तुलाधार उवाच । (१।१)

सद्भिर् वा यदि वासद्भिर् अयं पन्थाः समाश्रितः । (१।२)

प्रत्यक्षं क्रियतां साधु ततो ज्ञास्यसि तद् यथा ॥ (१।३)

एते शकुन्ता बहवः समन्ताद् विचरन्ति हि । (२।१)

तवोत्तमाङ्गे सम्भूताः श्येनाश्चान्याश्च जातयः ॥ (२।२)

आह्वयैनान्महाब्रह्मन् विशमानांस्ततस्ततः । (३।१)

पश्येमान् हस्तपादेषु श्लिष्टान् देहे च सर्वशः ॥ (३।२)

संभावयन्ति पितरं त्वया संभाविताः खगाः । (४।१)

असंशयं पिता च त्वं पुत्रान् आह्वय जाजले ॥ (४।२)

भीष्म उवाच । (५।१)

ततो जाजलिना तेन समाहूताः पतत्रिणः । (५।२)

वाचम् उच्चारयन् दिव्यां धर्मस्य वचनात् किल ॥ (५।३)

अहिंसादिकृतं कर्म इह चैव परत्र च । (६।१)

स्पर्धा निहन्ति वै ब्रह्मन् साहता हन्ति तं नरम् ॥ (६।२)

श्रद्धावृद्धं वाङ्मनसी न यज्ञस्त्रातुम् अर्हति । (७।१)

अत्र गाथा ब्रह्मगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ॥ (७।२)

शुचेर् अश्रद्दधानस्य श्रद्दधानस्य चाशुचेः । (८।१)

देवाश्चित्तम् अमन्यन्त सदृशं यज्ञकर्मणि ॥ (८।२)

श्रोत्रियस्य कदर्यस्य वदान्यस्य च वार्धुषेः । (९।१)

मीमांसित्वोभयं देवाः समम् अन्नम् अकल्पयन् ॥ (९।२)

प्रजापतिस्तान् उवाच विषमं कृतम् इत्युत । (१०।१)

श्रद्धापूतं वदान्यस्य हतम् अश्रद्धयेतरत् । (१०।२)

भोज्यम् अन्नं वदान्यस्य कदर्यस्य न वार्धुषेः ॥ (१०।३)

अश्रद्दधान एवैको देवानां नार्हते हविः । (११।१)

तस्यैवान्नं न भोक्तव्यम् इति धर्मविदो विदुः ॥ (११।२)

अश्रद्धा परमं पापं श्रद्धा पापप्रमोचनी । (१२।१)

जहाति पापं श्रद्धावान् सर्पो जीर्णाम् इव त्वचम् ॥ (१२।२)

ज्यायसी या पवित्राणां निवृत्तिः श्रद्धया सह । (१३।१)

निवृत्तशीलदोषो यः श्रद्धावान् पूत एव सः ॥ (१३।२)

किं तस्य तपसा कार्यं किं वृत्तेन किम् आत्मना । (१४।१)

श्रद्धामयो ऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ (१४।२)

इति धर्मः समाख्यातः सद्भिर् धर्मार्थदर्शिभिः । (१५।१)

वयं जिज्ञासमानास्त्वा सम्प्राप्ता धर्मदर्शनात् ॥ (१५।२)

स्पर्धां जहि महाप्राज्ञ ततः प्राप्स्यसि यत् परम् । (१६।१)

श्रद्धावाञ् श्रद्दधानश्च धर्मांश्चैवेह वाणिजः । (१६।२)

स्ववर्त्मनि स्थितश्चैव गरीयान् एष जाजले ॥ (१६।३)

एवं बहुमतार्थं च तुलाधारेण भाषितम् । (१७।१)

सम्यक् चैवम् उपालब्धो धर्मश्चोक्तः सनातनः ॥ (१७।२)

तस्य विख्यातवीर्यस्य श्रुत्वा वाक्यानि स द्विजः । (१८।१)

तुलाधारस्य कौन्तेय शान्तिम् एवान्वपद्यत ॥ (१८।२)

ततो ऽचिरेण कालेन तुलाधारः स एव च । (१९।१)

दिवं गत्वा महाप्राज्ञौ विहरेतां यथासुखम् । (१९।२)

स्वं स्वं स्थानम् उपागम्य स्वकर्मफलनिर्जितम् ॥ (१९।३)

समानां श्रद्दधानानां संयतानां सुचेतसाम् । (२०।१)

कुर्वतां यज्ञ इत्येव न यज्ञो जातु नेष्यते ॥ (२०।२)

श्रद्धा वै सात्त्विकी देवी सूर्यस्य दुहिता नृप । (२१।१)

सावित्री प्रसवित्री च जीवविश्वासिनी तथा ॥ (२१।२)

वाग्वृद्धं त्रायते श्रद्धा मनोवृद्धं च भारत । (२२।१)

यथौपम्योपदेशेन किं भूयः श्रोतुम् इच्छसि ॥ (२२।२)