वैशम्पायन उवाच । (१।१)

वसत्स्वथ द्वैतवने पाण्डवेषु महात्मसु । (१।२)

अनुकीर्णं महारण्यं ब्राह्मणैः समपद्यत ॥ (१।३)

ईर्यमाणेन सततं ब्रह्मघोषेण सर्वतः । (२।१)

ब्रह्मलोकसमं पुण्यम् आसीद् द्वैतवनं सरः ॥ (२।२)

यजुषाम् ऋचां च साम्नां च गद्यानां चैव सर्वशः । (३।१)

आसीद् उच्चार्यमाणानां निस्वनो हृदयंगमः ॥ (३।२)

ज्याघोषः पाण्डवेयानां ब्रह्मघोषश् च धीमताम् । (४।१)

संसृष्टं ब्रह्मणा क्षत्रं भूय एव व्यरोचत ॥ (४।२)

अथाब्रवीद् बको दाल्भ्यो धर्मराजं युधिष्ठिरम् । (५।१)

संध्यां कौन्तेयम् आसीनम् ऋषिभिः परिवारितम् ॥ (५।२)

पश्य द्वैतवने पार्थ ब्राह्मणानां तपस्विनाम् । (६।१)

होमवेलां कुरुश्रेष्ठ सम्प्रज्वलितपावकाम् ॥ (६।२)

चरन्ति धर्मं पुण्ये ऽस्मिंस् त्वया गुप्ता धृतव्रताः । (७।१)

भृगवो ऽङ्गिरसश् चैव वासिष्ठाः काश्यपैः सह ॥ (७।२)

आगस्त्याश् च महाभागा आत्रेयाश् चोत्तमव्रताः । (८।१)

सर्वस्य जगतः श्रेष्ठा ब्राह्मणाः संगतास् त्वया ॥ (८।२)

इदं तु वचनं पार्थ शृण्वेकाग्रमना मम । (९।१)

भ्रातृभिः सह कौन्तेय यत् त्वां वक्ष्यामि कौरव ॥ (९।२)

ब्रह्म क्षत्रेण संसृष्टं क्षत्रं च ब्रह्मणा सह । (१०।१)

उदीर्णौ दहतः शत्रून् वनानीवाग्निमारुतौ ॥ (१०।२)

नाब्राह्मणस् तात चिरं बुभूषेद् इच्छन्न् इमं लोकम् अमुं च जेतुम् । (११।१)

विनीतधर्मार्थम् अपेतमोहं लब्ध्वा द्विजं नुदति नृपः सपत्नान् ॥ (११।२)

चरन् नैःश्रेयसं धर्मं प्रजापालनकारितम् । (१२।१)

नाध्यगच्छद् बलिर् लोके तीर्थम् अन्यत्र वै द्विजात् ॥ (१२।२)

अनूनम् आसीद् असुरस्य कामैर् वैरोचनेः श्रीर् अपि चाक्षयासीत् । (१३।१)

लब्ध्वा महीं ब्राह्मणसंप्रयोगात् तेष्वाचरन् दुष्टम् अतो व्यनश्यत् ॥ (१३।२)

नाब्राह्मणं भूमिर् इयं सभूतिर् वर्णं द्वितीयं भजते चिराय । (१४।१)

समुद्रनेमिर् नमते तु तस्मै यं ब्राह्मणः शास्ति नयैर् विनीतः ॥ (१४।२)

कुञ्जरस्येव संग्रामे ऽपरिगृह्याङ्कुशग्रहम् । (१५।१)

ब्राह्मणैर् विप्रहीणस्य क्षत्रस्य क्षीयते बलम् ॥ (१५।२)

ब्रह्मण्यनुपमा दृष्टिः क्षात्रम् अप्रतिमं बलम् । (१६।१)

तौ यदा चरतः सार्धम् अथ लोकः प्रसीदति ॥ (१६।२)

यथा हि सुमहान् अग्निः कक्षं दहति सानिलः । (१७।१)

तथा दहति राजन्यो ब्राह्मणेन समं रिपून् ॥ (१७।२)

ब्राह्मणेभ्यो ऽथ मेधावी बुद्धिपर्येषणं चरेत् । (१८।१)

अलब्धस्य च लाभाय लब्धस्य च विवृद्धये ॥ (१८।२)

अलब्धलाभाय च लब्धवृद्धये यथार्हतीर्थप्रतिपादनाय । (१९।१)

यशस्विनं वेदविदं विपश्चितं बहुश्रुतं ब्राह्मणम् एव वासय ॥ (१९।२)

ब्राह्मणेषूत्तमा वृत्तिस् तव नित्यं युधिष्ठिर । (२०।१)

तेन ते सर्वलोकेषु दीप्यते प्रथितं यशः ॥ (२०।२)

ततस् ते ब्राह्मणाः सर्वे बकं दाल्भ्यम् अपूजयन् । (२१।१)

युधिष्ठिरे स्तूयमाने भूयः सुमनसो ऽभवन् ॥ (२१।२)

द्वैपायनो नारदश् च जामदग्न्यः पृथुश्रवाः । (२२।१)

इन्द्रद्युम्नो भालुकिश् च कृतचेताः सहस्रपात् ॥ (२२।२)

कर्णश्रवाश्च मुञ्जश्च लवणाश्वश्च काश्यपः । (२३।१)

हारीतः स्थूणकर्णश् च अग्निवेश्यो ऽथ शौनकः ॥ (२३।२)

ऋतवाक्च सुवाक् चैव बृहदश्व ऋतावसुः । (२४।१)

ऊर्ध्वरेता वृषामित्रः सुहोत्रो होत्रवाहनः ॥ (२४।२)

एते चान्ये च बहवो ब्राह्मणाः संशितव्रताः । (२५।१)

अजातशत्रुम् आनर्चुः पुरंदरम् इवर्षयः ॥ (२५।२)