वैशम्पायन उवाच । (१।१)

ततस् तु शिल्पिनः सर्वे अमात्यप्रवराश्च ह । (१।२)

विदुरश् च महाप्राज्ञो धार्तराष्ट्रे न्यवेदयत् ॥ (१।३)

सज्जं क्रतुवरं राजन् कालप्राप्तं च भारत । (२।१)

सौवर्णं च कृतं दिव्यं लाङ्गलं सुमहाधनम् ॥ (२।२)

एतच्छ्रुत्वा नृपश्रेष्ठो धार्तराष्ट्रो विशां पते । (३।१)

आज्ञापयामास नृपः क्रतुराजप्रवर्तनम् ॥ (३।२)

ततः प्रववृते यज्ञः प्रभूतान्नः सुसंस्कृतः । (४।१)

दीक्षितश्चापि गान्धारिर् यथाशास्त्रं यथाक्रमम् ॥ (४।२)

प्रहृष्टो धृतराष्ट्रो ऽभूद् विदुरश् च महायशाः । (५।१)

भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णो गान्धारी च यशस्विनी ॥ (५।२)

निमन्त्रणार्थं दूतांश्च प्रेषयामास शीघ्रगान् । (६।१)

पार्थिवानां च राजेन्द्र ब्राह्मणानां तथैव च । (६।२)

ते प्रयाता यथोद्दिष्टं दूतास् त्वरितवाहनाः ॥ (६।३)

तत्र कंचित् प्रयातं तु दूतं दुःशासनो ऽब्रवीत् । (७।१)

गच्छ द्वैतवनं शीघ्रं पाण्डवान् पापपूरुषान् । (७।२)

निमन्त्रय यथान्यायं विप्रांस्तस्मिन् महावने ॥ (७।३)

स गत्वा पाण्डवावासम् उवाचाभिप्रणम्य तान् । (८।१)

दुर्योधनो महाराज यजते नृपसत्तमः ॥ (८।२)

स्ववीर्यार्जितम् अर्थौघम् अवाप्य कुरुनन्दनः । (९।१)

तत्र गच्छन्ति राजानो ब्राह्मणाश् च ततस् ततः ॥ (९।२)

अहं तु प्रेषितो राजन् कौरवेण महात्मना । (१०।१)

आमन्त्रयति वो राजा धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः । (१०।२)

मनो ऽभिलषितं राज्ञस् तं क्रतुं द्रष्टुम् अर्हथ ॥ (१०।३)

ततो युधिष्ठिरो राजा तच्छ्रुत्वा दूतभाषितम् । (११।१)

अब्रवीन् नृपशार्दूलो दिष्ट्या राजा सुयोधनः । (११।२)

यजते क्रतुमुख्येन पूर्वेषां कीर्तिवर्धनः ॥ (११।३)

वयम् अप्युपयास्यामो न त्विदानीं कथंचन । (१२।१)

समयः परिपाल्यो नो यावद् वर्षं त्रयोदशम् ॥ (१२।२)

श्रुत्वैतद् धर्मराजस्य भीमो वचनम् अब्रवीत् । (१३।१)

तदा तु नृपतिर् गन्ता धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ (१३।२)

अस्त्रशस्त्रप्रदीप्ते ऽग्नौ यदा तं पातयिष्यति । (१४।१)

वर्षात् त्रयोदशाद् ऊर्ध्वं रणसत्त्रे नराधिपः ॥ (१४।२)

यदा क्रोधहविर् मोक्ता धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवः । (१५।१)

आगन्तारस् तदा स्मेति वाच्यस् ते स सुयोधनः ॥ (१५।२)

शेषास् तु पाण्डवा राजन् नैवोचुः किंचिद् अप्रियम् । (१६।१)

दूतश्चापि यथावृत्तं धार्तराष्ट्रे न्यवेदयत् ॥ (१६।२)

अथाजग्मुर् नरश्रेष्ठा नानाजनपदेश्वराः । (१७।१)

ब्राह्मणाश् च महाभागा धार्तराष्ट्रपुरं प्रति ॥ (१७।२)

ते त्वर्चिता यथाशास्त्रं यथावर्णं यथाक्रमम् । (१८।१)

मुदा परमया युक्ताः प्रीत्या चापि नरेश्वर ॥ (१८।२)

धृतराष्ट्रो ऽपि राजेन्द्र संवृतः सर्वकौरवैः । (१९।१)

हर्षेण महता युक्तो विदुरं प्रत्यभाषत ॥ (१९।२)

यथा सुखी जनः सर्वः क्षत्तः स्याद् अन्नसंयुतः । (२०।१)

तुष्येच्च यज्ञसदने तथा क्षिप्रं विधीयताम् ॥ (२०।२)

विदुरस् त्वेवम् आज्ञप्तः सर्ववर्णान् अरिंदम । (२१।१)

यथाप्रमाणतो विद्वान् पूजयामास धर्मवित् ॥ (२१।२)

भक्ष्यभोज्यान्नपानेन माल्यैश् चापि सुगन्धिभिः । (२२।१)

वासोभिर् विविधैश् चैव योजयामास हृष्टवत् ॥ (२२।२)

कृत्वा ह्यवभृथं वीरो यथाशास्त्रं यथाक्रमम् । (२३।१)

सान्त्वयित्वा च राजेन्द्रो दत्त्वा च विविधं वसु । (२३।२)

विसर्जयामास नृपान् ब्राह्मणांश्च सहस्रशः ॥ (२३।३)

विसर्जयित्वा स नृपान् भ्रातृभिः परिवारितः । (२४।१)

विवेश हास्तिनपुरं सहितः कर्णसौबलैः ॥ (२४।२)