वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततः प्रभाते राजा स धृतराष्ट्रो ऽम्बिकासुतः । (१।२)

आहूय पाण्डवान् वीरान् वनवासकृतक्षणः ॥ (१।३)

गान्धारीसहितो धीमान् अभिनन्द्य यथाविधि । (२।१)

कार्त्तिक्यां कारयित्वेष्टिं ब्राह्मणैर् वेदपारगैः ॥ (२।२)

अग्निहोत्रं पुरस्कृत्य वल्कलाजिनसंवृतः । (३।१)

वधूपरिवृतो राजा निर्ययौ भवनात् ततः ॥ (३।२)

ततः स्त्रियः कौरवपाण्डवानां याश्चाप्यन्याः कौरवराजवंश्याः । (४।१)

तासां नादः प्रादुरासीत् तदानीं वैचित्रवीर्ये नृपतौ प्रयाते ॥ (४।२)

ततो लाजैः सुमनोभिश्च राजा विचित्राभिस्तद् गृहं पूजयित्वा । (५।१)

संयोज्यार्थैर् भृत्यजनं च सर्वं ततः समुत्सृज्य ययौ नरेन्द्रः ॥ (५।२)

ततो राजा प्राञ्जलिर् वेपमानो युधिष्ठिरः सस्वनं बाष्पकण्ठः । (६।१)

विलप्योच्चैर् हा महाराज साधो क्व गन्तासीत्यपतत् तात भूमौ ॥ (६।२)

तथार्जुनस्तीव्रदुःखाभितप्तो मुहुर् मुहुर् निःश्वसन् भारताग्र्यः । (७।१)

युधिष्ठिरं मैवम् इत्येवम् उक्त्वा निगृह्याथोदीधरत् सीदमानः ॥ (७।२)

वृकोदरः फल्गुनश्चैव वीरौ माद्रीपुत्रौ विदुरः संजयश्च । (८।१)

वैश्यापुत्रः सहितो गौतमेन धौम्यो विप्राश्चान्वयुर् बाष्पकण्ठाः ॥ (८।२)

कुन्ती गान्धारीं बद्धनेत्रां व्रजन्तीं स्कन्धासक्तं हस्तम् अथोद्वहन्ती । (९।१)

राजा गान्धार्याः स्कन्धदेशे ऽवसज्य पाणिं ययौ धृतराष्ट्रः प्रतीतः ॥ (९।२)

तथा कृष्णा द्रौपदी यादवी च बालापत्या चोत्तरा कौरवी च । (१०।१)

चित्राङ्गदा याश्च काश्चित् स्त्रियो ऽन्याः सार्धं राज्ञा प्रस्थितास्ता वधूभिः ॥ (१०।२)

तासां नादो रुदतीनां तदासीद् राजन् दुःखात् कुररीणाम् इवोच्चैः । (११।१)

ततो निष्पेतुर् ब्राह्मणक्षत्रियाणां विट्शूद्राणां चैव नार्यः समन्तात् ॥ (११।२)

तन्निर्याणे दुःखितः पौरवर्गो गजाह्वये ऽतीव बभूव राजन् । (१२।१)

यथा पूर्वं गच्छतां पाण्डवानां द्यूते राजन् कौरवाणां सभायाम् ॥ (१२।२)

या नापश्यच्चन्द्रमा नैव सूर्यो रामाः कदाचिद् अपि तस्मिन्नरेन्द्रे । (१३।१)

महावनं गच्छति कौरवेन्द्रे शोकेनार्ता राजमार्गं प्रपेदुः ॥ (१३।२)