गान्धार्युवाच । (१।१)

पश्य माधव पुत्रान्मे शतसंख्याञ् जितक्लमान् । (१।२)

गदया भीमसेनेन भूयिष्ठं निहतान् रणे ॥ (१।३)

इदं दुःखतरं मे ऽद्य यद् इमा मुक्तमूर्धजाः । (२।१)

हतपुत्रा रणे बालाः परिधावन्ति मे स्नुषाः ॥ (२।२)

प्रासादतलचारिण्यश्चरणैर् भूषणान्वितैः । (३।१)

आपन्ना यत् स्पृशन्तीमा रुधिरार्द्रां वसुंधराम् ॥ (३।२)

गृध्रान् उत्सारयन्त्यश्च गोमायून् वायसांस्तथा । (४।१)

शोकेनार्ता विघूर्णन्त्यो मत्ता इव चरन्त्युत ॥ (४।२)

एषान्या त्वनवद्याङ्गी करसंमितमध्यमा । (५।१)

घोरं तद् वैशसं दृष्ट्वा निपतत्यतिदुःखिता ॥ (५।२)

दृष्ट्वा मे पार्थिवसुताम् एतां लक्ष्मणमातरम् । (६।१)

राजपुत्रीं महाबाहो मनो न व्युपशाम्यति ॥ (६।२)

भ्रातॄंश्चान्याः पतींश्चान्याः पुत्रांश्च निहतान् भुवि । (७।१)

दृष्ट्वा परिपतन्त्येताः प्रगृह्य सुभुजा भुजान् ॥ (७।२)

मध्यमानां तु नारीणां वृद्धानां चापराजित । (८।१)

आक्रन्दं हतबन्धूनां दारुणे वैशसे शृणु ॥ (८।२)

रथनीडानि देहांश्च हतानां गजवाजिनाम् । (९।१)

आश्रिताः श्रममोहार्ताः स्थिताः पश्य महाबल ॥ (९।२)

अन्या चापहृतं कायाच्चारुकुण्डलम् उन्नसम् । (१०।१)

स्वस्य बन्धोः शिरः कृष्ण गृहीत्वा पश्य तिष्ठति ॥ (१०।२)

पूर्वजातिकृतं पापं मन्ये नाल्पम् इवानघ । (११।१)

एताभिर् अनवद्याभिर् मया चैवाल्पमेधया ॥ (११।२)

तद् इदं धर्मराजेन यातितं नो जनार्दन । (१२।१)

न हि नाशो ऽस्ति वार्ष्णेय कर्मणोः शुभपापयोः ॥ (१२।२)

प्रत्यग्रवयसः पश्य दर्शनीयकुचोदराः । (१३।१)

कुलेषु जाता ह्रीमत्यः कृष्णपक्षाक्षिमूर्धजाः ॥ (१३।२)

हंसगद्गदभाषिण्यो दुःखशोकप्रमोहिताः । (१४।१)

सारस्य इव वाशन्त्यः पतिताः पश्य माधव ॥ (१४।२)

फुल्लपद्मप्रकाशानि पुण्डरीकाक्ष योषिताम् । (१५।१)

अनवद्यानि वक्त्राणि तपत्यसुखरश्मिवान् ॥ (१५।२)

ईर्षूणां मम पुत्राणां वासुदेवावरोधनम् । (१६।१)

मत्तमातङ्गदर्पाणां पश्यन्त्यद्य पृथग्जनाः ॥ (१६।२)

शतचन्द्राणि चर्माणि ध्वजांश्चादित्यसंनिभान् । (१७।१)

रौक्माणि चैव वर्माणि निष्कान् अपि च काञ्चनान् ॥ (१७।२)

शीर्षत्राणानि चैतानि पुत्राणां मे महीतले । (१८।१)

पश्य दीप्तानि गोविन्द पावकान् सुहुतान् इव ॥ (१८।२)

एष दुःशासनः शेते शूरेणामित्रघातिना । (१९।१)

पीतशोणितसर्वाङ्गो भीमसेनेन पातितः ॥ (१९।२)

गदया वीरघातिन्या पश्य माधव मे सुतम् । (२०।१)

द्यूतक्लेशान् अनुस्मृत्य द्रौपद्या चोदितेन च ॥ (२०।२)

उक्ता ह्यनेन पाञ्चाली सभायां द्यूतनिर्जिता । (२१।१)

प्रियं चिकीर्षता भ्रातुः कर्णस्य च जनार्दन ॥ (२१।२)

सहैव सहदेवेन नकुलेनार्जुनेन च । (२२।१)

दासभार्यासि पाञ्चालि क्षिप्रं प्रविश नो गृहान् ॥ (२२।२)

ततो ऽहम् अब्रुवं कृष्ण तदा दुर्योधनं नृपम् । (२३।१)

मृत्युपाशपरिक्षिप्तं शकुनिं पुत्र वर्जय ॥ (२३।२)

निबोधैनं सुदुर्बुद्धिं मातुलं कलहप्रियम् । (२४।१)

क्षिप्रम् एनं परित्यज्य पुत्र शाम्यस्व पाण्डवैः ॥ (२४।२)

न बुध्यसे त्वं दुर्बुद्धे भीमसेनम् अमर्षणम् । (२५।१)

वाङ्नाराचैस्तुदंस्तीक्ष्णैर् उल्काभिर् इव कुञ्जरम् ॥ (२५।२)

तान् एष रभसः क्रूरो वाक्शल्यान् अवधारयन् । (२६।१)

उत्ससर्ज विषं तेषु सर्पो गोवृषभेष्विव ॥ (२६।२)

एष दुःशासनः शेते विक्षिप्य विपुलौ भुजौ । (२७।१)

निहतो भीमसेनेन सिंहेनेव महर्षभः ॥ (२७।२)

अत्यर्थम् अकरोद् रौद्रं भीमसेनो ऽत्यमर्षणः । (२८।१)

दुःशासनस्य यत् क्रुद्धो ऽपिबच्छोणितम् आहवे ॥ (२८।२)