वैश्रवण उवाच । (१।१)

युधिष्ठिर धृतिर् दाक्ष्यं देशकालौ पराक्रमः । (१।२)

लोकतन्त्रविधानानाम् एष पञ्चविधो विधिः ॥ (१।३)

धृतिमन्तश् च दक्षाश् च स्वे स्वे कर्मणि भारत । (२।१)

पराक्रमविधानज्ञा नराः कृतयुगे ऽभवन् ॥ (२।२)

धृतिमान् देशकालज्ञः सर्वधर्मविधानवित् । (३।१)

क्षत्रियः क्षत्रियश्रेष्ठ पृथिवीम् अनुशास्ति वै ॥ (३।२)

य एवं वर्तते पार्थ पुरुषः सर्वकर्मसु । (४।१)

स लोके लभते वीर यशः प्रेत्य च सद्गतिम् ॥ (४।२)

देशकालान्तरप्रेप्सुः कृत्वा शक्रः पराक्रमम् । (५।१)

सम्प्राप्तस् त्रिदिवे राज्यं वृत्रहा वसुभिः सह ॥ (५।२)

पापात्मा पापबुद्धिर् यः पापम् एवानुवर्तते । (६।१)

कर्मणाम् अविभागज्ञः प्रेत्य चेह च नश्यति ॥ (६।२)

अकालज्ञः सुदुर्मेधः कार्याणाम् अविशेषवित् । (७।१)

वृथाचारसमारम्भः प्रेत्य चेह च नश्यति ॥ (७।२)

साहसे वर्तमानानां निकृतीनां दुरात्मनाम् । (८।१)

सर्वसामर्थ्यलिप्सूनां पापो भवति निश्चयः ॥ (८।२)

अधर्मज्ञो ऽवलिप्तश् च बालबुद्धिर् अमर्षणः । (९।१)

निर्भयो भीमसेनो ऽयं तं शाधि पुरुषर्षभ ॥ (९।२)

आर्ष्टिषेणस्य राजर्षेः प्राप्य भूयस् त्वम् आश्रमम् । (१०।१)

तामिस्रं प्रथमं पक्षं वीतशोकभयो वस ॥ (१०।२)

अलकाः सह गन्धर्वैर् यक्षैश् च सह राक्षसैः । (११।१)

मन्नियुक्ता मनुष्येन्द्र सर्वे च गिरिवासिनः । (११।२)

रक्षन्तु त्वा महाबाहो सहितं द्विजसत्तमैः ॥ (११।३)

साहसेषु च संतिष्ठन्न् इह शैले वृकोदरः । (१२।१)

वार्यतां साध्वयं राजंस् त्वया धर्मभृतां वर ॥ (१२।२)

इतः परं च राजेन्द्र द्रक्ष्यन्ति वनगोचराः । (१३।१)

उपस्थास्यन्ति च सदा रक्षिष्यन्ति च सर्वशः ॥ (१३।२)

तथैव चान्नपानानि स्वादूनि च बहूनि च । (१४।१)

उपस्थास्यन्ति वो गृह्य मत्प्रेष्याः पुरुषर्षभ ॥ (१४।२)

यथा जिष्णुर् महेन्द्रस्य यथा वायोर् वृकोदरः । (१५।१)

धर्मस्य त्वं यथा तात योगोत्पन्नो निजः सुतः ॥ (१५।२)

आत्मजावात्मसम्पन्नौ यमौ चोभौ यथाश्विनोः । (१६।१)

रक्ष्यास् तद्वन् ममापीह यूयं सर्वे युधिष्ठिर ॥ (१६।२)

अर्थतत्त्वविभागज्ञः सर्वधर्मविशेषवित् । (१७।१)

भीमसेनाद् अवरजः फल्गुनः कुशली दिवि ॥ (१७।२)

याः काश्चन मता लोकेष्वग्र्याः परमसम्पदः । (१८।१)

