बृहदश्व उवाच । (१।१)

सा नमस्कृत्य देवेभ्यः प्रहस्य नलम् अब्रवीत् । (१।२)

प्रणयस्व यथाश्रद्धं राजन् किं करवाणि ते ॥ (१।३)

अहं चैव हि यच्चान्यन् ममास्ति वसु किंचन । (२।१)

सर्वं तत् तव विश्रब्धं कुरु प्रणयम् ईश्वर ॥ (२।२)

हंसानां वचनं यत् तत् तन् मां दहति पार्थिव । (३।१)

त्वत्कृते हि मया वीर राजानः संनिपातिताः ॥ (३।२)

यदि चेद् भजमानां मां प्रत्याख्यास्यसि मानद । (४।१)

विषम् अग्निं जलं रज्जुम् आस्थास्ये तव कारणात् ॥ (४।२)

एवम् उक्तस्तु वैदर्भ्या नलस् तां प्रत्युवाच ह । (५।१)

तिष्ठत्सु लोकपालेषु कथं मानुषम् इच्छसि ॥ (५।२)

येषाम् अहं लोककृताम् ईश्वराणां महात्मनाम् । (६।१)

न पादरजसा तुल्यो मनस् ते तेषु वर्तताम् ॥ (६।२)

विप्रियं ह्याचरन् मर्त्यो देवानां मृत्युम् ऋच्छति । (७।१)

त्राहि माम् अनवद्याङ्गि वरयस्व सुरोत्तमान् ॥ (७।२)

ततो बाष्पकलां वाचं दमयन्ती शुचिस्मिता । (८।१)

प्रव्याहरन्ती शनकैर् नलं राजानम् अब्रवीत् ॥ (८।२)

अस्त्युपायो मया दृष्टो निरपायो नरेश्वर । (९।१)

येन दोषो न भविता तव राजन् कथंचन ॥ (९।२)

त्वं चैव हि नरश्रेष्ठ देवाश् चाग्निपुरोगमाः । (१०।१)

आयान्तु सहिताः सर्वे मम यत्र स्वयंवरः ॥ (१०।२)

ततो ऽहं लोकपालानां संनिधौ त्वां नरेश्वर । (११।१)

वरयिष्ये नरव्याघ्र नैवं दोषो भविष्यति ॥ (११।२)

एवमुक्तस्तु वैदर्भ्या नलो राजा विशांपते । (१२।१)

आजगाम पुनस् तत्र यत्र देवाः समागताः ॥ (१२।२)

तम् अपश्यंस्तथायान्तं लोकपालाः सहेश्वराः । (१३।१)

दृष्ट्वा चैनं ततो ऽपृच्छन् वृत्तान्तं सर्वम् एव तत् ॥ (१३।२)

देवा ऊचुः । (१४।१)

कच्चिद् दृष्टा त्वया राजन् दमयन्ती शुचिस्मिता । (१४।२)

किम् अब्रवीच्च नः सर्वान् वद भूमिपते ऽनघ ॥ (१४।३)

नल उवाच । (१५।१)

भवद्भिर् अहम् आदिष्टो दमयन्त्या निवेशनम् । (१५।२)

प्रविष्टः सुमहाकक्ष्यं दण्डिभिः स्थविरैर् वृतम् ॥ (१५।३)

प्रविशन्तं च मां तत्र न कश्चिद् दृष्टवान् नरः । (१६।१)

ऋते तां पार्थिवसुतां भवताम् एव तेजसा ॥ (१६।२)

सख्यश्चास्या मया दृष्टास् ताभिश्चाप्युपलक्षितः । (१७।१)

विस्मिताश्चाभवन् दृष्ट्वा सर्वा मां विबुधेश्वराः ॥ (१७।२)

वर्ण्यमानेषु च मया भवत्सु रुचिरानना । (१८।१)

माम् एव गतसंकल्पा वृणीते सुरसत्तमाः ॥ (१८।२)

अब्रवीच्चैव मां बाला आयान्तु सहिताः सुराः । (१९।१)

त्वया सह नरश्रेष्ठ मम यत्र स्वयंवरः ॥ (१९।२)

तेषाम् अहं संनिधौ त्वां वरयिष्ये नरोत्तम । (२०।१)

एवं तव महाबाहो दोषो न भवितेति ह ॥ (२०।२)

एतावद् एव विबुधा यथावृत्तम् उदाहृतम् । (२१।१)

मयाशेषं प्रमाणं तु भवन्तस् त्रिदशेश्वराः ॥ (२१।२)