देवस्थान उवाच । (१।१)

अत्रैवोदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम् । (१।२)

इन्द्रेण समये पृष्टो यद् उवाच बृहस्पतिः ॥ (१।३)

संतोषो वै स्वर्गतमः संतोषः परमं सुखम् । (२।१)

तुष्टेर् न किंचित् परतः सुसम्यक् परितिष्ठति ॥ (२।२)

यदा संहरते कामान् कूर्मो ऽङ्गानीव सर्वशः । (३।१)

तदात्मज्योतिर् आत्मैव स्वात्मनैव प्रसीदति ॥ (३।२)

न बिभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति । (४।१)

कामद्वेषौ च जयति तदात्मानं प्रपश्यति ॥ (४।२)

यदासौ सर्वभूतानां न क्रुध्यति न दुष्यति । (५।१)

कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म सम्पद्यते तदा ॥ (५।२)

एवं कौन्तेय भूतानि तं तं धर्मं तथा तथा । (६।१)

तदा तदा प्रपश्यन्ति तस्माद् बुध्यस्व भारत ॥ (६।२)

अन्ये शमं प्रशंसन्ति व्यायामम् अपरे तथा । (७।१)

नैकं न चापरं केचिद् उभयं च तथापरे ॥ (७।२)

यज्ञम् एके प्रशंसन्ति संन्यासम् अपरे जनाः । (८।१)

दानम् एके प्रशंसन्ति केचिद् एव प्रतिग्रहम् । (८।२)

केचित् सर्वं परित्यज्य तूष्णीं ध्यायन्त आसते ॥ (८।३)

राज्यम् एके प्रशंसन्ति सर्वेषां परिपालनम् । (९।१)

हत्वा भित्त्वा च छित्त्वा च केचिद् एकान्तशीलिनः ॥ (९।२)

एतत् सर्वं समालोक्य बुधानाम् एष निश्चयः । (१०।१)

अद्रोहेणैव भूतानां यो धर्मः स सतां मतः ॥ (१०।२)

अद्रोहः सत्यवचनं संविभागो धृतिः क्षमा । (११।१)

प्रजनः स्वेषु दारेषु मार्दवं ह्रीर् अचापलम् ॥ (११।२)

धनं धर्मप्रधानेष्टं मनुः स्वायंभुवो ऽब्रवीत् । (१२।१)

तस्माद् एवं प्रयत्नेन कौन्तेय परिपालय ॥ (१२।२)

यो हि राज्ये स्थितः शश्वद् वशी तुल्यप्रियाप्रियः । (१३।१)

क्षत्रियो यज्ञशिष्टाशी राजशास्त्रार्थतत्त्ववित् ॥ (१३।२)

असाधुनिग्रहरतः साधूनां प्रग्रहे रतः । (१४।१)

धर्मे वर्त्मनि संस्थाप्य प्रजा वर्तेत धर्मवित् ॥ (१४।२)

पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु वने वन्येन वर्तयन् । (१५।१)

विधिना श्रामणेनैव कुर्यात् कालम् अतन्द्रितः ॥ (१५।२)

य एवं वर्तते राजा राजधर्मविनिश्चितः । (१६।१)

तस्यायं च परश्चैव लोकः स्यात् सफलो नृप । (१६।२)

निर्वाणं तु सुदुष्पारं बहुविघ्नं च मे मतम् ॥ (१६।३)

एवं धर्मम् अनुक्रान्ताः सत्यदानतपःपराः । (१७।१)

आनृशंस्यगुणैर् युक्ताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ (१७।२)

प्रजानां पालने युक्ता दमम् उत्तमम् आस्थिताः । (१८।१)

गोब्राह्मणार्थं युद्धेन सम्प्राप्ता गतिम् उत्तमाम् ॥ (१८।२)

एवं रुद्राः सवसवस्तथादित्याः परंतप । (१९।१)

साध्या राजर्षिसंघाश्च धर्मम् एतं समाश्रिताः । (१९।२)

अप्रमत्तास्ततः स्वर्गं प्राप्ताः पुण्यैः स्वकर्मभिः ॥ (१९।३)