
तांश्च सर्वान् स्मयाविष्टो वीर्योन्मत्तः पुरंदरः । (१०।१)
tāṃśca sarvān smayāviṣṭo vīryonmattaḥ puraṃdaraḥ |
अवहस्यात्यगाच्छीघ्रं लङ्घयित्वावमन्य च ॥ (१०।२)
avahasyātyagācchīghraṃ laṅghayitvāvamanya ca ||
मन्त्रैर् उच्चावचैर् विप्रा येन कामेन तच्छृणु ॥ (१२।२)
mantrair uccāvacair viprā yena kāmena tacchṛṇu ||
इन्द्रो ऽन्यः सर्वदेवानां भवेद् इति यतव्रताः ॥ (१३।२)
indro 'nyaḥ sarvadevānāṃ bhaved iti yatavratāḥ ||
इन्द्राच्छतगुणः शौर्ये वीर्ये चैव मनोजवः । (१४।१)
indrācchataguṇaḥ śaurye vīrye caiva manojavaḥ |
तद् बुद्ध्वा भृशसंतप्तो देवराजः शतक्रतुः । (१५।१)
tad buddhvā bhṛśasaṃtapto devarājaḥ śatakratuḥ |
तच्छ्रुत्वा देवराजस्य कश्यपो ऽथ प्रजापतिः । (१६।१)
tacchrutvā devarājasya kaśyapo 'tha prajāpatiḥ |
वालखिल्यान् उपागम्य कर्मसिद्धिम् अपृच्छत । (१६।२)
vālakhilyān upāgamya karmasiddhim apṛcchata |
केन कामेन चारब्धं भवद्भिर् होमकर्म च । (१६।५)
kena kāmena cārabdhaṃ bhavadbhir homakarma ca |
याथातथ्येन मे ब्रूत श्रोतुं कौतूहलं हि मे । (१६।६)
yāthātathyena me brūta śrotuṃ kautūhalaṃ hi me |
तद्विघातार्थम् आरम्भो विधिवत् तस्य काश्यप ॥ (१६।९)
tadvighātārtham ārambho vidhivat tasya kāśyapa ||
एवम् अस्त्विति तं चापि प्रत्यूचुः सत्यवादिनः । (१७।१)
evam astviti taṃ cāpi pratyūcuḥ satyavādinaḥ |
तान् कश्यप उवाचेदं सान्त्वपूर्वं प्रजापतिः ॥ (१७।२)
tān kaśyapa uvācedaṃ sāntvapūrvaṃ prajāpatiḥ ||
अयम् इन्द्रस्त्रिभुवने नियोगाद् ब्रह्मणः कृतः । (१८।१)
ayam indrastribhuvane niyogād brahmaṇaḥ kṛtaḥ |
इन्द्रार्थं च भवन्तो ऽपि यत्नवन्तस्तपोधनाः ॥ (१८।२)
indrārthaṃ ca bhavanto 'pi yatnavantastapodhanāḥ ||
न मिथ्या ब्रह्मणो वाक्यं कर्तुम् अर्हथ सत्तमाः । (१९।१)
na mithyā brahmaṇo vākyaṃ kartum arhatha sattamāḥ |
भवतां च न मिथ्यायं संकल्पो मे चिकीर्षितः ॥ (१९।२)
bhavatāṃ ca na mithyāyaṃ saṃkalpo me cikīrṣitaḥ ||
भवत्वेष पतत्रीणाम् इन्द्रो ऽतिबलसत्त्ववान् । (२०।१)
bhavatveṣa patatrīṇām indro 'tibalasattvavān |
प्रत्यूचुर् अभिसंपूज्य मुनिश्रेष्ठं प्रजापतिम् ॥ (२१।२)
pratyūcur abhisaṃpūjya muniśreṣṭhaṃ prajāpatim ||
इन्द्रार्थो ऽयं समारम्भः सर्वेषां नः प्रजापते । (२२।१)
indrārtho 'yaṃ samārambhaḥ sarveṣāṃ naḥ prajāpate |
अपत्यार्थं समारम्भो भवतश्चायम् ईप्सितः ॥ (२२।२)
apatyārthaṃ samārambho bhavataścāyam īpsitaḥ ||
तद् इदं सफलं कर्म त्वया वै प्रतिगृह्यताम् । (२३।१)
tad idaṃ saphalaṃ karma tvayā vai pratigṛhyatām |
तथा चैव विधत्स्वात्र यथा श्रेयो ऽनुपश्यसि ॥ (२३।२)
tathā caiva vidhatsvātra yathā śreyo 'nupaśyasi ||
एतस्मिन्न् एव काले तु देवी दाक्षायणी शुभा । (२४।१)
etasminn eva kāle tu devī dākṣāyaṇī śubhā |
तपस्तप्त्वा व्रतपरा स्नाता पुंसवने शुचिः । (२५।१)
tapastaptvā vrataparā snātā puṃsavane śuciḥ |
जनयिष्यसि पुत्रौ द्वौ वीरौ त्रिभुवनेश्वरौ ॥ (२६।२)
janayiṣyasi putrau dvau vīrau tribhuvaneśvarau ||
धार्यताम् अप्रमादेन गर्भो ऽयं सुमहोदयः ॥ (२८।२)
dhāryatām apramādena garbho 'yaṃ sumahodayaḥ ||
एकः सर्वपतत्रीणाम् इन्द्रत्वं कारयिष्यति । (२९।१)
ekaḥ sarvapatatrīṇām indratvaṃ kārayiṣyati |
त्वत्सहायौ खगावेतौ भ्रातरौ ते भविष्यतः ॥ (३०।२)
tvatsahāyau khagāvetau bhrātarau te bhaviṣyataḥ ||
नैताभ्यां भविता दोषः सकाशात् ते पुरंदर । (३१।१)
naitābhyāṃ bhavitā doṣaḥ sakāśāt te puraṃdara |
व्येतु ते शक्र संतापस्त्वम् एवेन्द्रो भविष्यसि ॥ (३१।२)
vyetu te śakra saṃtāpastvam evendro bhaviṣyasi ||
न चाप्येवं त्वया भूयः क्षेप्तव्या ब्रह्मवादिनः । (३२।१)
na cāpyevaṃ tvayā bhūyaḥ kṣeptavyā brahmavādinaḥ |
न चावमान्या दर्पात् ते वाग्विषा भृशकोपनाः ॥ (३२।२)
na cāvamānyā darpāt te vāgviṣā bhṛśakopanāḥ ||
एवम् उक्तो जगामेन्द्रो निर्विशङ्कस्त्रिविष्टपम् । (३३।१)
evam ukto jagāmendro nirviśaṅkastriviṣṭapam |
पतत्रीणां तु गरुड इन्द्रत्वेनाभ्यषिच्यत । (३५।१)
patatrīṇāṃ tu garuḍa indratvenābhyaṣicyata |
तस्यैतत् कर्म सुमहच्छ्रूयतां भृगुनन्दन ॥ (३५।२)
tasyaitat karma sumahacchrūyatāṃ bhṛgunandana ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.