सात्यकिर् उवाच । (१।१)

यादृशः पुरुषस्यात्मा तादृशं सम्प्रभाषते । (१।२)

यथारूपो ऽन्तरात्मा ते तथारूपं प्रभाषसे ॥ (१।३)

सन्ति वै पुरुषाः शूराः सन्ति कापुरुषास्तथा । (२।१)

उभावेतौ दृढौ पक्षौ दृश्येते पुरुषान् प्रति ॥ (२।२)

एकस्मिन्न् एव जायेते कुले क्लीबमहारथौ । (३।१)

फलाफलवती शाखे यथैकस्मिन् वनस्पतौ ॥ (३।२)

नाभ्यसूयामि ते वाक्यं ब्रुवतो लाङ्गलध्वज । (४।१)

ये तु शृण्वन्ति ते वाक्यं तान् असूयामि माधव ॥ (४।२)

कथं हि धर्मराजस्य दोषम् अल्पम् अपि ब्रुवन् । (५।१)

लभते परिषन्मध्ये व्याहर्तुम् अकुतोभयः ॥ (५।२)

समाहूय महात्मानं जितवन्तो ऽक्षकोविदाः । (६।१)

अनक्षज्ञं यथाश्रद्धं तेषु धर्मजयः कुतः ॥ (६।२)

यदि कुन्तीसुतं गेहे क्रीडन्तं भ्रातृभिः सह । (७।१)

अभिगम्य जयेयुस्ते तत् तेषां धर्मतो भवेत् ॥ (७।२)

समाहूय तु राजानं क्षत्रधर्मरतं सदा । (८।१)

निकृत्या जितवन्तस्ते किं नु तेषां परं शुभम् ॥ (८।२)

कथं प्रणिपतेच्चायम् इह कृत्वा पणं परम् । (९।१)

वनवासाद् विमुक्तस्तु प्राप्तः पैतामहं पदम् ॥ (९।२)

यद्ययं परवित्तानि कामयेत युधिष्ठिरः । (१०।१)

एवम् अप्ययम् अत्यन्तं परान्नार्हति याचितुम् ॥ (१०।२)

कथं च धर्मयुक्तास्ते न च राज्यं जिहीर्षवः । (११।१)

निवृत्तवासान् कौन्तेयान् य आहुर् विदिता इति ॥ (११।२)

अनुनीता हि भीष्मेण द्रोणेन च महात्मना । (१२।१)

न व्यवस्यन्ति पाण्डूनां प्रदातुं पैतृकं वसु ॥ (१२।२)

अहं तु ताञ् शितैर् बाणैर् अनुनीय रणे बलात् । (१३।१)

पादयोः पातयिष्यामि कौन्तेयस्य महात्मनः ॥ (१३।२)

अथ ते न व्यवस्यन्ति प्रणिपाताय धीमतः । (१४।१)

गमिष्यन्ति सहामात्या यमस्य सदनं प्रति ॥ (१४।२)

न हि ते युयुधानस्य संरब्धस्य युयुत्सतः । (१५।१)

वेगं समर्थाः संसोढुं वज्रस्येव महीधराः ॥ (१५।२)

को हि गाण्डीवधन्वानं कश्च चक्रायुधं युधि । (१६।१)

मां चापि विषहेत् को नु कश्च भीमं दुरासदम् ॥ (१६।२)

यमौ च दृढधन्वानौ यमकल्पौ महाद्युती । (१७।१)

को जिजीविषुर् आसीदेद् धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ॥ (१७।२)

पञ्चेमान् पाण्डवेयांश्च द्रौपद्याः कीर्तिवर्धनान् । (१८।१)

समप्रमाणान् पाण्डूनां समवीर्यान्मदोत्कटान् ॥ (१८।२)

सौभद्रं च महेष्वासम् अमरैर् अपि दुःसहम् । (१९।१)

गदप्रद्युम्नसाम्बांश्च कालवज्रानलोपमान् ॥ (१९।२)

ते वयं धृतराष्ट्रस्य पुत्रं शकुनिना सह । (२०।१)

कर्णेन च निहत्याजावभिषेक्ष्याम पाण्डवम् ॥ (२०।२)

नाधर्मो विद्यते कश्चिच्छत्रून् हत्वाततायिनः । (२१।१)

अधर्म्यम् अयशस्यं च शात्रवाणां प्रयाचनम् ॥ (२१।२)

हृद्गतस्तस्य यः कामस्तं कुरुध्वम् अतन्द्रिताः । (२२।१)

निसृष्टं धृतराष्ट्रेण राज्यं प्राप्नोतु पाण्डवः ॥ (२२।२)

अद्य पाण्डुसुतो राज्यं लभतां वा युधिष्ठिरः । (२३।१)

निहता वा रणे सर्वे स्वप्स्यन्ति वसुधातले ॥ (२३।२)