धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

भूयो मे पुण्डरीकाक्षं संजयाचक्ष्व पृच्छते । (१।२)

नामकर्मार्थवित् तात प्राप्नुयां पुरुषोत्तमम् ॥ (१।३)

संजय उवाच । (२।१)

श्रुतं मे तस्य देवस्य नामनिर्वचनं शुभम् । (२।२)

यावत् तत्राभिजाने ऽहम् अप्रमेयो हि केशवः ॥ (२।३)

वसनात् सर्वभूतानां वसुत्वाद् देवयोनितः । (३।१)

वासुदेवस्ततो वेद्यो वृषत्वाद् वृष्णिर् उच्यते ॥ (३।२)

मौनाद् ध्यानाच्च योगाच्च विद्धि भारत माधवम् । (४।१)

सर्वतत्त्वलयाच्चैव मधुहा मधुसूदनः ॥ (४।२)

कृषिर् भूवाचकः शब्दो णश्च निर्वृतिवाचकः । (५।१)

कृष्णस्तद्भावयोगाच्च कृष्णो भवति शाश्वतः ॥ (५।२)

पुण्डरीकं परं धाम नित्यम् अक्षयम् अक्षरम् । (६।१)

तद्भावात् पुण्डरीकाक्षो दस्युत्रासाज्जनार्दनः ॥ (६।२)

यतः सत्त्वं न च्यवते यच्च सत्त्वान्न हीयते । (७।१)

सत्त्वतः सात्वतस्तस्माद् आर्षभाद् वृषभेक्षणः ॥ (७।२)

न जायते जनित्र्यां यद् अजस्तस्माद् अनीकजित् । (८।१)

देवानां स्वप्रकाशत्वाद् दमाद् दामोदरं विदुः ॥ (८।२)

हर्षात् सौख्यात् सुखैश्वर्याद्धृषीकेशत्वम् अश्नुते । (९।१)

बाहुभ्यां रोदसी बिभ्रन्महाबाहुर् इति स्मृतः ॥ (९।२)

अधो न क्षीयते जातु यस्मात् तस्माद् अधोक्षजः । (१०।१)

नराणाम् अयनाच्चापि तेन नारायणः स्मृतः । (१०।२)

पूरणात् सदनाच्चैव ततो ऽसौ पुरुषोत्तमः ॥ (१०।३)

असतश्च सतश्चैव सर्वस्य प्रभवाप्ययात् । (११।१)

सर्वस्य च सदा ज्ञानात् सर्वम् एनं प्रचक्षते ॥ (११।२)

सत्ये प्रतिष्ठितः कृष्णः सत्यम् अत्र प्रतिष्ठितम् । (१२।१)

सत्यात् सत्यं च गोविन्दस्तस्मात् सत्यो ऽपि नामतः ॥ (१२।२)

विष्णुर् विक्रमणाद् एव जयनाज्जिष्णुर् उच्यते । (१३।१)

शाश्वतत्वाद् अनन्तश्च गोविन्दो वेदनाद् गवाम् ॥ (१३।२)

अतत्त्वं कुरुते तत्त्वं तेन मोहयते प्रजाः । (१४।१)

एवंविधो धर्मनित्यो भगवान्मुनिभिः सह । (१४।२)

आगन्ता हि महाबाहुर् आनृशंस्यार्थम् अच्युतः ॥ (१४।३)