लोमश उवाच । (१।१)

कस्यचित् त्वथ कालस्य सुराणाम् अश्विनौ नृप । (१।२)

कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां ताम् अपश्यताम् ॥ (१।३)

तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुताम् इव । (२।१)

ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम् ॥ (२।२)

कस्य त्वम् असि वामोरु किं वने वै करोषि च । (३।१)

इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत् त्वम् आख्याहि शोभने ॥ (३।२)

ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ । (४।१)

शर्यातितनयां वित्तं भार्यां च च्यवनस्य माम् ॥ (४।२)

अथाश्विनौ प्रहस्यैताम् अब्रूतां पुनर् एव तु । (५।१)

कथं त्वम् असि कल्याणि पित्रा दत्ता गताध्वने ॥ (५।२)

भ्राजसे वनमध्ये त्वं विद्युत् सौदामिनी यथा । (६।१)

न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि ॥ (६।२)

सर्वाभरणसम्पन्ना परमाम्बरधारिणी । (७।१)

शोभेथास् त्वनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी ॥ (७।२)

कस्माद् एवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम् । (८।१)

त्वम् उपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम् ॥ (८।२)

असमर्थं परित्राणे पोषणे च शुचिस्मिते । (९।१)

साधु च्यवनम् उत्सृज्य वरयस्वैकम् आवयोः । (९।२)

पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः ॥ (९।३)

एवम् उक्ता सुकन्या तु सुरौ ताविदम् अब्रवीत् । (१०।१)

रताहं च्यवने पत्यौ मैवं मा पर्यशङ्किथाः ॥ (१०।२)

ताव् अब्रूतां पुनस् त्वेनाम् आवां देवभिषग्वरौ । (११।१)

युवानं रूपसम्पन्नं करिष्यावः पतिं तव ॥ (११।२)

ततस् तस्यावयोश् चैव पतिम् एकतमं वृणु । (१२।१)

एतेन समयेनैनम् आमन्त्रय वरानने ॥ (१२।२)

सा तयोर् वचनाद् राजन्न् उपसंगम्य भार्गवम् । (१३।१)

उवाच वाक्यं यत् ताभ्याम् उक्तं भृगुसुतं प्रति ॥ (१३।२)

तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्याम् उवाच क्रियताम् इति । (१४।१)

भर्त्रा सा समनुज्ञाता क्रियताम् इत्यथाब्रवीत् ॥ (१४।२)

श्रुत्वा तद् अश्विनौ वाक्यं तत् तस्याः क्रियताम् इति । (१५।१)

ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस् तव विशत्व् अपः ॥ (१५।२)

ततो ऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह । (१६।१)

अश्विनावपि तद् राजन् सरः प्रविशतां प्रभो ॥ (१६।२)

ततो मुहूर्ताद् उत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस् ततः । (१७।१)

दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः । (१७।२)

तुल्यरूपधराश् चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः ॥ (१७।३)

ते ऽब्रुवन् सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे । (१८।१)

अस्माकम् ईप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि । (१८।२)

यत्र वाप्यभिकामासि तं वृणीष्व सुशोभने ॥ (१८।३)

सा समीक्ष्य तु तान् सर्वांस् तुल्यरूपधरान् स्थितान् । (१९।१)

निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम् ॥ (१९।२)

लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यां वयोरूपं च वाञ्छितम् । (२०।१)

हृष्टो ऽब्रवीन् महातेजास् तौ नासत्याविदं वचः ॥ (२०।२)

यथाहं रूपसम्पन्नो वयसा च समन्वितः । (२१।१)

कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन् भार्यां च प्राप्तवान् इमाम् ॥ (२१।२)

तस्माद् युवां करिष्यामि प्रीत्याहं सोमपीथिनौ । (२२।१)

मिषतो देवराजस्य सत्यम् एतद् ब्रवीमि वाम् ॥ (२२।२)

तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः । (२३।१)

च्यवनो ऽपि सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः ॥ (२३।२)