वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततो भागीरथीतीरे मेध्ये पुण्यजनोचिते । (१।२)

निवासम् अकरोद् राजा विदुरस्य मते स्थितः ॥ (१।३)

तत्रैनं पर्युपातिष्ठन् ब्राह्मणा राष्ट्रवासिनः । (२।१)

क्षत्रविट्शूद्रसंघाश्च बहवो भरतर्षभ ॥ (२।२)

स तैः परिवृतो राजा कथाभिर् अभिनन्द्य तान् । (३।१)

अनुजज्ञे सशिष्यान् वै विधिवत् प्रतिपूज्य च ॥ (३।२)

सायाह्ने स महीपालस्ततो गङ्गाम् उपेत्य ह । (४।१)

चकार विधिवच्छौचं गान्धारी च यशस्विनी ॥ (४।२)

तथैवान्ये पृथक् सर्वे तीर्थेष्वाप्लुत्य भारत । (५।१)

चक्रुः सर्वाः क्रियास्तत्र पुरुषा विदुरादयः ॥ (५।२)

कृतशौचं ततो वृद्धं श्वशुरं कुन्तिभोजजा । (६।१)

गान्धारीं च पृथा राजन् गङ्गातीरम् उपानयत् ॥ (६।२)

राज्ञस्तु याजकैस्तत्र कृतो वेदीपरिस्तरः । (७।१)

जुहाव तत्र वह्निं स नृपतिः सत्यसंगरः ॥ (७।२)

ततो भागीरथीतीरात् कुरुक्षेत्रं जगाम सः । (८।१)

सानुगो नृपतिर् विद्वान्नियतः संयतेन्द्रियः ॥ (८।२)

तत्राश्रमपदं धीमान् अभिगम्य स पार्थिवः । (९।१)

आससादाथ राजर्षिः शतयूपं मनीषिणम् ॥ (९।२)

स हि राजा महान् आसीत् केकयेषु परंतपः । (१०।१)

स पुत्रं मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनम् आविशत् ॥ (१०।२)

तेनासौ सहितो राजा ययौ व्यासाश्रमं तदा । (११।१)

तत्रैनं विधिवद् राजन् प्रत्यगृह्णात् कुरूद्वहम् ॥ (११।२)

स दीक्षां तत्र सम्प्राप्य राजा कौरवनन्दनः । (१२।१)

शतयूपाश्रमे तस्मिन्निवासम् अकरोत् तदा ॥ (१२।२)

तस्मै सर्वं विधिं राजन् राजाचख्यौ महामतिः । (१३।१)

आरण्यकं महाराज व्यासस्यानुमते तदा ॥ (१३।२)

एवं स तपसा राजा धृतराष्ट्रो महामनाः । (१४।१)

योजयामास चात्मानं तांश्चाप्यनुचरांस्तदा ॥ (१४।२)

तथैव देवी गान्धारी वल्कलाजिनवासिनी । (१५।१)

कुन्त्या सह महाराज समानव्रतचारिणी ॥ (१५।२)

कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा चापि ते नृप । (१६।१)

संनियम्येन्द्रियग्रामम् आस्थिताः परमं तपः ॥ (१६।२)

त्वगस्थिभूतः परिशुष्कमांसो जटाजिनी वल्कलसंवृताङ्गः । (१७।१)

स पार्थिवस्तत्र तपश्चचार महर्षिवत् तीव्रम् अपेतदोषः ॥ (१७।२)

क्षत्ता च धर्मार्थविद् अग्र्यबुद्धिः ससंजयस्तं नृपतिं सदारम् । (१८।१)

उपाचरद् घोरतपो जितात्मा तदा कृशो वल्कलचीरवासाः ॥ (१८।२)