जन्मप्रभृति ताः सर्वाः स्थितास् तात धनंजये ॥ (१८।२)

दमो दानं बलं बुद्धिर् ह्रीर् धृतिस् तेज उत्तमम् । (१९।१)

एतान्यपि महासत्त्वे स्थितान्यमिततेजसि ॥ (१९।२)

न मोहात् कुरुते जिष्णुः कर्म पाण्डव गर्हितम् । (२०।१)

न पार्थस्य मृषोक्तानि कथयन्ति नरा नृषु ॥ (२०।२)

स देवपितृगन्धर्वैः कुरूणां कीर्तिवर्धनः । (२१।१)

मानितः कुरुते ऽस्त्राणि शक्रसद्मनि भारत ॥ (२१।२)

यो ऽसौ सर्वान् महीपालान् धर्मेण वशम् आनयत् । (२२।१)

स शंतनुर् महातेजाः पितुस् तव पितामहः । (२२।२)

प्रीयते पार्थ पार्थेन दिवि गाण्डीवधन्वना ॥ (२२।३)

सम्यक् चासौ महावीर्यः कुलधुर्य इव स्थितः । (२३।१)

पितॄन् देवांस् तथा विप्रान् पूजयित्वा महायशाः । (२३।२)

सप्त मुख्यान् महामेधान् आहरद् यमुनां प्रति ॥ (२३।३)

अधिराजः स राजंस् त्वां शंतनुः प्रपितामहः । (२४।१)

स्वर्गजिच्छक्रलोकस्थः कुशलं परिपृच्छति ॥ (२४।२)

वैशम्पायन उवाच । (२५।१)

ततः शक्तिं गदां खड्गं धनुश्च भरतर्षभ । (२५।२)

प्राध्वं कृत्वा नमश्चक्रे कुबेराय वृकोदरः ॥ (२५।३)

ततो ऽब्रवीद् धनाध्यक्षः शरण्यः शरणागतम् । (२६।१)

मानहा भव शत्रूणां सुहृदां नन्दिवर्धनः ॥ (२६।२)

स्वेषु वेश्मसु रम्येषु वसतामित्रतापनाः । (२७।१)

कामान् उपहरिष्यन्ति यक्षा वो भरतर्षभाः ॥ (२७।२)

शीघ्रम् एव गुडाकेशः कृतास्त्रः पुरुषर्षभः । (२८।१)

साक्षान् मघवता सृष्टः सम्प्राप्स्यति धनंजयः ॥ (२८।२)

एवम् उत्तमकर्माणम् अनुशिष्य युधिष्ठिरम् । (२९।१)

अस्तं गिरिवरश्रेष्ठं प्रययौ गुह्यकाधिपः ॥ (२९।२)

तं परिस्तोमसंकीर्णैर् नानारत्नविभूषितैः । (३०।१)

यानैर् अनुययुर् यक्षा राक्षसाश् च सहस्रशः ॥ (३०।२)

पक्षिणाम् इव निर्घोषः कुबेरसदनं प्रति । (३१।१)

बभूव परमाश्वानाम् ऐरावतपथे यताम् ॥ (३१।२)

ते जग्मुस् तूर्णम् आकाशं धनाधिपतिवाजिनः । (३२।१)

प्रकर्षन्त इवाभ्राणि पिबन्त इव मारुतम् ॥ (३२।२)

ततस् तानि शरीराणि गतसत्त्वानि रक्षसाम् । (३३।१)

अपाकृष्यन्त शैलाग्राद् धनाधिपतिशासनात् ॥ (३३।२)

तेषां हि शापकालो ऽसौ कृतो ऽगस्त्येन धीमता । (३४।१)

समरे निहतास् तस्मात् सर्वे मणिमता सह ॥ (३४।२)

पाण्डवास् तु महात्मानस् तेषु वेश्मसु तां क्षपाम् । (३५।१)

सुखम् ऊषुर् गतोद्वेगाः पूजिताः सर्वराक्षसैः ॥ (३५।२)