द्रौपद्युवाच । (१।१)

अशोच्यं नु कुतस्तस्या यस्या भर्ता युधिष्ठिरः । (१।२)

जानन् सर्वाणि दुःखानि किं मां त्वं परिपृच्छसि ॥ (१।३)

यन्मां दासीप्रवादेन प्रातिकामी तदानयत् । (२।१)

सभायां पार्षदो मध्ये तन्मां दहति भारत ॥ (२।२)

पार्थिवस्य सुता नाम का नु जीवेत मादृशी । (३।१)

अनुभूय भृशं दुःखम् अन्यत्र द्रौपदीं प्रभो ॥ (३।२)

वनवासगतायाश्च सैन्धवेन दुरात्मना । (४।१)

परामर्शं द्वितीयं च सोढुम् उत्सहते नु का ॥ (४।२)

मत्स्यराज्ञः समक्षं च तस्य धूर्तस्य पश्यतः । (५।१)

कीचकेन पदा स्पृष्टा का नु जीवेत मादृशी ॥ (५।२)

एवं बहुविधैः क्लेशैः क्लिश्यमानां च भारत । (६।१)

न मां जानासि कौन्तेय किं फलं जीवितेन मे ॥ (६।२)

यो ऽयं राज्ञो विराटस्य कीचको नाम भारत । (७।१)

सेनानीः पुरुषव्याघ्र स्यालः परमदुर्मतिः ॥ (७।२)

स मां सैरन्ध्रिवेषेण वसन्तीं राजवेश्मनि । (८।१)

नित्यम् एवाह दुष्टात्मा भार्या मम भवेति वै ॥ (८।२)

तेनोपमन्त्र्यमाणाया वधार्हेण सपत्नहन् । (९।१)

कालेनेव फलं पक्वं हृदयं मे विदीर्यते ॥ (९।२)

भ्रातरं च विगर्हस्व ज्येष्ठं दुर्द्यूतदेविनम् । (१०।१)

यस्यास्मि कर्मणा प्राप्ता दुःखम् एतद् अनन्तकम् ॥ (१०।२)

को हि राज्यं परित्यज्य सर्वस्वं चात्मना सह । (११।१)

प्रव्रज्यायैव दीव्येत विना दुर्द्यूतदेविनम् ॥ (११।२)

यदि निष्कसहस्रेण यच्चान्यत् सारवद् धनम् । (१२।१)

सायंप्रातर् अदेविष्यद् अपि संवत्सरान् बहून् ॥ (१२।२)

रुक्मं हिरण्यं वासांसि यानं युग्यम् अजाविकम् । (१३।१)

अश्वाश्वतरसंघांश्च न जातु क्षयम् आवहेत् ॥ (१३।२)

सो ऽयं द्यूतप्रवादेन श्रिया प्रत्यवरोपितः । (१४।१)

तूष्णीम् आस्ते यथा मूढः स्वानि कर्माणि चिन्तयन् ॥ (१४।२)

दश नागसहस्राणि पद्मिनां हेममालिनाम् । (१५।१)

यं यान्तम् अनुयान्तीह सो ऽयं द्यूतेन जीवति ॥ (१५।२)

तथा शतसहस्राणि नृणाम् अमिततेजसाम् । (१६।१)

उपासते महाराजम् इन्द्रप्रस्थे युधिष्ठिरम् ॥ (१६।२)

शतं दासीसहस्राणि यस्य नित्यं महानसे । (१७।१)

पात्रीहस्तं दिवारात्रम् अतिथीन् भोजयन्त्युत ॥ (१७।२)

एष निष्कसहस्राणि प्रदाय ददतां वरः । (१८।१)

द्यूतजेन ह्यनर्थेन महता समुपावृतः ॥ (१८।२)

एनं हि स्वरसम्पन्ना बहवः सूतमागधाः । (१९।१)

सायंप्रातर् उपातिष्ठन् सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ (१९।२)

सहस्रम् ऋषयो यस्य नित्यम् आसन् सभासदः । (२०।१)

तपःश्रुतोपसंपन्नाः सर्वकामैर् उपस्थिताः ॥ (२०।२)

अन्धान् वृद्धांस्तथानाथान् सर्वान् राष्ट्रेषु दुर्गतान् । (२१।१)

बिभर्त्यविमना नित्यम् आनृशंस्याद् युधिष्ठिरः ॥ (२१।२)

स एष निरयं प्राप्तो मत्स्यस्य परिचारकः । (२२।१)

सभायां देविता राज्ञः कङ्को ब्रूते युधिष्ठिरः ॥ (२२।२)

इन्द्रप्रस्थे निवसतः समये यस्य पार्थिवाः । (२३।१)

आसन् बलिभृतः सर्वे सो ऽद्यान्यैर् भृतिम् इच्छति ॥ (२३।२)

पार्थिवाः पृथिवीपाला यस्यासन् वशवर्तिनः । (२४।१)

स वशे विवशो राजा परेषाम् अद्य वर्तते ॥ (२४।२)

प्रताप्य पृथिवीं सर्वां रश्मिवान् इव तेजसा । (२५।१)

सो ऽयं राज्ञो विराटस्य सभास्तारो युधिष्ठिरः ॥ (२५।२)

यम् उपासन्त राजानः सभायाम् ऋषिभिः सह । (२६।१)

तम् उपासीनम् अद्यान्यं पश्य पाण्डव पाण्डवम् ॥ (२६।२)

अतदर्हं महाप्राज्ञं जीवितार्थे ऽभिसंश्रितम् । (२७।१)

दृष्ट्वा कस्य न दुःखं स्याद् धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ॥ (२७।२)

उपास्ते स्म सभायां यं कृत्स्ना वीर वसुंधरा । (२८।१)

तम् उपासीनम् अद्यान्यं पश्य भारत भारतम् ॥ (२८।२)

एवं बहुविधैर् दुःखैः पीड्यमानाम् अनाथवत् । (२९।१)

शोकसागरमध्यस्थां किं मां भीम न पश्यसि ॥ (२९।२)